Kerstvakantie. De routine is ver te zoeken. Vandaar ook wat minder blogs van mijn hand.

Wat hebben we zoal gedaan? We zijn in Groningen geweest. Dat was heel leuk. We hebben zelfs het Glazen Huis gezien. Sterker nog, we hebben zelfs een euro gedoneerd door heel altruïstisch een kop warme chocolademelk te kopen toen we daar op de Grote Markt stonden te bibberen. Later die dag hebben we nog veel menslievender een heleboel kleding besteld bij Wehkamp, die de helft van alle bedragen aan bestelde kleding weggaf aan Serious Request. Tjonge, wat voelden we ons toen...gul. En dat vlak voor de kerstdagen. Drie vliegen in éen klap.

En dan het weer. Zoals inmiddels iedereen weet, sneeuwde het. Oók al vlak voor de kerstdagen. Toen we in Groningen naar de stad wilden, bleken de bussen niet meer te rijden. Een wandelingetje naar het centrum mondde uit in een doorlopende wankel- en glijpartij van bijna een uur.

Gelukkig waren we die dag niet naar de IKEA gelopen (wat oorspronkelijk het plan was, nou ja, we zouden met de bus, maar die reed immers niet meer) want die bleek zijn deuren wegens het slechte weer niet geopend te hebben. Nou, dan weet je ongeveer hoe slecht de situatie is: IKEA die NIET open is. Dit was dus ook meteen het weer-hoogtepunt (of beter: -dieptepunt) in mijn leven. Op die keer na dan dat ik met min 20 naar school ben gefietst. Als enige. Omdat de rest zo slim was om met de bus te gaan.

Anyway. Toen we weer thuis waren kregen we visite en logees.

Voor die tijd moesten we ons nog door een belachelijk overvolle AH worstelen (Waarom moet iedereen voor de kerst ineens naar de AH???) en door een lege ALDI (Oeps, nee wij wisten niet dat de winkel om vier uur dichtging. En dat het tien voor vier was toen wij er kwamen winkelen.)

Twee meiden kwamen er te logeren. We verwachtten het ergste: Gillen, krijsen, bitch-fights. Maar het tegendeel bleek waar: Zo rustig is het gewoonlijk nooit in dit huis. Meestal worden vakanties vanaf dag 1 gedomineerd door A. die verkondigt: Ik verveel me. Wanneer begint de school weer? Routine-verslaving is kennelijk erfelijk.
Maar nu? Ik heb haar nog niet horen klagen. Drie dagen lang vier meiden boven en geen kik gehoord. Dat we een oude (heel oude) tv en een antieke (nou ja...) dvd speler op A.´s kamer hadden neergepoot zal daartoe bijgedragen hebben. Dat ze films keken tot half een ´s nachts en dan ´s morgens lang uitsliepen ook. En de lading chocola en chips en cola (niet door ons geleverd!) hield hun brein waarschijnlijk in een continue staat van verdoving.

Toen we de vriendinnen zondag weer naar huis brachten en A. en vriendin S. tot de conclusie kwamen dat ze nu beiden de rest van de vakantie niets meer te doen hadden, hebben we vriendin S. daarom maar haastig weer ingeladen en mee naar huis genomen. Stel je voor dat haar ouders haar weer zelf wilden hebben.

Dus nu hangen er drie meiden op de bank, afwisselend op de Nintendo DS, voor een Barbiefilm of voor Mcleod´s Daughters. Leuk, zo tussen 11 en 16 jaar kun je er qua amusement echt alle kanten mee uit. A. en vriendin S. hebben nog pepernoten gebakken, en dat zonder de keuken als rampgebied achter te laten!

Kortom, ik hoef nog maar 5 dagen, en wie weet gaat het lukken zonder overspannen te worden!

0 reacties: