Heb je het ook gelezen? De communicatiepurist is in opkomst. Een groeiend aantal mensen stapt weer af van het bezit van een smartphone. Of sterker nog, ziet helemaal af van een mobiele telefoon. Kun je het je voorstellen? Ach, waarschijnlijk wel, wij zijn nog van de generatie die de tijd zonder mobieltjes meemaakte, en wij weten dat je ook zonder mobieltjes prima kunt leven. Of met een mobieltje zonder spelletjes, muziek en internet.

Het artikel kun je zelf lezen, maar ik wil even ingaan op de uitspraak aan het einde ervan:

Van Dijk voorspelt dat we in de toekomst een groep krijgen die hij ‘de puristen’ noemt. ‘Die willen niets meer met media te maken hebben en alleen nog maar mensen fysiek ontmoeten.’ Oftewel: leven 1.0.

Dit zou in mijn ogen wel eens dezelfde groep mensen kunnen zijn die nu ook al bezig is uit het 'standaard' verwachtingspatroon te stappen. Die niet klakkeloos alles koopt wat de supermarkt ze voorschotelt, en niet gelooft dat duurder en nieuwer per se ook beter voor jou betekent. Het woord puristen roept echter bij mij wel een beeld op van een tikkeltje fanatiek, een beetje boven een ander verheven zijn. Het klinkt bijna alsof het hebben van geen (of een zeer eenvoudig) mobieltje binnenkort een statussymbool gaat worden.

Vlak daarna las ik in het zeer interessante blog van Mieb over stiekeme statussymbolen. (Het blijft verbazen hoe die dingen dan toevallig tegelijk opduiken). Zij vraagt zich af of wij - consuminderaars, bespaarders, milieuliefhebbers, degenen die uit de ratrace gestapt zijn - toch niet ook stiekem zo onze statussymbolen hebben, zoals een eigen tuin of thuisblijven voor de kinderen. Ha, daar heb je het al!

Ik denk van wel, op zijn minst een klein beetje. Bewust iets niet hebben, of niet doen - en dat vooral ook steeds nadrukkelijk vertellen - is toch ook een beetje pronken.
Misschien komt het omdat 'men' ook van consuminderaars - of minimalisten, of milieuvrienden - een bepaald verwachtingspatroon heeft, waar al dan niet aan voldaan wordt. Voldoe je aan alle 'verwachtingen' (van je medeconsuminderaars of juist van de buitenwacht) dan ben je een 'betere' consuminderaar of minimalist dan wanneer je dat niet doet. Uit de ratrace stappen is dus wel mogelijk, maar er zal altijd iets van je verwacht worden. En met statussymbolen maak je dat iets duidelijk: Kijk, ik voldoe aan de vereisten.
Maar dat 'duidelijk maken' kan dus ook door het ontbreken van statussymbolen - waardoor dat (verrassing!) op zichzelf een nieuw statussymbool wordt.

Ik heb geen smartphone, en voel ook geen behoefte om die te hebben (verwar deze opmerking niet met: Ik heb BEWUST geen smartphone ;)) maar maak zeer graag gebruik van de iPhone van G. als ik een dagje op pad ga: ideaal om de treintijden, perronnummers of adressen te vinden. Verder zit ik dit stukje nu te tikken op mijn laptopje de boot naar Terschelling, waar tot onze verrassing gratis wifi is. En ik vind het ook prettig dat onze kinderen ons kunnen bereiken als ze van huis zijn. Dus hoe bewust ik ook wil leven, en hoe graag ik ook wil consuminderen, minimaliseren of groen wil zijn, een purist zal ik waarschijnlijk niet worden. Dan pas ik maar niet perfect in een groep. Dat deed ik toch al nooit.

3 reacties:

Vlijtig Liesje zei

Het trekt mij wel aan: ik houd niet van mobieltjes, en heb het mijne geërfd van mijn dochter, maar gebruik het nooit.

In Amerika schijnen ze zelfs weer computers te maken waarop je alleen kunt tekstverwerken, en verder niet mee kunt communiceren.

Internet en communiceren via blogs zou ik niet meer willen missen. Ik vind dat internet mensen echt bij elkaar brengt, en door bloggen heb ik mensen leren 'kennen' die ik anders nooit had 'ontmoet'.

Maar een leven zonder mobieltje? Prima.

Thijs zei

Leuke artikelen! Goed geschreven en informatief. Ga zo door..!

Ik zit gezien mijn werk ook nog 'vast' aan een blackberry maar ik laat emails al niet meer doorsturen.. daar word ik gek van.. en zodra ik er vanaf kan gooi ik hem in de plomp.

Mijn horloge heb ik in navolging van Tom Hodgkinson als niet meer om en de vierkante meter tuin is in elkaar getimmerd!

Groeten,
Thijs

Meibloempje zei

@Thijs

bedankt voor je reactie en opmerking. Tom Hodgkinson is geweldig.

Nu ik erover denk, ik zou hem maar weer eens opnieuw moeten lezen.