Hij is af, het laptoptafeltje!
En ben ik tevreden? Niet helemaal.
Het timmeren en zagen en inelkaar zetten is allemaal gelukt, maar het verven is niet naar mijn zin gegaan. De kleur valt tegen, het is niet knallend oranje wat ik wilde, maar een soort berustend oranje. Het oranje van een verdorrende pompoen, een vallend blaadje, een verlepte chrysant.

Op één of andere manier zijn er ook nog allerlei stofjes en dingetjes en luchtbelletjes in de verf gekomen waardoor de zijkant nu aanvoelt als een maanlandschap. Nee, dat heb ik nooit gevoeld, maar alle andere vergelijkingen die ik kon verzinnen waren ranzig.
Ik ga het niet overnieuw doen, ik heb genoeg van het schilderen. Ik ben altijd in gevecht met verf, met name als het op terpentinebasis is. De verf valt altijd waar hij niet hoort, en bij het opruimen met een terpentine-lapje smeer ik het nog veel meer uit.

Ik heb nog geluk gehad dat deze keer de verf behoorlijk terechtgekomen is waar het moest terechtkomen, namelijk op het laptopkastje. Ik heb alleen maar een schort verpest. En een legging. En er is maar een heel klein drupje op de vloer terechtgekomen, maar dat was niet zo erg, we nemen misschien toch binnenkort nieuwe Novilon in de gang.
Ik had mijn handen extra goed schoongemaakt, wetende dat ik anders het hele huis met mijn verfhanden zou besmetten; jammergenoeg bleek achteraf dat er nog wat verf op mijn arm zat, dat heeft meteen mijn Ikea-bureau aangetast, waardoor de rode laklaag nu afbladdert.

Maar goed, we hebben nu dus wel een supercool laptoptafeltje.
En het timmeren smaakte naar meer. Nu ga ik dus iets verzinnen om te maken wat ik achteraf niet hoef te schilderen, dat lijkt me een heel goed plan.

0 reacties: