Zondagmiddag. Onze WC is plotseling gigantisch verstopt. Uiteraard op zondagmiddag. Wat doe je eraan? Je spoelt door, en je spoelt nog eens door, en het helpt allemaal niks. Je (lees hier vooral niet: IK!) gaat aan de slag met de WC-borstel - wie weet kun je daarmee nog iets loshalen dan wel vooruit duwen. Je (opnieuw: not me!) zit tot aan je ellebogen in het smerige water, de vloer is nat, en de verstopping blijft. Gordijnroeden worden omgebouwd tot wc-reddings-werktuig. Maar nee, de WC geeft zich niet over.

Dan bel je dus de RRS, in de hoop dat je op maandagmorgen als eerste aan de beurt bent. Maar de RRS blijkt gewoon 24 uur per dag te werken, en nadat hij zich ervan verzekerd heeft dat wij niet stiekem een tweede WC achter de hand hebben (was het maar waar!) belooft Rik van de RRS dat er dezelfde avond nog iemand komt.

En ja hoor, om half negen, zondagavond, staat een frisse jongeman op handige klompen voor de deur. Die klompen zijn handig omdat hij nu steeds in en uit kan lopen zonder onze gang vies te maken - hij laat de klompen gewoon buiten staan. Cool!
"Weet u ook hoe het komt, die verstopping?" vraagt de frisse jongen. Ik had het me ook al afgevraagd. Ik dacht zoiets van een combinatie van een te grote boodschap en teveel WC-papier? (It wasn´t me!)

"Was het niet het toiletblokje?" vraagt hij. Ik zeg nee, ik heb nooit een toiletbl....oeps. Hier gaat mij een lichtje op. Ik heb vorige week een toiletblokje gekocht. In een opwelling. Die (opwelling) ging ongeveer zo: Laat ik nou ook eens doen alsof ik normaal ben en net als alle andere mensen een toiletblokje ophangen. Ik bedoel maar, hoeveel schappen in de winkels zijn er niet gewijd aan dit soort dingen? En ik doe er weer niet aan mee.
Het was een tijdelijke vlaag van verstandsverbijstering, denk ik.
Ik heb het niet zo op luchtverfrissers, sfeergeuren, geurkaarsen en wat dies meer zij. Al die chemische troep kan nooit gezond zijn voor een mens, en een toilet dat overweldigend schoon ruikt hoeft helemaal niet schoon te zijn. Mijn WC is keurig schoon, maar een toiletblokje is zó... níét mij.
(Oké... ik geef het toe...er zou visite komen die zelf een stuk of tien toiletblokjes heeft hangen + vijf luchtverfrissers en ik wilde niet al te onrein overkomen, ook al is mijn WC smetteloos. Daar heb je het weer, alles voor een goede indruk, en dus zo hopeloos nutteloos en verkeerd. Het wordt kennelijk ook meteen bestraft.)

Ik probeer te bedenken of we het toiletblokje nog gezien hebben de laatste twee uur. Ik kan het me niet herinneren. Het is in elk geval niet meer aanwezig, wat ons het ergste doet vermoeden.

De klompenjongen ligt al op zijn knietjes voor ons toilet en haalt allerlei dingen uit met een soort omgekeerde plopper. Het helpt niks. Uiteindelijk moet de pot van de vloer. Maar dan blijkt het toiletblokje inmiddels toch zijn weg naar het riool te hebben gevonden. De WC-pot kan weer uit de gang en terug in zijn hok. Hoera! Alles werkt weer! Nooit meer een toiletblokje! Voortaan blijf ik gewoon dicht bij mijzelf en mijn toiletblokje-vrije WC.

Ik kan de RRS-jongen wel zoenen, maar ik bedank hem, en geef hem - als hij weer in zijn klompten schuift - een keurige hand.
Die ik daarna ontsmet met Dettol. Net als de de wc-pot, de vloer, de muren, de gang (niet per se in die volgorde)...eigenlijk het hele huis.
En weet je wat? Dettol, dát ruikt pas lekker fris.

0 reacties: