Ik heb gister en eergisteren op de Holy Stitch markt in Leeuwarden gestaan. Jawel, in een cel. Vochtig en vies (althans ´s morgens; we hebben het schoongemaakt en de verwarming deed het gelukkig wel) maar dat droeg alleen maar bij aan de gevangenisbeleving.
De vrijdag viel qua bezoekersaantal een beetje tegen, hoewel ik het geld voor de markt er wel uit had. De zaterdag was een stuk beter: Lekker druk, gezellig, en genoeg verkocht. En verder heb ik natuurlijk leuke ideetjes opgedaan. Dit is dus wel voor herhaling vatbaar.

Maar wat nu het allerleukste was...al vroeg op zaterdag kwam er een vrouw binnen in mijn cel, die spontaan riep: Ik ken jou! Ik lees je weblog!
Ze bleek uit Winschoten te komen - en omdat mijn broer& schoonzus daar ook wonen dacht ik nog dat ze een kennis of vriendin was. Maar nee, ze was gewoon een 'onbekende' lezeres, die mijn blog volgde, en ons herkende van de foto´s die ik er zo her en der op heb staan. Ze was op mijn blog geraakt wegens de maand-niks-kopen die ik vorig jaar had ingelast. (Goed idee trouwens om nog eens te doen, zo tegen het eind van het jaar...)

Gek genoeg was dat het hoogtepunt van mijn dag. Ik denk dat dat betekent dat ik me toch wel meer schrijfster voel dan viltster. En heel even had ik een indruk hoe een Bekende Nederlander zich moet voelen, wanneer mensen op straat hem/haar herkennen.

Daarom, R. uit Winschoten, als je dit leest: Bedankt voor het lezen! ;-)
En alle andere vaste lezers natuurlijk ook. Dank u, dank u. Bedankt vor die blumen.

0 reacties: