Vannacht rond 1 uur werden wij opgeschrikt door gierende remmen, politiesirenes, rennende mensen en geschreeuw.
Uiteraard (niets menselijks is ons vreemd) staken we onmiddellijk ons hoofd uit het raam om te kijken wat er aan de hand was. A. riep dat aan de voorkant (Achlumerdijk) iets gebeurd moest zijn, omdat daar een auto half in een bloemperk stond. Even dacht ik dat we nog steeds naar "de politie op je hielen" zaten te kijken, dat hadden we gezien net voor we gingen slapen.
Maar het was in de steeg achter waar de politie-agenten zich ophielden. We zagen aan de zijkant van ons huizenblok (Grettingalaan) twee politie-auto's staan. Een agent klom op het dak van de schuurtjes, en doorzocht alle tuintjes met zijn zaklantaarn. Hij bleef heen en weer lopen over het dak gedurende een minuut of twintig, en bleef de tuintjes controleren. We hoorden de agenten dingen zeggen als: "Hier moeten ze zitten" en "Volgens mij zijn ze over de schutting geklommen."
Ze? Over de schutting geklommen? Ik besloot dat ik voorlopig maar even boven bleef... onze tuin was wel heel erg donker, en het gevoel dat zich daarbuiten mensen ophielden die door de politie gezocht werden drong zich steeds onaangenamer aan ons op. "Anders wachten we wel op de hond," zei de agent die niet op het schuurdak stond. Goddank, een hond, die zou alle gespuis beslist opsporen dan wel verjagen.
A. zei dat Harlingen geen politiehond meer heeft en dat die hond dus uit Franeker moest komen, dat wist ze dankzij het bezoek met school aan het politiebureau kort geleden. En dus duurde het eventjes voordat de honden kwamen.
Maar we vulden de tijd met wetenswaardigheden over de politie (A.) en speculeren over wat er aan de hand zou zijn (wij). Een kraak wellicht - en de auto voor in het rozenperk was de vluchtauto... maar toen 'ze' zagen dat ze klemgezet zouden worden, zijn ze uit de auto gesprongen en de steeg ingehold. Maar de middelste tuin heeft een hoge schutting, en daar moesten ze natuurlijk overheen. Of misschien hadden 'ze' wel drugs bij zich...vandaar die honden dan natuurlijk...
De agent op het dak zag een buurvrouw uit het raam kijken, en vroeg of deze iets gezien had. Nee buurvrouw niet, buurman wel - het waren er twee en ze waren over zijn schutting geklommen.
Toen kwamen de honden en werd alles grondig doorzocht. Met een zaklantaarn en een hond werden alle tuintjes bestudeerd. Bij de buren-van-de-schutting stelde de hondenbegeleider vast dat 'ze' over de schutting waren geklommen. Als een echte rechercheur had hij gezien dat er vertrapte bloemblaadjes op de grond lagen, en dat de bloembak aan de schutting wat bloemen miste. Een echte speurder, net als zijn hond. Daarna de andere tuintjes. Ik keek mee en was opgelucht dat zich geen voortvluchtige in onze tuin ophield. Onder die donkere boom bijvoorbeeld. En passant wilde de hond graag een rondslingerende tennisbal meenemen - foei, een politiehond nog wel! - maar het mocht niet van zijn baas. Goed opgevoed liet hij de bal liggen. Brave hond!
Toen zochten ze verder de straat in, de Grettingalaan en de Cort van der Lindenstraat. Voorzover wij konden zien waren er twee honden. Natuurlijk konden we niet zien wat er in die straten gebeurde, dus toen begonnen we de vermoeidheid weer te voelen en gingen we maar weer naar bed.
Of ze de twee nog gegrepen hebben is ons niet duidelijk geworden. Wat er precies gebeurd is ook niet. Eén van de twee was lang en droeg iets grijzigs volgens G. Die had iemand zien wegrennen heel in het begin. Kwam die nu mee ...
Toen iedereen weer in bed lag hoorden we plotseling gekraak - de trap?! - en we zagen het licht van een zaklantaarn. Ik hoorde A. vragend iets roepen... o... zij is het dus niet op die trap ... we zaten als verstijfd recht overeind - zouden 'ze' dan toch binnen zijn? Om twee uur 's nachts denk je ook niet helder meer. Licht aan... Met het hart in de keel over het randje van het dekbed gekeken - niemand te zien natuurlijk. Toch maar even uit bed, en weer kijken wat er loos is. Loos alarm. Zwaaiend met een zaklantaarn ('anders ben ik bang') was A. toch maar weer uit bed gegaan om te zien wat er zich aan de voorzijde nog afspeelde.
De vluchtauto was nu het onderwerp van de belangstelling. Agenten probeerden het portier dicht te krijgen maar dat scheen nogal moeilijk te gaan. Het was een mooie auto, een BMW misschien. we hoorden nog wat gepraat, mogelijk kwam de auto uit Amsterdam? Uiteindelijk kwam er een grote takelauto om de auto weg te halen. En konden wij gaan slapen - niet dat dat meteen lukte, de adrenaline gierde nog door de aderen. En we bleven ons natuurlijk toch afvragen welke reden er was om 5 politie-auto's en twee honden op de been te brengen in het holst van de nacht in een doorgaans heel rustige straat van Harlingen....
Posted by Picasa