Ah, we kunnen nu langzamerhand gaan aftellen. De maand is al bijna om.
Vanochtend, toen ik door de modder ploeterde met m'n leren laarzen (zonde!) , zei een andere ploetermoeder-met-hond : "Bij de Bristol hebben ze hele leuke regenlaarzen. Met bloemetjes!" (Jaaaaaaa, die wil ik!)

Aargh, aangevallen op het zwakste moment, op de zwakste plek. Mijn achilleshiel was geraakt, en hard ook.


"Hum...nou, dat moet even een weekje wachten, wij hebben een soort weddenschap om deze maand niks te kopen." zei ik.

Stomverbaasd keek ze me aan. "Dat is toch een idiote weddenschap?" (Inderdaad.) Ze schreeuwde het bijna.

"Eh, ja, we wilden een beetje van het kopen af, zeg maar."

"Maar regenlaarzen, die heb je toch gewoon NODIG? En als je wat NODIG hebt koop je het toch gewoon?" probeerde ze nog, vertwijfeld. (Jaaaaaaa! Vooral regenlaarzen met bloemetjes. Die heb ik echt NODIG. Met dit kolereweer de hele tijd wil ik iets waarmee ik vrolijk in de plassen kan stampen. Zulke laarzen heb ik niet gewoon nodig, zulke laarzen zijn van LEVENSBELANG!)

"Nou," wurmde ik er vals opgewekt uit, "dat moet dan gewoon nog even negen daagjes wachten. Ik kan best nog wel negen dagen zonder (die fantastische bloemetjes)laarzen."

Hoofdschuddend verdween ze het park in, en ze had gelijk. Idiote weddenschap, toch? Maar ja, ik wil hem wel winnen. Van mezelf.

Dan nog maar negen dagen wachten op mijn bloemetjesregenlaarzen. En op al die andere leuke dingen.

0 reacties: