Zoals beloofd zou ik nog iets schrijven over het boek No Impact man.

Colin Deavan wilde uiteraard ook zo gezond en milieuvriendelijk eten en dacht er te komen door over te stappen op biologisch voedsel.
Maar hij deed (en ik ook) schokkende ontdekkingen. Ik citeer hier - soms letterlijk, soms in mijn eigen woorden - uit zijn boek.

1) (pagina 123) Volgens de biologische norm van het Amerikaanse Ministerie van landbouw mogen er 57 verschillende landbouwchemicaliën  gebruikt worden op biologisch voedsel. (De schrijver heeft de betreffende wetten geraadpleegd in december 2008)


2) (pagina 124) In de VS vechten de sigarettenfabrikant Phillip Morris en megagiganten in bewerkte voedingsprodukten zoals H.J. Heinz en Sara Lee om een zo groot mogelijk deel van de biologische markt.


3) (pagina 131) Oorspronkelijk waren het de activisten, de filosofen die het biologisch boeren ontwikkelden. Toen duidelijk werd dat de consumenten chemicaliënvrij voedsel wilden stelden die boer-activist-filosofen regels op die landelijk overgenomen zouden kunnen worden.
Maar toen de biologische voedingssector groeide viel het oog van de industriële boeren op de technieken van de biologische landbouw, niet vanwege de uitgebalanceerde, ecologisch en sociaal verantwoorde landbouwfilosofie, maar uitsluitend omdat deze vorm van voedselproductie consumenten trekt die bereid zijn om meer te betalen voor hun eten.

De biologische normen die daarna door het ministerie van landbouw in Amerika vastgesteld zijn, hebben weinig meer te maken met de oorspronkelijke biologische beweging.
Een 'biologische' melkkoe hoeft bijvoorbeeld niet op grasland te grazen. Aan 'biologische' kippen en varkens konden privileges buitenshuis worden onthouden.
Toevoegingen en synthetische chemicaliën mochten gebruikt worden in 'biologisch' geproduceerd eten.  Een heel scala aan synthetische landbouwchemicaliën kon straffeloos worden gebruikt. En misschien het ergste van alles is dat een industrieel boerenbedrijf toch gecertificeerd biologisch kon zijn. De biologische norm was zo opgerekt dat de industriële activiteiten waartegen de hele oorspronkelijke biologische beweging gericht was geweest, er ook in pasten.

4) (pagina 132) Veel (vooral kleine) boeren die werkelijk ecologisch en biologisch werken, op een gezonde en milieuvriendelijke manier, zonder pesticiden, die wisselbouw toepassen, die hun dieren op gras laten grazen hebben geen ministeriële biologische certificering. Het certificeringsproces is te duur en te arbeidsintensief voor veel kleine boerderijen. De eisen van het ministerie bevoordelen de grotere boerderijen.

5) (pagina 132) Zoals Michael Pollan het verwoordt in the Ominvore´s dillema:
In welk opzicht is die (plastic) bak met salade in de uitverkoop bij Whole Foods (natuurlijke biologische supermarkt) die bijna vijf dagen en vijfduizend kilometer verwijderd is van waar hij geteeld is, eigenlijk biologisch?
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ik weet niet precies hoe de situatie op dit moment in Nederland is. Wel valt het me op dat in bijvoorbeeld biologische vleeswaren van AH meer toevoegingen zitten dan ik verwacht had bij biologische voedingsmiddelen

Verder was er afgelopen jaar veel te doen omtrent de Codex Alimentarius. Tegenstanders van de Codex Alimentarius vrezen dat de biologische normen ook in Nederland opgerekt gaan worden.
Ik vond onder andere dit, op deze pagina http://www4nl.dr-rath-foundation.org/extras/codex/codex-whatisit.html


Biologisch voedsel

Codex heeft de laatste jaren steeds meer aandacht besteed aan biologisch voedsel, en het wordt steeds duidelijker dat het Codex Comité voor voedseletikettering probeert om internationale normen voor biologisch voedsel te verzwakken om het gebruik mogelijk te maken van stoffen zoals zwaveldioxide, wat bij sommige mensen allergische reacties veroorzaakt; natriumnitriet en natriumnitraat, die mogelijk kankerverwekkend zijn en geïmpliceerd zijn bij hyperactiviteit bij kinderen; en Carrageenan, waarvan is aangetoond dat het geassocieerd is met de vorming van zweren en kankertumoren in het darmkanaal. Erger nog, de Codex Alimentarius Commissie gaf onlangs het startsein voor werkzaamheden in verband met het opnemen van ethyleen in de Codex Richtlijnen voor de productie, de verwerking, de etikettering en de verkoop van biologisch geproduceerd voedsel. Ethyleen wordt gebruikt om fruit en groente kunstmatig te laten rijpen terwijl het vervoerd wordt. De goedkeuring van het gebruik hiervan op biologisch voedsel zou dus een verontrustende stap betekenen in de richting van een door de WTO gedwongen acceptatie van dezelfde dubieuze, onnatuurlijke landbouwpraktijken die reeds voor niet-biologisch voedsel gebruikt worden.
Waarom wil Codex biologische normen zo verzwakken? De eenvoudige verklaring is dat biologisch voedsel een hogere prijs opbrengt dan gewoon, niet-biologisch voedsel, en dat de grote producenten van niet-biologisch voedsel een makkelijke gelegenheid zien om op de biologische markt in te breken en nog meer winst te maken. Een diepere verklaring is echter dat biologisch voedsel betere gezondheid bevordert dan niet-biologisch voedsel omdat het meer micronutriënten bevat. Bovendien is biologisch voedsel natuurlijk vrij van pesticiden, residu's van vee-geneesmiddelen en genetisch gemodificeerde organismen. Aangezien goede gezondheid niet in het belang is van de "handel met ziekte", vormt de groeiende vraag naar biologisch voedsel dus een gevaar voor de farmaceutische en chemische industrieën; niet alleen omdat biologisch voedsel goede gezondheid bevordert, maar ook omdat het de behoefte aan pesticiden, vee-geneesmiddelen en genetisch gemodificeerd voedsel – en dus de winst – vermindert.
Bovendien kan biologisch zaad, in tegenstelling tot genetisch gemodificeerd zaad, niet gepatenteerd worden. Aangezien een aantal van de grote spelers in de farmaceutische en chemische industrieën, zoals Bayer enBASF tevens grote spelers zijn in de biotech-industrie, wordt het al te gauw duidelijk dat de stijgende populariteit van niet-patenteerbaar biologisch voedsel een ernstig, groeiend gevaar vormt voor de winst van de "handel met ziekte" van de farmaceutische industrie.


Het lijkt er dus op alsof het in Nederland werkelijk dezelfde kant zal opgaan als in Amerika.
Als een etiket straks ´biologisch´ zegt, wil dat kennelijk niet zeggen dat het biologisch is zoals het oorspronkelijk bedoeld was. Het is dan, zeg maar...industrieel biologisch.

No Impact man (en vele anderen) pleiten daarom voor het eten van voedsel dat lokaal geproduceerd wordt, door échte biologisch werkende boeren, die de biologische filosofie aanhangen vanwege de waarden ervan, en niet vanwege de verdiensten.

Hoe denken jullie hierover? Gaat het in Nederland verkeerd? Kun je een merk als AH-biologisch vertrouwen als wérkelijk oorspronkelijk biologisch? Of zit er verschil in supermarkt-biologisch en reformwinkel-biologisch?

4 reacties:

Annelies zei

Meibloempje,

Goed stuk werk; mijn complimenten.

Monsanto koopt momenteel veel zadenbedrijven op, maar OOK natuurwinkel-ketens. Dan weet je dus wel waar dat naar toe gaat.
Dit kreeg ik zojuist binnen:

http://forum.fok.nl/topic/1427068/1/25

Zie voor meer informatie :

Daar staat ookl een link naar mijn site over de Codex Alimentarius.

Gr. Annelies http://www.AntiMonsanto.Come2me.nl

Meibloempje zei

Hallo annelies,

bedankt voor je commentaar. Ik heb je site bekeken en ben behoorlijk geschrokken van die Monsanto-acties.
Ik denk dat ik maar een voorraadje biologische zaden ga aanleggen voordat we allemaal aan het gen-tech voedsel zitten...

Vlijtig Liesje zei

Interessant! Ik heb het boek inmiddels aangevraagd via de zoekeenboek service van de bibliotheek. Het was helaas niet in onze plaatselijke bibliotheek maar voor twee euro kijken ze nu in de provincie voor me!

ik hoop dat ze het boek gauw vinden.

jacqueline zei

Inderdaad heel interessant dit stukje. Dat het toch allemaal weer om geld moet gaan draaien, treurig!