Wat jammer nou dat ik geen voorbeeldige blogger ben. Dat ik bijvoorbeeld niet kan melden dat ik mij tot nu toe perfect aan mijn plan heb gehouden om geen suiker meer te eten. Dat zou zo leuk zijn voor mijn eigenwaarde (pardon, voor de eigenwaarde van mijn EGO). Wat dat betreft (=doorzetten en volhouden) hebben jullie meer aan de schrijvers van suikerwijzer.nl.

Maar nee. Ik heb wel bijna geen suiker meer gegeten. Het is beperkt gebleven tot twee Italiaanse notenkoekjes (uit een zak van 6,95 per 500 gram) en een onachtzaam aangepakt ijsje. En het was niet eens de 'zonde' waard. Want telkens na het eten van iets zoets realiseer ik me weer dat ik er eigenlijk niet zo dol op ben. Je houdt nog tijden die zoete nasmaak in je mond. Geef mij maar zuur, bitter, pittig, zout...Dat eten van zoetigheid is meer een gewoonte dan een verlangen. Maar wel een gewoonte waar moeilijk mee te breken valt.

En zo heb ik wel meer zwakheden. Geheel tegen de draad van het consuminderen in hebben we een nieuwe tv gekocht. Omdat de oude zo vreselijk bromde. Dat wil zeggen: voor mij hoorbaar, voor de meeste anderen niet. Terug in de fabriek (vijf weken weggeweest) konden ze vorig jaar niets vinden omdat ze het sowieso niet hoorden. En dus ergerden we ons verschrikkelijk, want een gevoelige film en een irritante brom gaan niet samen.

Nu had ik natuurlijk - dat was echt veel minimalistischer geweest - de TV kunnen afzweren. Wie zo'n held zoekt kan ook beter even op een ander blog kijken. Want we kijken niet veel TV, maar wel graag. Dat uurtje "Ik hou van Holland", en die dvd's van 'Het kleine Huis op de Prairie' of 'Wallander' zijn voor ons de slagroom op de taart (oeps...). Zeker in de winter.

Ik geef het toe, ik heb er over gedacht. Waarom een nieuwe kopen? Waarom niet gewoon proberen zonder TV te leven? Het antwoord daarop is simpel: Ik heb het grootste gedeelte van mijn leven (even rekenen...ja, nog wel!) zonder tv geleefd. En dat was niet altijd even handig. Ik merk dat onze kinderen Engels veel beter begrijpen dan ik ooit deed, omdat ze geregeld Engelse programma's kijken. Dochter J. is dol op de programma's van Animal Planet en steekt daar ook veel van op. Dus TV heeft toch ook zo zijn voordelen. En na meer dan anderhalf jaar ergernis en nadat we alle mogelijk oorzaken uitgesloten hadden en elke oplossing geprobeerd hadden maar de TV bleef brommen, was voor ons de maat vol.

Het goede nieuws is dat ik me ondanks mijn 'falen' tevreden voel. Met bijna geen suiker heb ik veel meer energie gekregen, met de nieuwe TV heb ik minder ergernis. En dat bij 'voorbeeldfunctie' in het woordenboek niet mijn naam staat, daar kom ik dan vast ook wel weer overheen. ;)

3 reacties:

Spaarmoeder! zei

Hallo Meibloempje,

Jeetje, toch goed zo weinig suiker. En ja je hebt gesmokkeld, maar dat bevestigd ook dat je er nu heel bewust mee omgaat. Knap hoor!

Anoniem zei

Wat betreft taalontwikkeling heb je helemaal gelijk. Bij schoonzus mochten de kinderen alleen verantwoorde programma's kijken en dit resulteerde wel in een flinke achterstand bij het Engels van de kinderen. Gr. LZV

Anoniem zei

Het feit dat je je bewust bent van alle suikers die je naar binnen schuift is wat mij betreft al stap één. Het gros van de mensen weten, of willen niet weten, hoe slecht suiker is. Dus wat dat betreft: 1-0 voor Meibloempje.

Over de tv: Als minimalist ben je vooruit gegaan hoor! Normaal gesproken had hier een verhaal gestaan over de ruzies die je met de verkoper moest maken, eer je de televisie naar je zin kreeg (ik herrinner me zo'n weliswaar hilarisch verhaal over een stofzuiger). Of een verhaal over wat ie allemaal kan, de afmetingen en het superscherpe beeld.
Aangezien al deze gegevens niet voorkwamen in je blog ben je een stuk minimalistischer, of in elk geval een stuk minder matterialistisch dan een jaar of wat geleden.
Hulde!!!

Gr Christiane