Hoewel kaasmaken niet als klusje-met-je-kind genoemd staat in het boek van Tom Hodgkinson is het wel he-le-maal in zijn straatje. Ik kwam het recept tegen in mijn vegetarische boek en het leek zo simpel dat ik het wel eens wilde proberen. J. ook, dus hebben wij kaas gemaakt.

Men neme:
2 liter melk (biologisch werkt het beste)
1 liter karnemelk
zout, evt. kruiden

1 theedoek (het moesten natuurlijk kaasdoeken of mousseline lappen zijn, maar kom op, met een theedoek wil het prima!)
1 zeef of vergiet.

*Kook de melk. Als het kookt giet je in éen keer de karnemelk erbij. Dan begint de melk te schiften. Hoera. Doe het gas uit.
*Giet de geschifte melk (het ziet eruit als gestold eiwit in gelig vocht) door de theedoek in de zeef. Zorg dat alle vocht eruitlekt.
*Pak de punten van de theedoek bij elkaar, (hou desnoods alles even onder de koude kraan zodat je het kunt beetpakken) en wring zoveel mogelijk vocht eruit.
(Ergens hier kun je zout en kruiden bij de kaas doen).
*Knijp en kneed en wring net zolang de kaas-in-de-doek totdat de massa droog en stevig is.
*Laat dan nog 1,5 uur uitlekken (hoewel er bij onze kaas geen drupje vocht meer uitkwam in die 1,5 uur... misschien overbodig?)

Deze verse kaas krijgt een stevigheid die tussen die van mozzarella en feta in ligt. Er zijn allerlei variaties mogelijk: huttenkase (niet kneden en niet te veel uitlekken) feta-achtige kaas: meer zout en minder karnemelk enzovoorts. Erg leuk om te doen dus. En je weet precies wat er in zit!

PS: Schrik niet van de hoeveelheden melk. Dit is genoeg voor ongeveer 500 gram verse kaas... een flink yoghurtbakje/soepkom vol dus.
He he, ik heb het boek uit. het was even hard werken (pun intended) maar het was de moeite waard.

Tom Hodgkinson, de schrijver van Luie ouders hebben gelijk, is het zelf ook allemaal nog wat aan het uitvinden, dus soms schrijft hij een hoofdstuk vol over een bepaald onderwerp, wat in essentie in een zinnetje geschreven zou kunnen worden. Ik wil die essentie wel even voor jullie reproduceren.

Hoofdstuk 1: Terug naar de kinderarbeid.
Essentie: Laat kinderen overal mee helpen in huis. Maar breng het niet als zwaar of als werk, maar als spel. Prijs ze ook niet overdadig, alsof ze iets bijzonders doen. Zo raken ze aan werken gewend, hetgeen voor de luie ouder fantastisch is.

Hoofdstuk 2: Een einde aan het gejammer.
Essentie: Zeg nee. Tegen spullen. Heel erg lui en heel erg goedkoop.

Hoofdstuk 3: Streef niet naar perfectie, of waarom slechte ouders goede ouders zijn.
Essentie: "Verwaarloos" je kinderen een beetje, dan worden ze zelfstandig en creatief. Overbemoederen is heel slecht, zo kweek je grote baby´s. Laat ze spelen. Goede manieren leren ze door jouw voorbeeld, niet door opvoedkundig gevit.

Hoofdstuk 4: Het belang van de natuur.
Essentie: De natuur is de beste leermeester. Alles is er gratis, niks stelt teleur. Zet je kinderen elke dag een half uur buiten en draai de deur even op slot. Geef ze een tuintje. Laat ze hun gang gaan. Vertrouw op ze.

Hoofdstuk 5: Hoe meer zielen, hoe meer vreugd.
Essentie: Kinderen moeten veel met andere kinderen spelen. Ze houden elkaar bezig, dat geeft de luie ouder rust. Een kind dat met een ander kind is roept niet gauw: Ik verveel me.

Hoofdstuk 6: Weg met school.
Essentie: Het beste onderwijs voor je kind bestaat uit zo weinig mogelijk onderwijs. Op school worden ze opgekweekt tot loonslaven en carrièrerobots. Lezen, schrijven rekenen zijn natuurlijk wel nuttig voor het leven. Een of meerdere ambachten leren is ook praktisch. Het hoofd van kinderen volproppen met nutteloze kennis en hun creativiteit en zelfredzaamheid en onafhankelijkheid inperken is dat niet.

Hoofdstuk 7: De speelgoedleugen.
Essentie: Speelgoed is een verschrikking. Plastic doodt de fantasie. Kinderen hebben geen speelgoed nodig. Ze zullen spelen met wat voorhanden is. Als je speelgoed geeft, laat het dan van hout zijn.

Hoofdstuk 8: Weg met de televisie, leve de vrijheid.
Essentie: Door TV te verbieden bespaar je automatisch geld en verdwijnen veel verleidingen(Reclame!).
Tv houdt de kapitalistische gedachte in stand die zegt: Technologie maakt ons Vrij. Werk hard om meer spullen te kopen. Leen geld voor waardeloze troep.
Kijk in plaats van naar de TV naar video´s of dvd´s van goede programma´s en films.

Hoofdstuk 9: laten we gaan slapen.
Essentie: Ga vroeg naar bed. Slaap uit. Doe overdag een dutje. Neem af en toe een dag vrij om te slapen.

Hoofdstuk 10: De kracht van muziek en dans.
Essentie: Maak muziek en dans met je kinderen. Luister niet naar die Idols-jury in je hoofd. Muziek maken kan met potten, pannen en pollepels. Wil je een instrument, koop dan een ukelele - goedkoop, makkelijk te bespelen en je kunt erbij zingen. Zing de hele dag door.

Hoofdstuk 11: Staak de activiteiten en doe eens wild.
Essentie: Activiteiten zijn de doodsteek voor kinderen. Teamsporten zijn afgrijselijk: Je offert je individualiteit op aan het algemeen belang. Stop de dagen van kinderen niet vol. Laat ze gewoon leven. Goedkoop en beter! Laat ze buiten spelen. De kans dat ze ontvoerd worden is slechts 1 op miljoenen - er staat niet achter elke boom een kidnapper! (Dat is weer een angst die ons aangepraat wordt door kranten en TV)
Maak zo vaak mogelijk vuur. Vuurtje stoken is het toppunt van leuk. Jaag je kinderen geregeld naar buiten en ga dan zelf ook.

Hoofdstuk 12: Geen gezinsuitjes meer.
Essentie: Gezinsuitstapjes en vakanties zijn het meest onzinnig van al. Iedereen raakt gestresst, het kost geld en is slecht voor het milieu. Bovendien wordt alles overgoarganiseerd zodat er geen ruimte is voor spontane acties en spel.
Als je er uit wil, kampeer dan in de tuin of op een veldje in de buurt. Groot avontuur, weinig geld.

Hoofdstuk 13: Hoe de maaltijd aangenaam te maken, met enkele gedachten over manieren.
Essentie: Kinderen leren manieren door jouw voorbeeld. Ga dus niet zitten opvoeden onder het eten. Bij een ander gedragen ze zich toch altijd beter. Betrek ze bij het klaarmaken van de maaltijden (nuttig & leuk). Laat ze de afwas doen. Maak een klein tuintje en laat ze helpen.

Hoofdstuk 14: Laat de dieren voor je werken.
Essentie: Door dieren in en rond het huis houden we de brave new world op afstand. Je leert zien wat de natuur werkelijk inhoudt, de realiteit van leven en dood. Dieren voegen vreugde en vermaak toe. Kinderen leren mededogen en krijgen een band met de natuur door het houden van dieren.

Hoofdstuk 15: Maak dingen van hout en afval
Essentie: Het maken van dingen (als spel) moet centraal staan in het leven van een kind. Met hout en afval maken ze prachtig speelgoed dat langer meegaat dan plastic troep. Bovendien kunnen ze zo hun creativiteit ontwikkelen en hun fantasie.

Hoofdstuk 16: Zeg ja.
Essentie: Zeg altijd ja als je kind je tijd en aandacht vraagt. Als ze merken dat dat er altijd is wanneer ze het nodig hebben, zullen ze het al snel niet meer nodig hebben. Media maken ons ontevreden, ontevredenheid leidt tot klagen. Klaag niet en geef zo een voorbeeld. Noem dingen, gebeurtenissen of je dag niet steeds 'goed' of ´slecht´, maar accepteer ze als een ervaring.

Hoofdstuk 17: Leer van je kinderen hoe te leven.
Essentie: De luie ouder offert zich niet op voor zijn kinderen. Hij leeft, en in zijn kielzog worden de kinderen groot. Leef in het NU. Doe maf en begroet tegenslag met een lach. Ga tekenen, goochelen en kaarten. Ontdek dat werk en spel hetzelfde zijn. Ontdek het plezier van een hut. Maak lekker lawaai. Heb de vrijheid lief.

Hoofdstuk 18: goede en slechte boeken
Essentie: Pas op met boeken vol propaganda. Aanbevolen schrijvers: Janet en Allan Ahlberg. J.M. Barrie (Peter Pan). William Blake. Enid Blyton (De Vijf). Raymond Briggs. Lewis Caroll. Roald Dahl. Daniel Defoe. Charles Dickens (a Christmas Caroll). Kenneth Grahame. Gebroeders Grimm. Joel chandler Harris: (De vertellingen van oom Remus). charles Kingsley. Rudyard Kipling (jungle boek. Edward Lear. C.S. Lewis (Narnia). A.A. Milne. Beatrix Potter. De verhalen van Duizend-en-één nacht.
Deze verhalen en boeken hebben gemeen dat 'kinderen' er zelfstandig zijn.

Hoofdstuk 19: Maak je niet druk over computers, of de tao van het ouderschap.
Essentie: Geef het goede voorbeeld. Wees gelukkig met je leven. Stel kinderen niet te veel regels, en ze zullen niet in opstand komen. Teleurgestelde ouders zijn het ergste omdat zij de kinderen gaan opjagen in de hoop dat die zullen slagen waar zij zelf hebben gefaald. Wacht niet tot je vrouw/man, je baas, je kind of de overheid je gelukkig maakt. Nu is het enige leven dat je hebt, de rest is illusie. Je kunt beter slecht in je geld zitten en goed in je vrije tijd, dan andersom.


Kortom: Dit klinkt als de jeugd die wij hebben gehad. Blijken mijn ouders het per ongeluk helemaal goed te hebben gedaan. Vooral dat buiten gezet worden met de deur op slot, het bouwen met hout en afval, en het vuurtje stoken komt me bekend voor. Het is tijd om het restant jeugd dat onze kinderen nog hebben ook zo leuk te maken. Tijd om een luie ouder te worden.

Ik begin vast goed, ik schrijf dit in mijn pyjama (en het is 13:00 uur)...
Schooldagen duren te lang. Lawrence raadt drie uur hersenactiviteit per dag aan en een uur 'fysieke en huishoudelijke oefening'. Deze opvatting strookt geheel met de werkdag van de luie ouder: Drie á vier uur per dag, en daarbij moet het blijven. De rest van de dag kun je dan in de zon liggen om wat te lezen en kunnen de kinderen zonder jou een eind verderop met elkaar spelen. We zouden ook allemaal de tijd moeten nemen loodgieterswerk te leren, te leren timmeren, tuinieren en verven: vaardigheden waarmee je kinderen trotse, zelfstandige individuen kunnen worden.

( Uit: Luie ouders hebben gelijk, Tom Hodgkinson)

Boek naar mijn hart.
Slik. De buurvrouw die een maand of twee geleden nog door mannen in witte pakken werd afgevoerd met een dubbele longontsteking komt niet meer terug. Haar dochter en de dokter vonden het beter dat ze naar een aanleunwoninkje gaat. Zelfstandig begeleid wonen, zoiets.

Ik kan me er wel iets bij voorstellen, buurvrouw is al 87 jaar en is vaak ziek. En ik was ook wel eens bang dat ze het gas zou vergeten aan te steken en dat wij zouden eindigen als een berichtje in de krant: Ontploffing kost gezin het leven.

Maar zelf wilde ze beslist niet weg, want ze was nog geheel zelfstandig. Niet echt het type mummelende bejaarde. Toen wij hier kwamen wonen, zo´n 12 jaar geleden, tenniste ze nog. Dat zat er de laatste jaren niet meer in, maar de spirit was er nog wel. Ze haalde af en toe nog flink uit, zeg maar.

Nu haalt de dochter het huis leeg, en moesten wij maar even kijken of er ook nog iets van onze gading bij zit. Wat voelt dat verkeerd. Alsof je even achter iemands rug om de boel weghaalt. Maar niet alles kan mee naar de bejaardenwoning, en al het overige wordt opgehaald door de kringloopwinkel.

Tja. In dat geval zie ik hier en daar nog wel een leuk dingetje. Aandenken aan de buurvrouw, denk ik dan maar. Zo liggen er nu twee onverwoestbare (want nylon of zo) namaak-perzische tapijten in onze kamer. Met een druk patroon, wat de luie mens enorm vooruithelpt: Je ziet geen kruimeltje meer. Stofzuigen kan gereduceerd worden tot 1 x per 2 dagen met zo´n bonte vloer. Dank u, buurvrouw. Verder een antieke maar nog perfect werkende houten radio van Philips, een stapel LP´s en cassettebandjes en een klok. G. ook weer happy.

Maar nu. Weer buren weg. Toen wij hier kwamen wonen, waren we de eerste nieuwelingen in 35 jaar. Alle bewoners woonden hier al vanaf het begin. Nu zijn al onze naaste buren vertrokken, en gaan zelfs de honderdjarigen van drie deuren verderop verhuizen. Nu zijn wij de langstzittende bewoners van ónze kant van het blok. Ik geloof dat alleen op het andere eind nog mensen wonen die er ook al woonden toen wij hier kwamen. Dat voelt wel vreemd.

Bovendien blijkt ons huis, waarvan ik altijd dacht dat het absoluut niet gehorig was, juist héél gehorig te zijn; de mensen die hier om ons heen woonden waren zo rustig en stil, daarom hoorden wij nooit iets. Dat is nu wel anders. Timmeren, boren, zagen, lopen op de trap, deuren open en dicht...elk dingetje hoor je. Zelfs van twee deuren verderop. En als het huis van de buurvrouw verkocht wordt, zullen we wel weer de hele zomer in de verbouwingsherrie zitten. Gelukkig is zoiets maar tijdelijk.

Het goede nieuws is dat dit kennelijk een gezond buurtje is en je hier best honderd kunt worden. Dus wie weet wonen we hier over 35 jaar nog steeds met onze nieuwe oude buren, en denken we nog eens aan die mensen die hier vóór ons hebben gewoond. Met hun hond die ze niet konden missen, en hun auto waar ze op hun honderdste nog in reden en de zakken stoofpeertjes die ze langsbrachten van de perenbomen bij de tennisbaan.

Buurvrouw, het ga u goed.
Geheel per ongeluk kwam ik in een boekhandel het volgende boek tegen: Leve de vrijheid - hoe ontkom ik aan de cultuur van het moeten. Het kostte maar liefst 3 euro, dus dat kon ik niet weerstaan.

Hier enige opmerkingen uit de inleiding.

"Het Ding, het Gezag, het Systeem [...]wil dat je angstig bent. Angst is prima voor de status-quo. Angstige mensen zijn goede consumenten en goede werknemers. Overheden en grote bedrijven zijn dan ook verzot op terrorisme - ze vinden het prachtig, het is goed voor de zaken. Angst drijft ons terug naar troostmiddelen zoals creditcardshoppen en ongezonde kost, zodat het syteem opzettelijk angst zaait en tegelijkertijd belooft die weg te nemen."

"Het hele arsenaal van moderne staatscontrole is ongetwijfeld mede bedoeld om ons nerveus te maken. Juist de instellingen en instrumenten die ons als steun- en veiligheidsmaatregelen worden aangeprezen scheppen onveiligheid door ons steeds te herinneren aan de gevaren. Politie, flitspalen, bewakingscamera´s, alarminstallaties. De twee duistere cipiers Gezondheid en Veiligheid worden door de bemoeials gebruikt om ons steeds rigoureuzere aanvallen op onze vrijheden te laten incasseren."

"Angst, en het feit dat we door angstwekkende elementen worden omringd, vormen de absolute spil van het kapitalistische plan [...] Overal wordt dezelfde mythe in stand gehouden: Je bent maar één ding van je geluk verwijderd. Het zou het jongste album van U2 kunnen zijn, een gift aan een liefdadigheidsinstelling, een uitgebreidere verzekeringspolis, een andere creditcard, een geweldige vakantie, een betere baan, een snellere auto... Hoe vaak we ook worden teleurgesteld doordat die mythe ons maar geen voldoening brengt, we blijven ernaar terugkeren voor meer."

"Angst is het opofferen van creativiteit ten behoeve van veiligheid. Het is het opgeven van persoonlijke vrijheden in ruil voor de nooit vervulde belofte van comfort, pluche, geklimatiseerde winkelcentra. Veiligheid is een mythe en bestaat gewoon niet. Maar dat weerhoudt ons er niet van er voortdurend naar op jacht te zijn."

Dan wat hoopgevende en aansporende opmerkingen:

De misdaadcijfers zijn de afgelopen 150 jaar tamelijk constant gebleven. Van auto-ongelukken en hartkwalen hebben we meer te vrezen dan van misdaad.
Stop met kranten lezen en journaal kijken. Die wakkeren de angst aan.

Een paar tips om vrijheid te ervaren:

Bak brood.
Hou op met klagen.
Maak muziek.
Stop met consumeren.
Pak de fiets.
Negeer de staat.
Wees creatief.
Dood aan de supermarkten.
Mijd schulden.
Gooi je horloge weg.

...en nog vele andere. Leen het boek in de bibliotheek. Het is geschreven door Tom Hodgkinson, en hij heeft eerder een boek geschreven dat Lof der Luiheid heet. Ik denk dat ik dat boek ook maar eens ga lezen. Verder staat op mijn lijstje, van dezelfde schrijver: Luie ouders hebben gelijk.


Een site die hij noemt is lazywoman
Zijn eigen site is http://idler.co.uk/
Heerlijk. Je eigen Nee/Ja stickers maken! (nee/nee of ja/ja kan ook natuurlijk)

http://www.van-sluis.nl/sticker/maaksticker.php

Nee!Geen verkoop aan de deur!
Ja! Loopt u vooral door. Een fijne dag nog.

Nee! wij stappen niet over!
Ja! wij zijn heel gelukkig zo.

Nee! Wij geven ook niet meer aan collectes.
Ja, wij zijn verder wel heel aardig.
Gisteravond heb ik de Mei-Asia Thaise Ananasrijst klaargemaakt. Nu kan het eraan liggen dat ik nog nooit Thais gegeten heb, en de keuken mij misschien helemaal niet ligt, maar ik vond het niet zo erg lekker. De kinderen ook niet.
De enige die het opgegeten heeft is G. Maar die lust eigenlijk alles wel - als er maar geen vis inzit.

Het goede nieuws voor jullie is nu dus dat ik twee pakjes Thaise Ananasrijst te vergeven heb voor degenen die ook eens een Mei-Asia produkt willen uitproberen! Dan wil ik natuurlijk wél horen wat jullie ervan vinden.

PS. Nog een grappige bijkomstigheid: bij dit pakje stond het recept in het Nederlands op de buitenflap. En natuurlijk zocht ik het nu ónder de flap, gezien de ervaring met de verpakking van de Satay-wok-sauce...

Vorige week leende ik in de bibliotheek het boek Crisis-checklist van Marieke Henselmans. Er stonden veel dingen in die ik natuurlijk al wist, maar er stonden ook enkele verwijzingen naar andere boeken in. Boeken die ik direct bij de bieb heb geleend en die ik nu aan het lezen ben.

Zo is er het boek van Martin Lindstrom: Koop mij! waarheid en leugens over ons koopgedrag.

Vragen die onder andere worden beantwoord:
- Verkoopt seks? Worden we verleid om producten te kopen door schaars geklede mensen en suggestieve poses? (Antwoord: Nee. Het leidt ons juist af van het product!)
- Worden wij nog steeds blootgesteld aan verborgen verleiders - bijvoorbeeld in cafés, supermarkten en op billboards - ondanks het verbod op subliminale advertenties?
- Kunnen hippe merken, zoals iPod, ons aanzetten tot voortplanten?
- Hoe groot is de invloed van geur, tast en geluid?
- Wat leren bedrijven van religies en de kracht van rituelen?

Martin Lindstrom is een merken-expert. Hij heeft onderzoek gedaan naar waarom we dingen kopen. Jarenlang hebben marketeers mensen ondervraagd waarom ze dingen kopen.
En jarenlang is gebleken dat de antwoorden van de mensen niet overeenkomen met hun koopgedrag. Martin Lindstrom heeft onderzocht waarom - en hoe het werkt.
Sommige onderzoeken bleken echt bizarre uitkomsten te hebben: Zo blijkt dat de vreselijke waarschuwingen op pakjes sigaretten (in de VS staan er zelfs plaatjes op van verkankerde longen, gangreen-voeten en mondkankerzweren) mensen er niet van weerhouden te roken...integendeel. De waarschuwingen stimuleren het genotscentrum in de hersenen. Ze blijken dus als een gigantisch goede reclame te werken.

Er zit daarnaast een groot verschil tussen onze mening en onze emotie. Dit werd bijvoorbeeld ook getest met tv-programma´s. Mensen kregen een programma te zien dat al bewezen succesvol was (de engelse versie van Hoe schoon is jouw huis), en een programma dat bewezen geflopt was (The swan). En daarna een programma waarvan de makers wilden weten of het zou gaan aanslaan.

Volgens de enquêtes die de proefpersonen invulden, vonden ze het nieuwe programma verschrikkelijk, en zouden ze er niet naar gaan kijken.
Maar aan de vergelijkende hersenscans te zien zou het programma goed ontvangen worden, ongeveer zoals het succesvolle programma.

In de landen waar het uitgebracht is, werd het programma inderdaad heel goed ontvangen - ondanks die negatieve antwoorden van de proefpersonen. Hoe kan dat? Kennelijk is er een groot verschil tussen onze bewuste gevoelens en de onbewuste emoties die zorgen dat we iets blijven kijken, of willen kopen.

Verder zijn mensen het meest gevoelig voor angst, en dat wordt in reclames gebruikt: angst voor ziektes, angst er niet bij te horen en angst voor gebrek halen ons eerder over iets te kopen dan een positieve boodschap.

Nu verbaast het mij niets meer dat de wereld de laatste tijd geregeerd lijkt te worden door angst: angst voor terrorisme, angst voor opwarmende aarde, angst voor mexicaanse griep...

Onbewuste angst is namelijk de beste reclame die er is om ons over te halen dingen te slikken die we eigenlijk niet nodig hebben of willen.

Kortom, dit boek was een echte eye-opener.
Onlangs ontving ik van www.buzzer.nl een pakket met produkten van MeiAsia. Hoewel ik graag vers en gezond kook, was ik wel erg benieuwd naar deze produkten, en van nieuwe dingen uitproberen ben ik nooit vies.

Inmiddels heb ik mijn eerste MeiAsia maaltijd gemaakt, met MeiAsia Satay-wok sauce. Ik wilde eerst maar even op bekend terrein beginnen, en satésaus kennen we allemaal, dacht ik zo.

De verpakking is mooi, maar een beetje onhandig: Nadat ik eerst het Engelse en Duitse recept voor GadoGado had zitten lezen (ach, en dat lukt ook wel, maar Nederlands is zoveel gemakkelijker) zag ik toen het pakje eenmaal open was, dat onder de flap het recept in het Nederlands stond...dat had me vijf minuten zoeken kunnen schelen...

Het viel me op dat de saus minder 'pindakaas'achtig is dan de bekende sauzen. Dat is wel prettig, soms heb je het gevoel dat je gewoon een pot pindakaas zit weg te werken.
Ook is het best wel een zoutige saus, dus je moet hier duidelijk groentes en evt. vlees of tofu bij doen, zoals ook in de recepten staat aangegeven. De smaak is lekker, en niet teveel hetzelfde als de andere satésauzen die ik ken.

Kortom, wat mij betreft wel een geslaagde test. Vanavond staat de Thaise Ananasrijst op het programma...
Gisteren heb ik mij maar weer eens aan de jaarlijks terugkerende taak gezet om een budget op te maken. Ik doe dat in OpenOffice rekenblad, dus echt moeilijk is het niet. Ik kopieer het van vorig jaar, verander wat cijfertjes hier en daar, en voilá.

Nou ja, dat was de bedoeling. Natuurlijk ging het niet van 'voilá'. Het ging meer van: "Frak, waarom is alles zo duur geworden?" Busabonnement 4 euro erbij - maandelijks. Huur: tientje extra, maandelijks. Wegenbelasting: duurder geworden. Routemobiel : nu plotseling duurder dan de ANWB, dus dat wordt weer terug overstappen. De afzetters.
(Tussen haakjes, (inderdaad)...Frak zeggen ze in onze favoriete TV-serie in plaats van een ander woord dat met een F begint en op een K eindigt. Zo hoeven er geen scheldwoorden weggecensureerd te worden. Ik vond het hier wel toepasselijk, omdat je het uitspreekt als Vrek. En dat kun je dan ook nog lezen als een snelle uitspraak van Verrek!)

Frak, dus. Ik had leuke cijfertjes ingevuld, maar het sloeg weer nergens op. Vorig jaar ging dat ook al zo. In het budget stond toen geloof ik een tientje per maand aan boeken, cd´s, dvd´s. Dat was het enige wat er af kon, volgens het budget. In de praktijk gaven we vorig jaar 1500 euro aan dergelijke zaken uit. Dat tientje was ook niet echt realistisch, maar ja, je wilt je budget laten kloppen, dus je schrapt hier en daar iets. En op de een of andere vreemde manier redden we het altijd. Dat komt ook omdat ik uitga van het minimale dat G. verdienen moet, maar in de praktijk brengt hij meer thuis - wat natuurlijk gunstig is. En verder heb ik in het budget al wel de eventuele belastingaanslagen verwerkt, maar nog niet wat ik eventueel terugkrijg; Want die aanslagen komen gegarandeerd, en of je iets terugkrijgt is altijd maar weer afwachten. Ik ben in sommige zaken realistisch-pessimistisch.

Maar doordat ik het budget & dergelijke bekeek kwam ik er ook achter dat ik nooit een gecorrigeerde eindafrekening van mijn oude energieleverancier heb gehad. Het kostte even wat telefoontjes, maar nu moeten we toch echt nog geld krijgen van Eneco.

Nu alleen nog maar even een tekortje van 8000 euro wegwerken voor komend jaar. Ik ben bang dat die 40 euro per maand die ik onszelf dit jaar aan boeken/cd´s/dvd´s had toegedacht weer geschrapt moeten worden. Dat wordt dit jaar niet eens meer een tientje per maand, dat wordt vijf euro. En op vakantie... haha, hoe bedoel je, vakantie? Verder moeten we natuurlijk weer van energieleverancier wisselen om een bonus te vangen. Dat scheelt.

Het zal wel weer loslopen. Maar zo´n overzicht, vooral als het iets zwarter gekleurd is dan in werkelijkheid zal blijken te gaan, zet je wel even aan het denken.
Het blijft dus een goed idee, zo´n budget. Zelfs als het helemaal nergens op slaat.