A. zeurde al een tijdje dat ze graag eens cupcakes wilde versieren. Dat schijnt helemaal hip te zijn. Kijk maar eens op www.deleukstetaarten.nl, daar hebben we heel wat inspiratie opgedaan.

Ik was niet al te enthousiast, ik zag het gevaar van een nieuwe hobby die leidt tot meer cake eten al opdoemen. Maar goed, één keertje (of twee), dat moet kunnen.

Ik heb echter wel mijn grenzen. Zo wordt er in de cake-versier-wereld driftig met kleurstoffen gewerkt. Maar ik kon het dus echt niet over mijn hart verkrijgen om zélf kleurstof in ons eten te doen terwijl ik in het dagelijks leven mij verzet tegen de kleurstoffen die fabrikanten in ons voedsel stoppen.

Dus moesten we wat anders verzinnen. Nu hebben we marsepein gekleurd met chocola, zodat we twee kleuren marsepein hadden (beige en bruin) en ik heb botercrème gemaakt waar ik een schijfje rode biet doorheen gewerkt heb. Een prachtige roze crème au beurre was het resultaat. En die biet was niet te proeven. Maar dat kan natuurlijk ook komen door de gigantische hoeveelheid suiker die er in verwerkt was.
Ik heb ook nog geprobeerd met saffraan iets te kleuren, maar dat is helaas niet gelukt. We waren dus wat beperkt in kleuren. Een vleugje groen hebben we nog wel gecreëerd: met wat limoenschilletjes.

Enfin, als een bezetene heb ik cakejes staan bakken (eigenlijk muffins), en de kinderen zijn aan het versieren geweest. Het resultaat mag er zijn.

Maar pffff, nu heb ik dus echt geen zin meer om in de keuken te staan om te koken. Ze eten maar fijn cupcakes als avondeten. Trouwens, hoe komen we anders door 72 cakejes heen?

0 reacties: