Vandaag was het Straatfestival in Harlingen - en deze keer was extra leuk, want Solid trad op!

Ik mocht nog niet meezingen,(ik ken het hele repertoire nog niet) maar was toch nog van nut omdat het begon te waaien en de bladmuziek van Gert-Jan zelfstandig dreigde te worden.

Verder heb ik foto's gemaakt en nog wat flyers uitgedeeld. Het had 's morgens gehoosd maar het was 's middags droog en zonnig (en winderig) weer. Er was veel publiek!

We kregen trouwens een leuk vaantje (Deed me wel iets kinderlijk aan - zoiets als wat je vroeger na de avondvierdaagse of de sportdag kreeg) als herinnering aan het Harlinger Straatfestival. Dat vind ik toch wel tof...een herinnering aan m'n eerste (ahum!) net-niet-optreden....

Maar misschien mag ik met de Agrarische Dagen in Franeker in september wel meedoen...zou super zijn!!
Dit stukje werd mij toegezonden. Ik vond het wel de moeite waard om het hier te plaatsen!

Attitude is Everything

John is the kind of guy you love to hate. He is always in a good mood and always has something positive to say. When someone would ask him how he was doing, he would reply, "If I were any better, I would be twins!"

He was a natural motivator.

If an employee was having a bad day, John was there telling them how to look on the positive side of the situation.

Seeing this style really made me curious, so one day, I went up and asked him, "I don't get it!" You can't be a positive person all of the time. How do you do it"?

He replied, "Each morning, I wake up and say to myself, you have two choices today. You can choose to be in a good mood or you can choose to be in a bad mood. I choose to be in a good mood."

Each time something bad happens, I can choose to be a victim or I can choose to learn from it. I choose to learn from it.

Every time someone comes to me complaining, I can choose to accept their complaining or I can point out the positive side of life. I choose the positive side of life."

"Yeah right, it's not that easy," I protested.

"Yes, it is," he said. "Life is all about choices. When you cut away all the junk, every situation is a choice. You choose how you react to situations. You choose how people affect your mood.

You choose to be in a good mood or a bad mood. The bottom line is that it's your choice how you live your life."

I reflected on what he said. Soon hereafter, I left the Tower Industry to start my own business. We lost touch, but I often thought about him when I made a choice about life instead of reacting to it.

Several years later, I heard that he was involved in a serious accident, falling some 60 feet from a communications tower.

After 18 hours of surgery and weeks of intensive care, he was released from the hospital with rods placed in his back.

I saw him about six months after the accident. When I asked him how he was, he replied, "If I were any better, I'd be twins. Wanna see my scars"?!

I declined to see his wounds, but I did ask him what had gone through his mind as the accident took place.

"The first thing that went through my mind was the well-being of my soon-to-be born daughter," he replied. "Then, as I lay on the ground, I remembered that I had two choices. I could choose to live or I could choose to die. I chose to live."

"Weren't you scared? Did you lose consciousness"? I asked.

He continued, "The paramedics were great. They kept telling me I was going to be fine. But when they wheeled me into the ER and I saw the expressions on the faces of the doctors and nurses, I got really scared. In their eyes, I read 'he's a dead man.' I knew I needed to take action."

"What did you do"? I asked.

"Well, there was a big burly nurse shouting questions at me," said John. "She asked if I was allergic to anything. 'Yes, I replied!' The doctors and nurses stopped working as they waited for my reply. I took a deep breath and yelled, 'Gravity!'"

Over their laughter, I told them, "I am choosing to live. Operate on me as if I am alive, not dead."

He lived, thanks to the skill of his doctors, but also because of his amazing attitude. I learned from him that every day, we have the choice to live fully.

Attitude, after all, is everything.




Op www.imagechef.com kun je leuke dingen met je eigen naam doen, en opslaan voor gebruik op internet! Zie de voorbeeldjes hierboven
Alle berichten van 8-13 juni zijn later (=vandaag) toegevoegd, omdat we in die tijd geen modem, en dus geen internet hadden. Ik vind het alleen praktischer om alles op datum te hebben, dus vandaar dat wél de betreffende datum bij elk stukje staat!




Vandaag ging groep 1 t/m 6 op schoolreis, en ik was mee als begeleider. De reis ging naar het Dolfinarium in Harderwijk - met luxe touringcar, maar helaas iets minder luxe chauffeur. Een beetje een chagrijning type was het, klagen over de hufterigheid van de maatschappij, maar zelf was hij ook niet bepaald een toonbeeld van respect en menslievendheid.

de reis verliep voorspoedig. Onderweg hadden we flink wat regen, maar gelukkig bleef het de rest van de dag droog. Bij het Dolfinarium stonden we eerst een half uur in de rij voor de kaartjes, en daarna twintig minuten in de rij voor de dolfijnenshow. Dit alles tesamen met tweeënhalfduizend andere kinderen op schoolreis!

Je raadt het al, zulke massale dingen (lees: in de rij staan) zijn niet echt heel erg aan mij besteed. De dolfijnen waren natuurlijk super, de walrussen grappig. De zeeleeuwenshow hebben we helaas gemist, toen moesten we al weer klaar staan voor de bus.

Het park was kleiner dan ik me herinnerde - gek is dat. Dingen zijn eigenlijk nooit groter dan je je herinnert, alles wordt alsmaar kleiner. Ra ra hoe kan dat? Blaast je geest herinneringen op?

Verder konden de kinderen (en de begeleiders) - na de lunch van patat, drinken en ijs - vrij rondlopen. De meeste kinderen vonden de souvenirwinkeltjes het interessantst! J. heb ik amper gezien, die redde zich wel met haar vriendin.

Al met al een leuke, nogal koude, vermoeiende dag. Het duurde tot kwart voor tien 's avonds voor ik weer warm was!
Hoera!

Ik ben aangenomen bij vrouwenkoor Solid!
Het was eerst even zweten want ik moest een stemtest doen, maar die was voldoende. Gelukkig maar.
Ik kreeg wel de tip om iets minder aanwezig te zijn, tja, daar kan ik me wat bij voorstellen.
Ze moesten m'n familie eens zien...al die nadrukkelijk aanwezige extraverte vrouwen met luide stemmen en lawaaiige meningen! Maar goed, uiteraard ga ik daar wat aan doen.
Ik heb mezelf tenslotte de afgelopen twee jaar op wel meer fronten low-profile opgesteld dus ik weet dat ik het kan! En hier heb ik het graag voor over.

Ik ga er dus 100% voor, en ik verwacht dat het heel erg leuk wordt!



Zaterdag 9 juni was het ouder&kind tennis-toernooi. Het was bloedheet, maar wel heel leuk om te doen. Vooral voor de kinderen, want voor de ouders zonder conditie was het vooral afzien...zie bovenstaande prachtige foto's gemaakt door D2 fotografie.


Ja, 't is gelukt! Ze vechten heel wat af, maar nu liggen ze dan ook gezellig in éen mand.