Gedicht Ida Gerhardt:

Dit wordt ons niet ontnomen: lezen
en ademloos het blad omslaan,
ver van de dagelijksheid vandaan.
Die lezen mogen eenzaam wezen.

Zij waren het van kind af aan.

Hen wenkt een wereld waar de groten,
de tijdelozen, voortbestaan.
Tot wie wij kleinen mogen gaan;
de enigen die ons nooit verstoten.



Deze foto is gemaakt nadat we in het Verzetsmuseum waren geweest. In Leeuwarden liggen verschillende tegels met gedichten her en der in de stad. Ze gaan geloof ik allemaal over lezen, woorden, boeken. My cup of tea, dus.

Nu ik het zo neerzet, vlak achter de post over Kind in Oorlog, vind ik het wel een interessante samenloop van omstandigheden.
Wat er ook gebeurt, lezen is onvervreemdbaar.

Uiteraard kun jet het ook anders zien, zoals Koos Versteeg:

Dit is op aard van al
’t kwaad de grootste straf:
Wie eenmaal lezen kan,
die leert het nooit meer af.’

Ik moet zeggen dat ik het toch niet echt als straf ervaar. Hoewel mijn omgeving er wellicht anders over denkt...

Goed en kwaad op zakformaat.

Gisteren zijn we met de groep zeven en acht van de Prof. Kohnstammschool te Harlingen naar het verzetsmuseum in Leeuwarden geweest. Met meester Joop, een aantal ouders en juf Pity. Eerst een fikse wandeling naar het station, met zijn allen in de trein, en daarna nog een stief kwartiertje lopen naar het Museum. Daar kwamen we helaas een kwartier te vroeg aan zodat meester Joop ons nog maar even bezighield door nog een extra rondje te wandelen.

In het verzetsmuseum was een expositie over de oorlog: collaborateurs, mensen die zich aanpasten, mensen die zich verzetten, en mensen die vervolgd werden.

Jammer genoeg ging op deze tentoonstelling de aandacht alleen uit naar de Joden, de Roma en de Sinti. Geen woord over personen die vanwege hun geloof vervolgd werden.

Toch waren er veel interessante dingen te bezichtigen, spulletjes uit de oorlogstijd. De kinderen mochten verschillende dingen ook aanraken of passen, zoals helmen en gasmaskers, wat ze uiteraard met groot enthousiasme deden.
Er was een plaquette met de namen van alle joodse mensen uit Friesland die waren omgekomen, en ook een aandenken met foto's van alle Friese verzetsmensen die doodgeschoten of gefussileerd waren, of omgekomen door honger of ontberingen. Opvallend was daarbij dat het om enkel mannen ging, terwijl er waarschijnlijk meer vrouwen in het verzet hebben gezeten dan mannen. De verklaring was dat mannen strenger gestraft werden...maar ja, het kan natuurlijk ook zijn dat de vrouwen gewoon wat slimmer waren en zich niet zo gauw lieten oppakken... toch?

Daarna bekeken we de expositie Kind in Oorlog. Er waren bankjes waar je kon zitten en via een telefoonhoorn naar de verhalen van overlevenden van de oorlog kon luisteren. Veel foto's en ook weer persoonlijke spullen uit het verleden.

Zoals het lucifersdoosje van Ed van Thijn, die als zevenjarig jongetje in Westerbork heeft gezeten. Het lucifersdoosje bevatte een postzegel met Juliana's beeltenis, en een postzegel met de afbeelding van Hitler. De laatste had hij door middel van potloodstrepen ongeldig gemaakt.
Voor hem was dit iets om aan vast te houden in die moeilijke tijd. Het goede en het kwade, duidelijk afgebakend, onderscheiden. Voor als hij het even niet meer wist.

Lees meer over deze tentoonstelling.

http://www.oorlogskind.nl/

http://www.nd.nl/newsite/artikel.asp?id=59080




The next Generation, zeg maar Generation Playstation. Speeltuin? Wat is dat? Kun je dat besturen?

De boekenclub kan er weer een jaartje tegenaan...ik kon al die boeken niet weerstaan!
Dat valt tegen! De hele dag spierpijn gehad. En geloof maar niet dat er ook maar een vogeltje in het badje gezeten heeft.

Dit heeft inderdaad niks met elkaar te maken. Ik had dan ook geen samenhangende stukjes beloofd op deze blogspot.

Maar ik heb wel weer een goed idee bedacht. Een kookboek schrijven met alleen maar Aldi producten. Ja, ik weet dat dat al bestaat in Duitsland; En ook websites, eveneens in Duitsland, maar in Nederland niet. Dus gat in de markt. Kan ik best wel even opvullen.

Vanavond karbonades met ui en appel gegeten, gebakken aardappeltjes met spekjes, en salade. Daarna trifle, of boerenlaagjespudding: cake, appelsap, aardbeien, vla, slagroom. Alles bij de good old Aldi te koop.
Morgen staat op het programma: macaroni met champignon/kruidensaus. (Zakje champignonsaus mixen met twee van die bakjes kruidenkaas ...schijnt lekker te zijn. Daardoorheen dan gebakken champignons (1 bakje). Supersnel klaar, en het water loopt me al in de mond. Weegschaal maar weer even ver onder het nachtkastje schuiven voorlopig!

Misschien komt het door de regen...maar in elk geval zijn we diep gezonken. In een vlaag van tuin-enthousiasme kochten we gisteren nog wat leuke dingetjes, zoals een doe-het-zelf- voederautomaat voor de koolmeesjes enzo. Ik durf het bijna niet toe te geven, maar we kwamen thuis met zo'n droevig gietijzeren vogelbadje, met twee gietijzeren musjes erop.

Vanmorgen keek ik vanuit het slaapkamerraam in de tuin van mijn bejaajde buren en daar stond hetzelfde badje.
Van schrik zijn we vandaag acuut weer naar de sportschool gegaan. Verschil moet er blijven, en daar komen onze bejaajde buren niet, in de sportschool. ZO!

Nu moet ik wel toegeven, dat hebben ze ook niet nodig, want deze mensen wandelen en fietsen zoveel, dat wij minstens zeven keer in de week aan de ijzers zouden moeten hangen om hun niveau van activiteit te evenaren. Dus wij worden vast niet zo fit oud als onze buren.
Maar als we dan, ooit, oud, toch de deur niet meer uitkunnen omdat we helemaal versleten zijn, of vastgeroest, dan hebben we in elk geval het vogelbadje nog om naar te kijken. Hopelijk zijn er tegen die tijd nog vogels die dat leuk vinden, zo'n roestig bakkie.

De kat zal het in elk geval met ons eens zijn: beter een mus in het badje, dan tien in de lucht!

(Er vanuitgaande dat hij zich niet verslikt in een gietijzeren exemplaar...)

Mijn wondermooie roze jasje.
Past gewoon geweldig bij deze webpage.

Hier hebben we de alter ego van G.: Spongebob!!!!

Zoals je ziet is de gelijkenis groot. Let vooral op de stropdas, de tennissokken en de degelijke zwarte schoenen.
In eerste instantie had ik niet zoveel met Spongebob maar hoe langer ik hem ken, hoe meer ik hem herken.

Zo heeft Spongebob bijvoorbeeld de neiging om heel hard "hihihihihihi" te roepen of: "Jij bent mijn beste vriend". Klinkt dat niet bekend? Niet? O... en wat te denken van : "Dit is de mooiste dag van mijn leven!!!"
Nee, je hebt gelijk. Dat klinkt echt niet als G.

Maar ach, je moet een man wat gunnen. En een spons voor een glazenwasser vind ik persoonlijk nog wel een logische keuze. Ook al is die spons zo geschift als een deur.

Ik bedoel maar, voor hetzelfde geld was hij gek op Barbie...

Onze tuin lijkt tegenwoordig weer op een tuin! Dankzij de tuinman durven we weer buiten te komen, en de luxaflex weer op doorkijkstand te zetten. Voor de zekerheid hebben we gisteren ook nog maar wat plantjes in die verwaarloosde potten gezet, maar het is nu wel duidelijk: De tuin leeft weer!
Er kwamen twee koolmeesjes vechten om in het vogelhuisje te mogen. Toen tien mussen, daarna twee kraaien, een ekster en zesentwintig duiven, die allemaal die ene overgebleven vetbol wilden annexeren. We voelden ons de koning te rijk met al dat wild wemelende gevogelte. Zo maar helemaal in onze tuin! Gratis!
Bovendien begon er een merel te jodelen in de conifeer, en wat kan een mens zich nog meer wensen? Maar dat beduidde volgens de buurvrouw niet veel goeds. "Als de merel overdag zingt, krijgen we slecht weer," zei ze. En warempel...het regent vandaag! Maar dat mag de pret niet drukken.
Behalve onze eigen tuinman, hebben we voortaan dus ook nog onze eigen weerman. In de conifeer. Piet Paulusma, eat your heart out!
Onze tuin is er dus duidelijk op vooruitgegaan. Het kost wel iets...maar dan heb je ook wat!

By the way: De kraaien hebben de strijd om de vetbol gewonnen.

Mijn nieuwste aanwinst op boekengebied. Ben ik ERG blij mee! "Faith on the March", A.H. Macmillan, 1957
Iedereen is vertrokken en het huis is in chaos achtergelaten. Zoals gewoonlijk. Modder in de gang, kruimels op de tafel en een puinhoop in de keuken.
Ik heb een hulp in de huishouding, dat wel. Ze heet Flylady en je kunt haar bezoeken op www.flylady.com.
Flylady plant en regelt alles. Ze heeft het huis in zones verdeeld , en elke week richt ze je aandacht op een andere zone van het huis. De zone van deze week is de badkamer. Dat betekent dat ik geacht word elke dag tenminste 1 kwartier in de badkamer te besteden aan schoonmaken, opruimen en wat dies meer zij. Gisteren is dat dus al niet gelukt.

Verder zijn er de dagelijkse taken. Op maandag is dat bijvoorbeeld: het hele huis stofzuigen, stoffen en dweilen, alle prullenbakken legen, oude kranten en tijdschriften opbergen/knippen/verwijderen , de bedden verschonen, en de spiegels en deuren poetsen.
Nou ja, officieel hou je je met elk van deze bezigheden tien minuten bezig, maar als ik eenmaal aan het stofzuigen ben, dan stofzuig ik natuurlijk wel alles.

De oplettende lezer heeft vast al wel opgemerkt dat ik gister een quasi-vrije dag had. Hetgeen betekent, dat ik alles wat ik zojuist opgenoemd heb, vandaag ga doen. That's life as we know it!

En dan nog voor vandaag. Op zijn minst moet er een 27-fling boogie tegenaan gegooid worden. Dat houdt in dat je een vuilniszak grijpt en binnen vijf minuten 27 dingen vindt die je weggooit. Heel drastisch maar werkt enorm goed. Dit lukt natuurlijk niet elke dag, want dan ben je gauw door je spullen heen.
Natuurlijk moet ik vandaag ook weer minstens een kwartier in die badkamer schoonmaken. Flylady geeft een goede tip: Schrob de douche als je er toch al onder staat.
Dus de douche schrobben doe ik vanavond om 18.30 wel.
Verder is er dan nog de missie voor vandaag , die zich ook in de zone van de week afspeelt, en een 5 minute-room-rescue voor de rommeligste kamer in je huis

Flylady stuurt ook herinneringen. Heb je je schoenen wel aan? (nee) Heb je je haar gekamd? (ook niet) Hoe staat het met je was? (Nou...laten we zeggen dat de hoogste berg in Europa momenteel in Harlingen ligt) Heb je al eten gepland voor vanavond? (Ja, dat dan weer wel. Als ik dat niet doe moet ik om 18.00 nog verzinnen wat we gaan eten, en dan zijn er hier drie in huis die voor patat pleiten...)

Flylady heeft dus genoeg plannen voor mij voor vandaag. Dan ikzelf nog: Een contract opstellen voor de kinderen, waarover later meer. Alle was opvouwen en strijken. De keuken poetsen. en niet te vergeten mijn haar kammen.

Misschien is een extra dagje vrij zo'n gek idee nog niet....

Honi soit qui mal y pense!
Deze dag was dus niet echt een met een gouden randje. A. is nog steeds niet fit, ik voelde me zelf als een vis op het droge vandaag. Vanochtend eerst onder het broodsmeren de krant ingekeken. Charles en Camilla zijn toch getrouwd ~ kan er weer echt nieuws in de krant.
Moesten we vandaag ook nog bij de podoloog op bezoek, maar de voeten spraken de waarheid. Verkrampt, onhandig en stijf, dat is het type mens met een "holvoet". Wie de schoen past, trekke hem aan!
Hopelijk gaan met de nieuwe zooltjes die we over een week of twee binnen krijgen, G. zijn klachten als sneeuw voor de zon verdwijnen.
Daarna besloot ik, ellendig als ik mij voelde, een vrije dag te nemen. Maar terwijl ik dat bedacht vond ik dat ik op zijn minst eerst de was in de wasmachine moest stoppen, en eigenlijk de vuilniszak moest verwisselen, een brood uit de diepvries moest halen. Aanrecht schoonmaken, tafel afruimen...feitelijk ook nog A.'s bed afhalen (de andere bedden had ik gisteren gedaan, want dat was licht beddegoed, maar A. heeft donkerblauw met dolfijnen- dus dat moest in een andere was) En zo was ik dan toch al weer hard aan het werk, gesteund door twee panadols en een slok water. Gelukkig kwam er visite. Kon ik toch met goed fatsoen gaan zitten en theedrinken. En EEN GESPREK voeren. Niks zo weldadig voor de geest als EEN GESPREK.

Verder nog de boekhouding bijgewerkt voor de zaak, ook al zo'n leuk karweitje.

Ondertussen is het avond, en ik voel me nog steeds belabberd. Maar dankzij mijn rotdag heb ik weer eens wat op de computer geprutst waarvan deze weblog dan wel het resultaat genoemd mag worden. Ik ben met de foto's van het feestje bezig geweest ~ het aantal rode ogen was zeer hoog, en dat lag niet alleen aan de wijn. Ook veel foto's die scheef waren ~ scheef, niet schuin!~ en dat lag waarschijnlijk wel aan de wijn. Toch bedankt Alf!

En wee degene die nog denkt dat huisvrouwen een leuk leven hebben!
Dat is dan weer gelukt. Het heeft even geduurd, maar ik krijg er nu tenminste foto's voor!!
Ik hoop dat je (wie je ook bent, waarschijnlijk familie of een vriend...of je denkt dat je tot een van die categorie├źn behoort) ze ook geslaagd vindt. Als je nog wensen hebt om een bepaalde foto te zien...of misschien wel NIET te zien, stuur een mailtje naar mij. Als je me kent, ken je mijn e-mail ook.

Over het feestje. G. en ik vonden het heel erg geslaagd. We hopen dit vaker te doen. Een keer per maand is misschien iets te veel...maar een keer per jaar zou moeten kunnen vinden wij. We zullen er binnenkort eens een referendum over houden. Wie voor is, mag meebetalen!

Boefje van de maand...

Alfons en Tamara vonden het feestje zooooo leuk!

De kleine zeemeermin.

Zwemmen is zo cool!
Welkom op mijn weblog...of blogspot. Kijk hier voor nieuwe foto's of ander nieuws vanuit Harlingen!