Vanochtend belde vriendin K.
"Je weet toch dat ik je kom ophalen straks he?"
Ophalen. Ophalen?
Had ik iets gemist?

O, ja... sinds vorige week zit ik op donderdagmorgen op timmercursus.

Nu is het woord cursus een beetje een dichterlijke vrijheid, want er is geen les. En ook geen opdracht. Als je zelf geen idee hebt, maak je dus ook niks. Er zijn wel twee mannen op leeftijd die je willen helpen als je zelf al wel een idee hebt, maar niet helemaal weet hoe je dat idee dan moet uitvoeren.

Het timmergedeelte is eigenlijk ook een dichterlijke vrijheid. Er is namelijk tot nu toe helemaal niet getimmerd, door niemand. Er wordt wel heel veel gezaagd, met grote gierende cirkelzagen, kleine gierende cirkelzagen, en nog een paar gierende zagen. Nu leek het timmeren me nogal leuk, maar de feeling voor hakken en zagen is aan mij voorbijgegaan.

Bovendien heb ik een beetje een probleem met gierende zagen en andere ronddraaiende messen. Dankzij mijn klussende vader die altijd met een krijsende cirkelzaag in de weer ging als wij kindertjes al op bed lagen. Dan lag ik verkrampt te wachten op een ijselijke kreet die boven het geluid van de cirkelzaag uit zou komen, als hij in zijn hand gezaagd zou hebben. Of zijn hand eraf gezaagd zou hebben. Die kreet kwam nooit, maar de nare associatie is gebleven.

Ronddraaiende messen hebben ook iets engs - denk: Broodsnijmachine, ingesneden vinger (ik), vingertopje kwijt (mijn zusje) , per ongeluk in mes gegrepen (ik, twee jaar terug)...Het plaatje is wel duidelijk, vermoed ik zo. Messen, zagen en ik zijn geen goede combinatie.

De gemiddelde leeftijd op de timmercursus is echter boven verwachting hoog, dus dat geeft de burger moed. Kennelijk overleven ze het allemaal. En met een gehoorbeschermer charmant op mijn hoofd geplaatst viel het ook allemaal wel weer mee met het gieren en krijsen. Denk ik - want ik hoorde niks meer, dus goddank ook geen ijselijke kreten van zwaargewonde cursisten. Wie weet wat er allemaal gebeurd is toen ik even niet keek.

Oké, terug naar de les. De timmercursus duurt elke donderdag twee uren.
Vorige week hadden we (wegens tijdgebrek) niet vantevoren ons materiaal geregeld. Dat deden K. en ik dus maar tijdens de les. Met hulp van een bevriende aannemer kwamen we een heel eind, en met een auto vol mdf, sloophout en triplex weer terug.
Dat was dus les 1: Hoe biets ik gratis materiaal bijelkaar. Met dank aan K. die dit onderwerp tot in de puntjes beheerst. Ik zal het niet vergeten.

Vandaag heb ik mijn mdf in stukken gezaagd. Nou... nee, laat ik eerlijk zijn: ik heb het in stukken láten zagen, want ik zag het nog niet helemaal zitten om zelf bij die (krijsende enz.) zagen in de buurt te komen. Maar de meneer die het voor me zaagde heeft het keurig gedaan. En hij was toch al een vinger kwijt.
Les 2: Laat een ander het enge werk doen, dan kom je een heel eind. En zet gehoorbeschermers op, want wat je niet hoort dat deert je niet...

Nu ik het zo bekijk, misschien ga ik hier toch wel wat dingetjes opsteken op deze timmercursus zonder timmer en zonder cursus.
Maar mijn vinger maar even niet. Dat lijkt me nog wat te gewaagd.

(Waarom heb ik nou het gevoel dat dat laatste zinnetje heel afgezaagd klinkt?)

1 reacties:

A. zei

hahahahahahahahaha