Ik was gisteren toevallig even te gast in een huis dat ter gelegenheid van bezichtigende potentiële kopers was 'opgeruimd'. Grondig opgeruimd, volgens makelaarsnormen. Zodat de eventuele kopers hun fantasie de vrije loop kunnen laten gaan wat betreft de mogelijkheden van het inrichten.

Het zag er heel minimalistisch uit. De muren waren wit. De vloer van een beige-kleurig hout. Met een beige kleed. Er stond een kast, een tafel een tv-kast. Allemaal in neutrale tinten. Een eettafel met zes beige stoelen. In de open keuken was het aanrecht helemaal leeg - op een Senseo-apparaat na. Op geen enkel oppervlak lag iets. Er stonden geen planten.

Ook boven was er niets dan ruimte en kleurloos beige. Wat ik vooral miste waren boeken. Op mijn vraag (tja, het zou toch kunnen? Misschien een minimalist van nature?) of ze het altijd zo... ehm...leeg had, barstte de vrouw des huizes in lachen uit. Het tegendeel bleek waar. Alles was op zolder gestouwd, zodat de woning verder maar zo ruim en leeg mogelijk leek.

Nu is ruim prettig, en leeg ook. Maar zo kleurloos. Zo kaal. Zo levenloos, zonder boeken. Zo beige ook. Het sprak mij helemaal niet aan.

Echt, ik was gewoon opgelucht toen ik weer in mijn eigen -nog steeds te volle- huis was. En van de weeromstuit heb ik een paar felgekleurde kussens gekocht om dat saaie neutrale beeld uit mijn geest te verdrijven.

Mijn definitie van minimalisme is leven met wat je nodig hebt in plaats van met het maximum dat in je huis past. Ik weet nu dat ik minimaal een kast vol boeken nodig heb en wat kleur. Want ik wil best minimalist worden, maar niet kleurloos. Laat staan beige.

4 reacties:

Vlijtig Liesje zei

Ik heb ook begrepen dat je om je huis te verkopen het helemaal moet ontdoen van snuisterijen, en zo'n rustig mogelijke inrichting moet doen.

Ergens snap ik dat nooit zo goed, want dan is het toch helemaal niet meer gezellig?! Maar het schijnt dat potentiële kopers er anders niet 'doorheen' kunnen kijken.

Anoniem zei

Jaja, jij wilt dus ook iets van minimalist worden. net zo iets...maar dan in beige!!

Haha dat riepen wij vroeger toch altijd? "Das precies net zo een, maar dan in beige"

Ik haat beige. Zoals mijn schoonmoeder dat zo lekker gruwlijk kan zeggen: baaaaaaaaaeeeeiiiiigge.
Ik heb nog liever roomkleur of off-white. Zal in essentie misschien hetzelfde zijn maar een kleur als koffiemelkwit, zandsteencreme of een van de vele die je in de schappen van de Gamma kunt vinden spreekt me altijd nog meer aan dan baaaeeeige.
En ja daar durf ik dan zelfs nog een paar euro meer voor te betalen.
Niet erg minimalistisch.... Maar liever een maximalist (??) dan zoals jij al zei, kleurloos in beige
Chris

Meibloempje zei

Haha, lol@ Chris. "Precies hetzelfde, maar dan in het beige!" Inderdaad een gevleugelde uitdrukking.

En dit was geen off-white of creme of zandkleur, maar echt van dat nare beige. De kleur die oude-damesschoenen vroeger hadden. En oude-damesjassen. En oude-dames-ondergoed. Een naar kleurtje.

Gelukkig voor de oude dames van tegenwoordig is er heel wat meer kleur in het leven gekomen. :)

Louise zei

Hahaha, kleurloos beige, saai ja, ontdaan van alle persoonlijke tinten. Ik houd daar ook niet van, doe mij maar kleur.

Dat minimalisme spreekt me trouwens wel aan, maar zal wel nooit wat worden. We hebben te veel spullen waar we (nog) geen afscheid van kunnen nemen, en vooral veel boeken die ik niet kwijt wil.

Ik kijk bij andere mensen binnen ook altijd of ze boeken hebben, en hoeveel, en wat voor boeken...