Hoewel ik twee posts terug schreef dat bureautje MICKE precies tussen twee kasten paste, wil dat niet zeggen dat ik tevreden ben. Ja, wel met het bureau, maar niet met de opstelling in de kamer. Het ritme klopte niet meer. De ene kast stond te dicht op weer een andere kast die dan een beetje uit het midden moest. Dat gaf allemaal onregelmatigheden. Ja, ik ben een tikje manisch-symmetrisch. Maar dat geeft niet, ik ben tevens het type dat graag eens een kastje verzet. Ik heb soms zomaar in januari (of op maandagen) een gevoel van: Ha! het is januari (of maandag), laat ik eens wat dingen veranderen.
Al is het alleen maar om er achter te komen dat het eerst toch beter stond, maar dat weet ik dan tenminste wel héél zeker.

Verandering voelt voor mij goed;  verandering betekent vaak vooruitgang, verandering dwingt je tot het opnieuw overwegen van dingen, en tot het opnieuw waarderen van dingen. Wanneer je plotseling minder bergruimte hebt, moet je opnieuw vaststellen wat de moeite waard is om te bewaren. Wanneer je je kamer anders gaat inrichten moet je opnieuw vaststellen wat de functie is van de kamer; wil je er gezamenlijk eten en knutselen (grote tafel), wil je dingen uitstallen (vitrinekast) wil je er veel tv kijken (bank pontificaal voor de tv) enzovoort. Het is dus niet alleen een kwestie van de kamer veranderen, het kan een verandering van instelling, opstelling en afstelling betekenen. Met meubels schuiven is een beetje met je leven puzzelen.

Zoals te verwachten viel is dat precies waar Echtgenoot niet van houdt. Niet van veranderingen in routine, niet van veranderingen in huis. Geen gepuzzel met zijn leven, en hij wil daarom geen kasten verzet zien. Om schuifpartijen mogelijk te maken moet er eerst langdurig langzaam gehint en bewerkt worden. Als hij dan zover is slaat hij meestal door in het andere uiterste (Als je nu een tekening maakt dan halen we de hele kamer leeg, en doen we alles in een keer goed!  of: We kunnen wel verhuizen, dan kunnen we lekker helemaal opnieuw beginnen!)
Hooooo, ik wilde alleen maar een kastje verplaatsen! (maar als hij eenmaal aan verhuizen toe is, kan dat geen enkel probleem meer zijn, dacht ik zo). Maar we waren het ook deze keer weer eens geworden, en er kon geschoven worden met de kasten.

Uiteraard komt er het moment dat je de eerste kast hebt leeggehaald waardoor werkelijk de hele woonkamer vol boeken, papier, tijdschriften, knutselspullen en kantoorartikelen staat. (Hoe is dat mogelijk? Zijn Ikeakasten uit hetzelfde hout gesneden als de Tardis? Met binnenin tien keer meer ruimte dan de buitenkant doet vermoeden?) 
Niet geheel toevallig - want de wet van Murphy- is dat verbijsterende ogenblik waarop je je afvraagt hoe al die spullen in vredesnaam ooit in de kast gepast hebben, precies hetzelfde moment waarop zich onverwachte visite aandient. 'Leuk, jongens!' zeg je dan met je kiezen op elkaar en je loopt om de rommel heen thee en koffie aan te dragen. Vanwege de visite (en dit gebeurde dus drie keer, wat hebben al die mensen ineens? Tijd teveel? Normaal lees: als het opgeruimd en netjes is zie ik nooit iemand!) duurt het kasten verplaatsen nu al drie dagen.

Maar dat geeft niet, uiteindelijk komt het allemaal weer goed; hetzij omdat ik compleet tevreden ben met de uitkomst van de meubel-puzzel, hetzij omdat ik me er weer voor een tijdje bij neerleg dat het niet helemaal klopt, maar dat het is wat het is, en dat ik daarmee maar moet leven. Dus laat mij maar schuiven.

5 reacties:

Anoniem zei

Hahaha...wederom...hier gaat het net zo. Al ben ik gestopt met Lex te overtuigen of om te praten. Hij gaat voor een pisboodschapje naar de AH en als hij terug komt ben ik al half klaar. Wij krijgen dan ook nooit bezoek hahah.
Dat geshockeerde hoofd als hij thuis komt en de hele kamer staat anders: Onbetaalbaar... en het blijft leuk!!

Vlijtig Liesje zei

Herkenbaar! Ik vind het ook heerlijk om de woonkamer 'te veranderen'! Helaas gaat dat in ons huidige huis bijna niet. We hebben veel ramen en een open haard en samen dicteren die behoorlijk de opstelling.

Ik heb het geregeld toch geprobeerd, maar kwam uiteindelijk altijd weer terug op de oorspronkelijke opstelling.

Sannepan zei

Ohja, heerlijk met de meubels schuiven. Alleen mijn slaapkamer vind ik lastig, als ik het bed op een andere plaats heb gezet, slaap ik paar nachten heel onrustig.

Louise zei

Vroeger vond ik het ook leuk om zo nu en dan de boel te veranderen en anders in te delen, maar ook onze kamer biedt weinig andere mogelijkheden dan de huidige opstelling. Dus laten we het maar zo.

(Toen ik je titel las dacht ik even dat je met iets anders zou komen....hahaha)

het lieveheersbeestje zei

Volgens mij ben je met een tweelingbroer van míjn man getrouwd! Toen we eenmaal gingen verschuiven, werd meteen het hele huis gerenoveerd...pfft! Gelukkig is het resultaat super dus ik ben wel blij dat we doorgezet hebben, maar nu vraag ik voorlopig niets meer!