De afgelopen week was het voorjaarsvakantie. En dat heeft (zoals gewoonlijk) weer grote gaten geslagen. Te vaak weg, te laat naar bed, teveel geld uitgegeven aan benzine en/of uitstapjes, en te veel ongezond eten. Gaten in het budget, de energie, onze gezondheid en het ritme. Om nog maar niet te spreken van de gigantische chaos die er nu is omdat we gewoon de afwas telkens hebben laten staan.

Maandag waren we naar Groningen (Ikea had ons een kortingbon gestuurd en ik wilde nog een andere lamp hebben en een matrashoes en een bureaustoel, dus dat was onweerstaanbaar), woensdag heb ik bij kennissen geholpen gaatjes dichtstoppen in de muren, donderdag gingen we naar Beetsterzwaag (de speurtocht), vrijdag naar Joseph (geweldig!), zaterdagavond gingen we op visite bij onze achterburen die 45 jaar getrouwd waren (juist, met een tafel vol ongezonde hapjes) en gisteren zijn we nog even spontaan naar Frederiksoord gereden waar een lentefair was.

Hetgeen enorm gezellig en leuk was, alleen vraag ik me achteraf af wat me bezield heeft om bijvoorbeeld anderhalve kilo chocola te kopen. Wat maar weer laat zien dat het met mijn brein na een weekje laat-naar-bed niet te best meer gesteld is. (Overigens ging het om he-le lekkere chocola, breukplaten van chocola met aardbeien, noten en dergelijke, voor 1,99 per 500 gram.)(Maar wees eerlijk, anderhalve kilo is natuurlijk waanzinnig.)

Ik zal maar gelijk opbiechten (nu ik toch bezig ben, en bovendien dreigen de kinderen steeds om zulk soort dingen op hun eigen blog wereldkundig te maken, in de hoop mij daarmee onder druk en/of voor schut te kunnen zetten) dat we na Joseph nog naar de McDonalds geweest zijn omdat G. en A. enorm honger hadden. Ik vind het niet te eten, dat spul, en mijn geweten protesteerde heftig, maar wat kun je anders halen om kwart over elf ´s nachts? De keurig zelfgesmeerde broodjes en het milieuvriendelijk meegenomen water waren allang op natuurlijk - tot grote opluchting van A. overigens.

Volgens mij kunnen we de volgende keer beter gewoon op vakantie gaan, dat kon nog wel eens een stuk goedkoper uitpakken. En minder stressvol. Ik zal het eens berekenen.

Maar nu weer heerlijk rustig aan het werk. Zalig.

0 reacties: