Hallo allemaal...
mag ik jullie even voorstellen:

"Whisper"

onze Stabij.

Alle overige namen die de revue zijn gepasseerd zijn uiteindelijk afgekeurd. Het duurde even, want zo'n naam moet niet alleen leuk zijn, maar ook wel lekker bekken natuurlijk.

Vanochtend om 9 uur hebben we hem opgehaald uit Harkema. Hij was gedurende de autorit heel lief en rustig, heeft in éen bocht eventjes gepiept, maar verder ging alles prima.
Thuisgekomen wilde hij meteen spelen met de kinderen, en verkende daarna de kamer en keuken. Niks geen angstig gedoe of wegkruipen. De bench vond hij eerst een beetje eng, maar aangezien daar het eten en drinken in staat durft hij langzaam maar zeker steeds verder te gaan.

Hij vindt het geweldig om te spelen met een bal maar hij slaapt ook nog veel.

Hier nog wat foto's van vandaag.







Hallo allemaal... heel wat gebeurd hier de laatste tijd. Zo hebben we een pup uitgezocht die komende zaterdag (31 maart) ons huis gaat bewonen. Het is een Stabyhoun (friese Stabij) en hij gaat waarschijnlijk Arend heten.




Hieronder alvast wat foto's...















En het was al zo'n drukke, vreemde dag.

Gisteren kregen we een nieuwe verwarmingsketel. Leuk! Je hele huis op de kop, overal mensen die aan het boren zijn, éen grote chaos. Zolder, overloop, wc en keuken waren in beslag genomen door apparaten, buizen, gruis en rotzooi.
Nu hadden wij nog mazzel, want een ploegje NETTE werklui - met kleden op de grond; Voordat ze vertrokken hadden ze zelfs de wc nog gedweild...Helemaal top.
Maar goed, zulke dingen moet ik toch altijd even verteren. Als ik nog eten op tafel krijg is dat zoiets als een wonder!

Toen checkte ik om bij te komen even de Postbank.
Staat er plotseling een bedrag van ruim 7000 euro op...

Heel even dacht ik: Wow, dikke prijs gewonnen, joepie, in éen keer van 't krediet af, én een beginnetje om een eigen huis te kopen...

Maar helaas, het was van een klant (een bedrijf, dat wel) die per ongeluk behalve de 75 euro die ons toekwam óok 7059,20 voor een ander bedrijf aan ons had gestort....
...slik....

Toch maar even gebeld. Tja, foutje, bedankt. Of ik het a.u.b. terug wilde storten, maandag. Zucht, vooruit dan maar.

Kan ik nog even twee dagen voelen hoe het is om zoveel geld op de rekening te hebben. HA! Wat zeg ik... dan kan ik er alvast aan WENNEN!! ZO!

Maar toen liep m'n hoofd helemaal om natuurlijk...
JA, het was me het dagje wel.

Hoe een balletje raar kan rollen...


Altijd zeiden wij: een eigen huis, dat is niets voor ons. Niet alleen kunnen we alleen maar een bouwval betalen, maar daarbij zijn we ook nog eens niet handig genoeg om die bouwval op te knappen. Dus: Niet getreurd, vrolijk huren.


Een week of drie geleden bij mijn schildermaatje Geertje, kregen we het er zo over. Ze argumenteerde dat een eigen huis wel iets waard is, omdat het geld naar je toe komt. Tja, dat is ook wel zo. Enkele dagen later belde ze op, en zei dat de woningbouw toch wel een paar leuke woningen te koop had aan de Galjoenweg.


Maar ja, wij weten door het zelfstandig inkomen nooit wat onze kans op hypotheek is.

Dus besloten we maar eens een afspraak te maken met een hypotheekadviseur. Als we weten wat we waard zijn (naja) dan kunnen we wel eens verder zien. Toch?

Een huis van de woningbouw kopen is over het algemeen wel voordelig.


Enfin. Maandag kwam de boekhouder voor de jaarcijfers. Dinsdag de hypotheekadviseur.


En woensdag lag er een brief op de mat van de woningstichting ... dat we als we willen dít huis kunnen kopen!!



Of het zo moest zijn... Alles werkt weer samen tot ons nut. ;)

Nu maar eens horen wat ons huis dan wel moet gaan kosten...