Gisteren moest ik noodgedwongen winkelen. J. haar schoenen maat 43 beginnen te krap te zitten, en bovendien zijn het vrolijke roze zomerschoenen die nu een beetje uit de toon beginnen te vallen.

De bedoeling was dus om stevige laarzen te kopen. En omdat Leeuwarden een schoenwinkel heeft voor grote maten, besloten we daar maar eens te kijken.

Helaas - zo weten we nu - betekent grote maten over het algemeen: grote maten schoenen voor dames. Op kinderen van 11 met maat 43 zijn ze ook in deze speciaalzaak niet ingesteld. Dat betekent dus dat er met name laarzen te koop zijn met een hak en met wijde kuitmaten. En ze zijn ook nog eens flink breed - alsof je met maat 43 ook direct brede voeten hebt. Verder zijn ze leuk modieus - maar niet geschikt voor een wildebras van 11. Eén verkoopster kwam aanzetten met een paar tere kalfslederen laarzen van 200 euro. Prachtig, en ze pasten bijna, maar waren totaal ongeschikt.

Inmiddels zijn we erachter dat J. ook heel smalle voeten heeft - ze zijn in de lengte wel gegroeid, in de breedte niet. Dus ga er maar aanstaan: Een paar stevige, stoere kinderlaarzen zoeken, extra smal, in maat 43. Minstens.

Natuurlijk hebben we alle schoenenwinkels in Leeuwarden bezocht. En natuurlijk - omdat we er toch waren - deden we een halfslachtige poging tot winkelen. Maar het was helemaal niks. Hoe gezellig het ook was, en in welke leuke winkel ik ook keek - ik voelde me niet geroepen om iets te passen, te bekijken of te kopen.

Uiteindelijk zijn we met helemaal niks naar huis gegaan - en kwamen de kosten neer op 11 euro voor een retourtje Leeuwarden en 6 euro voor patat omdat we bijna van ons stokje gingen.

Duur ommetje voor een patatje.

0 reacties: