Flip de logeerbeer

Van school krijgen de kinderen 1 keer in het jaar Flip de beer mee naar huis om een nachtje te logeren. Flip heeft een tas bij zich met kleertjes, en een grote multomap met lege (en reeds beschreven) vellen papier erin. Daarin kan elke ouder/kind opschrijven wat Flip allemaal bij het kind beleefd heeft.


Een leuk verkapte vorm van sociale controle. Even bladeren in het boek en je ziet precies wat de kinderen allemaal uitspoken thuis. Wie er veel chips en snoep eet, wie zich wel en niet wast voor het slapen gaan, en hoe laat de kinderen dan wel naar bed gaan. Want alles wordt minutieus opgetekend ten behoeve van Flip de beer.

J. had Flip vorig jaar ook al eens mee naar huis gehad. Deze week kwam ze wederom thuis met de beer, die er inmiddels uitziet als een dakloze zwerver. Hoewel, dan wel éen met een tas vol kleertjes. Eigenlijk vind ik het hele idee behoorlijk onhygiënisch. Doen ze zo hun best om luizen te voorkomen op school, sturen ze een wollig knuffelbeest van het ene hoofdkussen naar het andere!

Dus stiekem eerst even in de map gekeken of het voorgaande kind er een was dat ik van beestjes verdacht. Toch wel weer handig, die map erbij. ;-)

Enfin, ik had me zorgen gemaakt voor niks, want ik geloof dat Flip de hele nacht aan tafel heeft gezeten. J. had het te druk met andere dingen.
Ik ook trouwens, en dus had ik geen tijd om een groot Flip-verhaal te schrijven.
's Anderendaags om vijf voor half negen bedacht ik dat ik eigenlijk nog even iets moest schrijven in het grote Flip-boek, maar toen zag ik dat J. me al voor was geweest.

En waar andere kinderen (en moeders) na twee A4-tjes volgeschreven te hebben steevast eindigden met: ... (naam kind) zal Flip erg missen (of zelfs erger: Flip zal ....(naam kind) erg missen!) maakte J. een zeer gelijkende tekening van Flip en schreef ze doodleuk:

Het was heel leuk met Flip. Ik sal hem toch niet misen. Doei, J.

Ik had het zelf kunnen verzinnen.