Misschien komt het door de regen...maar in elk geval zijn we diep gezonken. In een vlaag van tuin-enthousiasme kochten we gisteren nog wat leuke dingetjes, zoals een doe-het-zelf- voederautomaat voor de koolmeesjes enzo. Ik durf het bijna niet toe te geven, maar we kwamen thuis met zo'n droevig gietijzeren vogelbadje, met twee gietijzeren musjes erop.

Vanmorgen keek ik vanuit het slaapkamerraam in de tuin van mijn bejaajde buren en daar stond hetzelfde badje.
Van schrik zijn we vandaag acuut weer naar de sportschool gegaan. Verschil moet er blijven, en daar komen onze bejaajde buren niet, in de sportschool. ZO!

Nu moet ik wel toegeven, dat hebben ze ook niet nodig, want deze mensen wandelen en fietsen zoveel, dat wij minstens zeven keer in de week aan de ijzers zouden moeten hangen om hun niveau van activiteit te evenaren. Dus wij worden vast niet zo fit oud als onze buren.
Maar als we dan, ooit, oud, toch de deur niet meer uitkunnen omdat we helemaal versleten zijn, of vastgeroest, dan hebben we in elk geval het vogelbadje nog om naar te kijken. Hopelijk zijn er tegen die tijd nog vogels die dat leuk vinden, zo'n roestig bakkie.

De kat zal het in elk geval met ons eens zijn: beter een mus in het badje, dan tien in de lucht!

(Er vanuitgaande dat hij zich niet verslikt in een gietijzeren exemplaar...)

0 reacties: