Wegens even geen biebboeken meer in huis ben ik het boek "Een nieuwe aarde" van Eckhart Tolle opnieuw aan het lezen.

En nu valt mij pas op (of misschien opnieuw) dat ook hij spreekt over bezittingen en 'genoeg'. De meeste mensen meten hun waarde, hun 'ik' af aan de spullen die ze hebben. Ze hebben een chronisch gevoel van 'meer willen' en dat gevoel kan uiteraard nooit vervuld worden. Dus gaan ze dwangmatig kopen. Ze zoeken zo vervulling, of status, of veiligheid. Maar dat zijn slechts dingen die het 'Ego' kort tevredenstellen; je ZELF wordt er niet vrolijker van. Met als gevolg: meer onvrede, meer kopen.

Maar wij ZIJN niet ons bezit.

Wij ZIJN ook niet onze status, onze opleiding, ons werk, of hoe we overkomen op anderen. Dat is alleen de buitenkant, een rol die we spelen.

Als je in je geest je bezit kunt loskoppelen van wie je bent, is het plotseling niet moeilijk meer om te begrijpen dat je zonder enig bezit dezelfde persoon bent als die je nu bent.

En als je je dat realiseert, kun je ook makkelijk afscheid nemen van bezittingen. Of van het chronische 'ik heb (meer) ... nodig, en dan zal ik gelukkig zijn'.

De grote valkuil is dat je Ego zichzelf dan wel even op een andere manier wil verhogen (oké, dus bezit doet er niet meer toe voor jou?): Kijk mij, ik ben een minimalist...dat is beter dan een blinde consument zijn! Of: Als ik nooit meer suiker zal eten dan heb ik iets bereikt!

Zoals Eckhart Tolle zegt:

Als je elke dag trouw aan het mediteren bent om verlichting te bereiken, zit je nog steeds in dezelfde modus als degene die zo graag een nieuwe BMW wil hebben. Het is dezelfde conditionering: “In de toekomst…”. Maar er is geen toekomst.

Dus minimalisme (of consuminderen, of vegetarisch eten, of zonder suiker, tv of haarverf leven) moet je vooral doen voor jezelf. Omdat jij het prettig vindt in een ruime omgeving te leven, of omdat je de dieren een beter leven gunt. En als je wat je hebt en doet kunt scheiden van wie jij bent, zal het je ook niet moeilijk vallen om de gewenste veranderingen door te voeren, omdat je jezelf dan niet afvraagt: wat zal een ander hiervan vinden? Welke invloed heeft dit op mijn imago?

Maar voordat je weet neemt het Ego een loopje met je, en zit je met je goede gedrag wederom in die tredmolen van 'later', 'meer' en 'kijk mij nou eens goed zijn'.

Moeilijk he?

5 reacties:

A. zei

grappig dat je ook noemt:
"zonder haarverf".....
vorige week heb ik alle haarverfattributen weggegooid, ik heb het niet meer nodig,
ik keek in de spiegel en dacht: ok
dat ben ik dus- langzaamaan grijs wordend, so be it.
Per slot van rekening ben ik NU 60 en niet
pas over 20 jaar.

mamma

Thijs zei

Ha weer een leuk stukje om over na te denken! Het valt allemaal niet mee inderdaad :)

Anoniem zei

Goh, jij Eckhart Tolle lezen??
Had ik niet helemaal achter je gezocht (ivm "zweverigheidsgehalte" die er tussen de reels door te lezen is).
Lex is een groot "fan" van Eckhart Tolle.
Dus wanneer je Lex hoort over poppende Ego's dan weet je waar hij het weg heeft hahaa.

Het is trouwens wel een hele goeie hoor. Zo af en toe zegt Lex tegen mij , of ik tegen hem: Goh, hoor ik daar een Ego spreken? En dan weten we allebei gelijk dat het egodenkertje het over heeft genomen.
Is ook een ideale manier om milder te worden...

Chrisjuh.

@Mam: Top je je haar grijs laat! Nu nog een leuk model in je haar. Ik zeg heel pittig kort (stiekeltjes). Dan ben je helemaal hip. Maar och nee, dat is mijn ego voor jou die denkt...hahahaa

Louise zei

Moeilijk? Weet je wat moeilijk is? Het antwoord zoeken op de vraag wie je bent! Inderdaad ben je niet je bezittingen. Je bent ook niet wie anderen denken dat je bent. Je bent ook niet wie of wat je misschien droomt eens te worden. Je bent niet je lichaam, je bent niet je zorgen, of problemen, je bent niet....


Dus, vraag jezelf eens af: wie ben ik?

Bibje zei

dat wie ben ik hoef je jezelf helemaal niet af te vragen,
je bent gewoon!
makkelijk he? nu nog die ego de deur uit werken ;-)