Deze week ben ik drie biebboeken tegelijk aan het lezen. Als je je soms afvraagt hoe: Er ligt een op mijn nachtkastje, een op de eettafel en een in de salontafel, zodat ik altijd en overal kan lezen. Toevallig kwamen alle gereserveerde boeken tegelijk aan, en ik wist natuurlijk niet in welk boek ik wilde beginnen, maar dit is een goede oplossing.


Veggie in pumps
Het eerste boek is Veggie in Pumps. Het tweede boek is Een rijk leven zonder geld van Heidemarie Schwermer. En het derde boek is Groen, groener, groenst van Vanessa Farquharson.

Veggie in pumps van Lisette Kreischer is een erg leuk en nuttig boek. Het staat vol ecofabulous tips op elk gebied van het leven. Groene webshops, groen uit eten, eco-kleding...name it en het staat er in. Absoluut een aanrader als je praktische informatie nodig hebt en niet alleen maar vage theorie over eco, bio en logo. Bovendien spat het plezier eraf, en daar hou ik van.


Een rijk leven zonder geld
Dat plezier miste ik echt in het boek van Heidemarie Schwermer. Zij leeft al jaren zonder geld, huis en ziektekostenverzekering. Maar het boek is vooral een verslag van haar zoektocht naar iets wat ze niet kan vinden. Het is het allemaal net niet. Ruilkringen die niet goed werken, mensen die het niet snappen, werk dat haar eerst wel bevalt en dan weer niet...ik vind haar streven (leven op basis van ruilen) loffelijk, maar het boek staat vooral bol van de frustratie. Heidemarie is niet bepaald een Vrolijk Vrekje. En ik vraag me af hoeveel zin je leven heeft wanneer je alles met zo weinig plezier doet en de last van de hele wereld op je nek draagt.

Groen, groener, groenst
Toen ik begon te lezen in Groen, groener, groenst bekroop mij datzelfde gevoel. Het boek is geschreven door een journaliste die zich ten doel stelde een jaar lang elke dag een groene verandering door te voeren in haar leven.
Aanvankelijk bespeurde ik ook in haar boek veel frustratie. Nu is dat misschien ook wel logisch, ze deed het als project, en niet echt omdat ze er zelf van overtuigd was dat groen leven beter of leuker zou zijn. Net toen ik begon te twijfelen - heb ik zin om me door nog een boek vol geworstel heen te ...worstelen? - begon het leuk te worden. Het was ongeveer bij het stukje dat haar moeder van de trap valt omdat ze probeert óók zuinig en groen te leven en dus ´s nachts in het donker naar de wc gaat. (Kom op jongens, niet lachen!) Ook is er nog een hilarische episode met de wormen in haar compostbak. Ik besloot dus dóór te lezen.

Aan het begin van elk hoofdstuk/maand staat een lijst met de dingen die Vanessa verandert. Alleen dat is al de moeite waard, want het brengt je op goede ideeën. En, oké, zelfs het moeizame begin is uiteindelijk nog te begrijpen, want de schrijfster worstelt (gebruik ik het woord worstelen te vaak hier?) met dezelfde vragen die wij ook hebben: Als je moet kiezen tussen een biologische avocado met veel vlieguren, of een lokaal geproduceerde niet-biologische avocado... wat moet je dan kiezen? Waarom wordt er bij groene acties zoveel papier verspild en plastic verbruikt?
Zulke vragen verlammen mij ook wel eens. Vorige week nog: kies ik voor de gewone, onverpakte komkommer, of voor de biologische-maar-in-plastic-verpakte komkommer? Wie verzint het om nota bene een biologische komkommer in plastic te verpakken?

Je merkt dat ze naarmate het jaar vordert steeds 'groener' wordt, en de epiloog vertelt ons dat ze van de 366 veranderingen die ze doorvoerde zo´n 271 behouden heeft nadat haar jaar om was. Helemaal niet gek. Voor een groentje.
Dit boek is daarom toch wel een aanrader om te lezen. Over het algemeen serieus, maar bij vlagen grappig.

Blij to basic
Ik denk dat wij in Nederland gewoon verwend zijn geraakt met onze Genoeg en de Vrekkenkrant, en de opgewekte boeken van Marieke Henselmans en Hanneke van Veen en Rob van Eeden. Of misschien ligt het wel meer in onze volksaard om met plezier de schouders ergens onder te zetten. Ik heb de indruk dat boeken over besparen en ´groen´ leven uit het buitenland vaak wat zwaar van toon zijn, en dat de schrijvers toch wat minder lol in hun leven lijken te hebben. En dat vind ik wel jammer. Ik hou van vrolijk vrekken, gezellig zuinig en gelukkig groen.

Mijn oordeel:

Groen: Een rijk leven zonder geld (Heidemarie Schwermer). Ze leeft wel groen, maar ik geloof niet dat ik dit boek echt aanraad. Je wordt er niet vrolijk van.

Groener: Groen, groener groenst (Vanessa Farquharson). Met enige hobbels uiteindelijk toch goed resultaat, en flink wat inspiratie voor ons.

Groenst: Veggie in pumps (Lisette Kreischer). Lezen! Veel informatie, veel plezier. Je wilt meteen óók ecofabulous worden.

12 reacties:

Caatje zei

Hey dame waarom begin jij geen boek.
Een boek over consuminderen en minimalisme.
Ik vind dat je geweldig goed kunt schrijven en heel goede ideeén hebt.
Ik ben de eerste die het dan koopt!!

Meibloempje zei

Zo, jíj regaeert snel...de post stond er nog maar net een minuut op :) En ik zat nét even op jouw site te lezen. Die ook erg leuk is.

Ik ben niet vies van het schrijven van een boek. Ik heb altijd al schrijfster willen zijn, en in dit blog leef ik me gewoon heerlijk uit.

Meibloempje zei
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
Meibloempje zei

Ik schreef: Ik neem aan dat het blog Caatje op consumindertoer van jou is? Of zit ik er naast? (maar dan met spelfouten, dus vandaar dat ik het berichtje weer gewist had)

Sunshine zei

Bedankt voor de tips. ga de boeken (alleen die twee dan, de derde neem ik dan maar aan dat ik het ook niets vind) reserveren in de bieb.
Je kan inderdaad erg leuk schrijven....ideeetje om je blogs te bundelen???

Groetjes Sunshine

Vlijtig Liesje zei

Groen, groener, groenst heb ik ook gelezen, maar ik merk dat ik het me nu al nauwelijks meer kan herinneren. En dat terwijl ik ook over geschreven heb.

Ik vond die praktische punten inderdaad ook handig, dat weet ik dan nog weer wel.

Ellen1979 zei

Ik maakte me ook druk om de verpakte groente maar het blijkt een hele groene reden te hebben. Het zorgt er voor dat veel meer groente heel aan komen op de plaatst van bestemming, langer mooi blijft waardoor het minder snel weggegooid wordt (geen butsen van vervoerd die snel rotten) en er meer vitamines in blijven. Het resultaat van het inpakken levert meer energie en voordeel op dan dat het het milieu kost. Bij mijn groentepakket worden regelmatig tips gegeven om de groente lang mooi te houden. Vaak is dat inpakken, en ik doe het niet in een natte theedoek maar iets dat voorhanden is, soms huishoudfolie.

Caatje zei

ja bloempje dat is mijn blog!
Geinspireerd door jou blog alleen ben ik niet zo'n schrijfster.
Ik bereid me ook nooit voor, ik typ en jens hem er gelijk op.
Zal wat beter mijn best doen!

Tanja zei

Het plastic om biologische groentes is vaak composteerbaar plastic. Er staat een bepaald symbool op en vaak iets als 'compost'. De laatste keer dat ik keek hadden de bio-komkommers van de appie dat (de bio-bananen ook)

Meibloempje zei

@ Ellen 1979 en Tanja,

bedankt voor jullie antwoord. Zover had ik nog niet gedacht: dat het én 'groen' plastic is, én zorgt voor minder verspilling/verlies.

Nu koop ik met een gerust hart een biokomkommer in plastic.

Celestine zei

Wat een toeval! Op 4 juni ontleende ik ook Groen, groener, groenst!! :)

Maar ik ben er nog niet in begonnen... eerst 'Dieren eten' van Jonathan Safran Foer nog lezen en aangezien ik in de examens zit, kan dat nog even duren.

Manuela zei

Ik heb het boek een Rijk leven zonder geld een tijdje geleden weer uit de bib geleend (wist niet meer dat ik het al een keer gelezen had) en ik heb wel een beetje dezelfde mening als jij hebt. Ze wordt er geen vrolijker mens van. Ik vind het ook geen super aanrader.