Ik heb het zo druk dat ik er nog haast geen tijd voor heb gehad, maar hierbij stel ik jullie onze nieuwe huisgenote voor: Maxima, kortweg Maxi.

Ja, ik weet het. Twee jaar geleden zei ik: nooit weer een hond. De hond die wij hadden joeg mij dermate in de stress dat ik wel gek zou zijn als ik er ooit weer aan zou beginnen.
Maar goed, ik ben nu eenmaal wel eens gek. Of ik geloof in het goede. Dat Whisper een zwerver in hart en nieren was, wil niet zeggen dat elke hond dat is. Ik zie dagelijks de goede voorbeelden voorbijwandelen.

Verder waren er gezinsleden die het mij nog steeds kwalijk namen dat ik voor Whisper een nieuw gezin gevonden had. Die wilden gewoon nog steeds/weer een hond.

Enfin, het is er van gekomen, en hier is Maxi.

Maxima is een langharige chihuahua, en ze is echt ontzettend lief en heel erg gezellig. Alles wat je van een hond wenst dus. Ze doet niets liever dan knus bij ons zitten.

Ze is nu anderhalve week bij ons en tot nu toe ontbreekt elk spoortje van stress...ze is heel rustig en eist weinig. Af en toe spelen en verder vooral heerlijk slapen op schoot, in haar mand of in de bench. Kennismaken met bevriende honden ging ook prima.
Als dit ongeveer is wat het wordt, dan ben ik helemaal tevreden.

2 reacties:

Vlijtig Liesje zei

Sympathiek van je dat je de andere gezinsleden zo tegemoet komt. En het begin is in ieder geval veelbelovend, als ik zo lees.

Meibloempje zei

Inmiddels is Maxi hier al een paar weekjes en het is een geweldig lieve hond! Het valt me echt tweehonderd procent mee. Gelukkig maar.