Goed en kwaad op zakformaat.

Gisteren zijn we met de groep zeven en acht van de Prof. Kohnstammschool te Harlingen naar het verzetsmuseum in Leeuwarden geweest. Met meester Joop, een aantal ouders en juf Pity. Eerst een fikse wandeling naar het station, met zijn allen in de trein, en daarna nog een stief kwartiertje lopen naar het Museum. Daar kwamen we helaas een kwartier te vroeg aan zodat meester Joop ons nog maar even bezighield door nog een extra rondje te wandelen.

In het verzetsmuseum was een expositie over de oorlog: collaborateurs, mensen die zich aanpasten, mensen die zich verzetten, en mensen die vervolgd werden.

Jammer genoeg ging op deze tentoonstelling de aandacht alleen uit naar de Joden, de Roma en de Sinti. Geen woord over personen die vanwege hun geloof vervolgd werden.

Toch waren er veel interessante dingen te bezichtigen, spulletjes uit de oorlogstijd. De kinderen mochten verschillende dingen ook aanraken of passen, zoals helmen en gasmaskers, wat ze uiteraard met groot enthousiasme deden.
Er was een plaquette met de namen van alle joodse mensen uit Friesland die waren omgekomen, en ook een aandenken met foto's van alle Friese verzetsmensen die doodgeschoten of gefussileerd waren, of omgekomen door honger of ontberingen. Opvallend was daarbij dat het om enkel mannen ging, terwijl er waarschijnlijk meer vrouwen in het verzet hebben gezeten dan mannen. De verklaring was dat mannen strenger gestraft werden...maar ja, het kan natuurlijk ook zijn dat de vrouwen gewoon wat slimmer waren en zich niet zo gauw lieten oppakken... toch?

Daarna bekeken we de expositie Kind in Oorlog. Er waren bankjes waar je kon zitten en via een telefoonhoorn naar de verhalen van overlevenden van de oorlog kon luisteren. Veel foto's en ook weer persoonlijke spullen uit het verleden.

Zoals het lucifersdoosje van Ed van Thijn, die als zevenjarig jongetje in Westerbork heeft gezeten. Het lucifersdoosje bevatte een postzegel met Juliana's beeltenis, en een postzegel met de afbeelding van Hitler. De laatste had hij door middel van potloodstrepen ongeldig gemaakt.
Voor hem was dit iets om aan vast te houden in die moeilijke tijd. Het goede en het kwade, duidelijk afgebakend, onderscheiden. Voor als hij het even niet meer wist.

Lees meer over deze tentoonstelling.

http://www.oorlogskind.nl/

http://www.nd.nl/newsite/artikel.asp?id=59080



0 reacties: