Ik las in de weekendbijlage van de krant (gratis, van de bieb ;) ) het levensverhaal van een vrouw die drugsverslaafd en prostituee was geweest. Ze vertelde hoe men haar geholpen had weer een normaal leven te gaan leiden; normaal in de zin dat ze geen illegale dingen meer hoefde doen of zichzelf hoefde te verkopen om aan geld voor drugs te komen. Ze krijgt behalve hulp en begeleiding namelijk twee keer daags een kleine hoeveelheid medicinale drugs.

Nu heb ik dat nooit gesnapt. Waarom zou je drugsverslaafden gratis drugs gaan verstrekken?  Door dit verhaal begrijp ik ineens dat het wel degelijk zijn voordelen heeft: het staat onder controle, en de vrouw kan nu een geregeld leven leiden in plaats van af te glijden in de goot. En, zei ze, het heeft nog een voordeel: 'Omdat ik niet 'helemaal' gestopt ben, kan ik niet falen. De druk is zo van de ketel af.'

Dit leidde ertoe dat ze tevreden kon zijn met die hoeveelheid die ze krijgt, in plaats van steeds meer nodig te hebben, of na een periode 'clean' te zijn weer helemaal door te slaan.

Ik ben geen voorstander van drugs, en ik gebruik dit verhaal alleen vanwege die opmerking. Onlangs schreef ik over stoppen met suiker, (suiker is uiteindelijk ook een zeer verslavend middel) en toen reageerde Thijs met: structurele matiging heeft de voorkeur boven helemaal stoppen.
Helemaal geen suiker eten lijkt me niet houdbaar: je bent er de hele dag mee bezig, met jezelf op de vingers tikken en het maakt ongelukkig. [...] Goed, uiteindelijk stop je dan maar met het 0% suiker dieet, gek van die marsepein in de winkel die in je hoofd steeds groter wordt en moe van het constant kijken waar suiker in zit en waar niet. En is er weinig veranderd. Ik zou zelf de voorkeur geven aan een structurele matiging, daar bereik je overall meer mee 

Nou, om maar eens met Het Testament van Boudewijn de Groot te spreken: Thijs kan tevreden zijn en hoeft niets meer te krijgen, dat wil zeggen: hij heeft toch gelijk gehad... ;-)

Nu ik het verhaal van die vrouw gelezen heb begrijp ik waarom het zo werkt. Als je 'stopt' maar daarin niet volmaakt slaagt, faal je steeds weer. Als je matigt, is je slagingskans veel groter, want een keer (meer) suiker eten is dan geen falen, waardoor het schuldgevoel uitblijft en ook de daaropvolgende "wat kan het me ook schelen"- graai in de bonbondoos. (Wat deed die trouwens in je huis, als je gestopt was met suiker?)

Maar ergens wil ik dan toch nog wel een 'grens' vastleggen. (Wat is dat toch, de hele tijd die grensjes maken en die regeltjes stellen, en die overzichtjes...) Want wat is dan matig, en wat niet meer? Want dat de slagingskans veel groter is als je matigt in plaats van stopt mag dan waar zijn, maar krijg je ook werkelijk minder suiker binnen? Als stoppen betekent dat je echt en voor altijd totaal kunt stoppen, dan lijkt mij dat toch gezonder, en de voorkeur te hebben boven 'matig'.

Mijn idee van wat matig is kan namelijk best heel verknipt zijn. In onze familie denken we soms 'niet zoveel' te eten, terwijl dat voor een ander een grote hoeveelheid lijkt. En misschien ook wel is. En dat zal met suiker niet anders gaan. Is een koekje per dag matig? Of eentje per week, zoals men dat vroeger deed - alleen op zondag een koekje bij de koffie?

En omdat daarover dan onduidelijkheid bestaat in mijn hoofd, betekent 'matig' al snel weer dat ik alles eet wat er aan mijn neus voorbij komt, omdat ik het de 'volgende keer' wel beter zal doen - dan ben ik nog steeds matig bezig, toch? Vijftig procent minder is toch een hele vooruitgang... Kortom, omdat ik me dan ook maar matig (in plaats van fanatiek) in het 'stoppen met suiker' gestort heb, schiet ik al snel weer in de oude gewoonten. Resultaat dus per saldo hetzelfde als na 'stoppen met suiker'.

Dus voorlopig moet mijn motto wellicht zijn: 'Stop met suiker, maar met mate.' Misschien helpt dat...;-)

5 reacties:

Spaarmoeder! zei

Herkenbaar! Ik heb ook zo'n manie gehad. Op het laatst wordt alles vergroot. Met mate en een beetje opletten ben ik veel gekukkiger.

Anoniem zei

Bij mij werkt het juist beter als ik radicaal ben in die dingen. Ik vind het veel makkelijker om helemaal geen suiker te eten ( doe ik nu een maand of 2 ) dan de periode ervoor toen ik mezelf toestond om af en toe te "zondigen". Met stoppen met roken heb ik dezelfde ervaring. Minderen vond ik veel moeilijker dan helemaal stoppen. Maar dat zal voor iedereen anders zijn.
Groetjes Wilma

Thijs zei

Dank voor het citaat en hou vooral vol.. een keer iets binnen krijgen, je kan er daarna toch niks meer aan doen, gewoon doorgaan! Succes.

Stoppen met roken ben ik overigens volledig met Wilma eens.

Ik kwam net trouwens dit filmpje tegen, vrij indrukwekkend..
http://www.youtube.com/watch?v=TQmz6Rbpnu0

Groeten,
Thijs

Ellen1979 zei

Na je vorige blog wilde ik je het al schrijven maar ben het volgens mij vergeten. Stoppen met suiker heeft niet zo heel veel zin als je gezonder wilt doen. Zetmeel wordt door je lichaam ook direct omgezet in suiker. Als je volkoren producten eet krijg je zo ook andere voedingsstoffen binnen die je nodig hebt maar wit brood eten is hetzelfde als een hapje suiker uit de suikerpot eten (de hoeveelheden weet ik niet meer helaas, en even geen zin om het op te zoeken ;) ). Veel beter is je algehele eetpatroon eens door te nemen en van alles (als je steeds aan komt) een 1/4 af doen bijvoorbeeld. Of wel netjes alle ongezonde dingen weglaten en dus braaf 1 koekje (volkoren) te nemen.
Hou een eetdagboek bij. Dan is het vrij goed te doen (behalve natuurlijk als je jezelf voor de gek wilt houden;). Vergeet ook niet dat vetten erg belangrijk zijn voor o.a. stoelgang en veel vitamines en schrap dat ook niet allemaal. Roomboter is af en toe echt niet erg. Zitten ook goede dingen in maar niet op een witte beschuit met hagelslag of jam zonder toegevoegd suiker.

Ooit bij Oprah (af en toe erg leerzaam) een man gehoord over het hedendaagse eten en overgewicht. Zijn stelregels waren o.a. eet alleen dingen met 5 ingrediënten of minder. Eet het zo vaak als je het zelf klaar zou maken (dus hamburger inc. het broodje en sauzen zelf maakt of de frieten zelf bakt). Eet nooit dingen waar ingrediënten in zitten die je niet begrijpt zonder op te zoeken. En eet alleen dingen die je oma ook herkend als voedsel. Deze handvatten vind ik zelf erg goed te gebruiken en helpen erg goed om zicht te krijgen op wat ik nu werkelijk eet. (Niet dat ik ze strikt volg want chipjes eet ik vaker dan ik ze zelf klaar zou maken).

Suikervervangers vond hij heel schadelijk. Niet omdat ze zelf schadelijk waren maar meer omdat je lichaam denk een shot suiker krijgt, je proeft immers zoet, en die wil gaan gebruiken. Dat lukt niet want er is niets en dan kom je echt in een dip en ga je snoepen. Misschien heb je wat aan deze info?

Meibloempje zei

Hallo, Ellen

bedankt voor je reactie! Ik ben het helemaal met je eens, en ik eet altijd volkorenbrood, en maak dingen zelf (ipv met pakjes en zakjes te koken).
Aan zoetstoffen heb ik een hekel (Is nog ongezonder dan suiker in mijn ogen).
Van de man bij Oprah, Michael Pollan, heb ik het boek gelezen. Ik kan niet anders dan het met hem eens zijn.

Mijn grootste probleem is dat ik het zelf maken/bakken weer erg leuk vind, en dan dus ook best vaak iets zou bakken. En opeten.

Kort gezegd, ik denk altijd dat ik wel ietsje gezonder leef dan de gemiddelde supermarktbezoeker, maar dat er ook punten zijn die voor verbetering vatbaar zijn. En daar is minder suiker eten er eentje van.

Omdat, door bijv. de film Big fat Fiasco - en de site www.marksdailyapple.com ik erachter ben gekomen dat suiker en (met name geraffineerde) granen je bloedsuikerspiegel omhoogjagen, met als gevolg dat het lichaam vet gaat opslaan, maar tevens ondervoed raakt (Kijk de film maar even om het te snappen). Zo worden mensen steeds dikker, terwijl ze echt alleen maar eten wanneer ze honger hebben...ze hebben namelijk altijd honger.

De site die ik net noemde beveelt daarom juist een dieet aan van veel groente, wat fruit, noten en eiwitten (vlees, vis, eieren, kaas) maar geen graan en geen suiker.

Het is alleen zo verwarrend dat er zovéél onderzoeken en meningen zijn.