Jullie hebben het even zonder mij moeten doen, maar ik heb niet stilgezeten. Integendeel. Ik kreeg de geest en vond dat ik maar eens moest gaan meedoen met een paar schrijfwedstrijden. Alleen zat de ene wedstrijd nogal tegen de deadline aan toen ik hem ontdekte, en was een verhaal van 8000 tot 10000 woorden vereist. Dat is gelukt, maar het kostte even tijd. En dan moet je het verhaal nog laten controleren en beoordelen door vrienden en familie om uit te vinden of het wel spannend genoeg is, of ze de clou niet te veel zien aankomen (of te onlogisch vinden) en om de puntjes op de i te zetten. Gelukkig vonden ze het allemaal goed en leuk en spannend, behalve dochter A. die het wel leuk vond, maar meer een kinderboek ('zoiets als De Olijke Tweeling') en niet spannend genoeg ('er gebeurt niks engs in'). Bovendien zouden er meer dwaalsporen in het verhaal moeten zitten, vond ze. Nou kan het komen omdat zij al wist wat het plot was, dat leest toch heel anders. Maar toch hoop ik dat de jury niet bestaat uit zeventienjarigen.

Na dat verhaal heb ik nog twee columns geschreven voor een columnwedstrijd; mijn laptop heeft overuren gedraaid deze dagen. En nu roept de huishoudelijke plicht weer. Want de afwas stond tot het plafond de afgelopen week, en met het gezond eten heb ik ook een beetje de hand gelicht. En heel tactisch zei (wederom) dochter A. toen tot haar vader: "Ja pap, als mama schrijfster wordt leven we voortaan altijd zo..."

0 reacties: