Het is vijf uur 's ochtends (erg he?) Ik lag al een paar uur wakker met een vaag onheilsgevoel en besloot dan maar iets te gaan doen. Onheilsgevoel? Ja. Alsof er iemand dood zal zijn vandaag. Of dat er een bom is ontploft. Of dat er een aardbeving komt, die ik alleen voel aankomen, zulke dingen.
Het kwam ook een beetje door een droom. Het was allemaal wat vaag, maar in die droom realiseerde ik me plotseling hoe vluchtig alle contacten zijn die je door de jaren heen hebt. Meesters en juffen op de lagere school, leraren op de middelbare school...op dat moment maken ze het grootste deel van je leven uit, en nu realiseer je je plotseling dat dat omgekeerd kennelijk niet het geval moet zijn geweest. Want volwassenen kijken nu eenmaal anders tegen de dingen aan. Logisch. Maar leuk is anders. Iedereen die mij als kind heeft gekend is ver weg , in tijd of afstand.

Tegenwoordig is alles zelfs nog vluchtiger. Ik had tenminste nog elk schooljaar een jaar lang dezelfde meester of juf. En ik weet nog wie het waren: kleuterschool de Hummelstee, Stadskanaal: Juf Prakken en juf Hardenberg. Lagere school de Feiko Clockschool: Juf van Nimwegen (die trouwde dat jaar) Juf Gruppen, Juf Wilthof, meester Van der Velde, meester de Lange, meester Jansen. Meester de Bruijne was hoofd der school en zijn vrouw kwam maandelijks langs met de fluorbekertjes. Meester Jaap Spelde was er voor de muziekles. Er was in klas 6 nog een stagiaire met een dwarsfluit en een mannelijke versie met de prachtige naam Trijnco Braker, maar dan houdt het ook wel op.
A. heeft als ze naar groep 8 gaat al meer dan 20 leraren voor de klas gehad. Omdat er zoveel geschoven wordt binnen het onderwijs. Na deze vakantie is weer het halve schoolpersoneel weg, want de AZC school sluit en de leraren daarvan komen op onze school, en dus moeten er ook mensen weg.
Alleen juf Wilma is er dan nog over van alle onderwijzers die A. in deze 8 jaar gehad heeft. Dus voor haar zal het allemaal nog veel erger zijn. Als ze 31 is helemaal!

En zo gaat het ook op voor familie. Vroeger (Vroegah!) zagen we elkaar geregeld (en was het haast altijd feest... in mijn ogen). Nu zie je hooguit nog eens iemand op een begrafenis.

Dus...

Aan alle Starings, Hulsebossen, mensen uit de voormalige gemeente Pekela, vrienden, bekenden en wat dies meer zij,

WIJ ZIJN DE HELE ZOMER THUIS!

Dit is een uitnodiging. Dat u het maar weet.

Dan wel geschreven om 5 uur 's morgens na een paar slapeloze uren, maar er zal beslist een kern van waarheid inzitten....