Drama's? Alweer drama's? Ja, helaas. Maar geen zorgen, dit zijn oude drama's.

Het begon toen ik op de lagere school zat. In de zesde klas moesten wij een linnen tas naaien en met uitgeknipte dingetjes appliqueren. Zo. Dat leek heel leuk, en dat was het ook toen ik op de naaimachine van school mocht werken. Het naaien oefende een grote aantrekkingskracht op mij uit.
Thuis hadden we ook een naaimachine en die werd tevoorschijn gehaald, en vol goede moed begon ik met naaien. Maar de naaimachine - die jarenlang stof en vocht verzameld had in de oude boerderij waar wij woonden - zei al heel snel PANG en FLITS en daar zat ik...met een hartverzakking van schrik en een kapotte naaimachine. En ik was altijd al zo bang voor elektriciteit... die explosie heeft mijn idee dat elektrische apparaten allemaal potentieel dodelijke wapens zijn enorm gevoed. De afloop van die zaak is nog een hele rel geworden want ik weigerde om nog een naaimachine aan te raken en heb in plaats van applicaties te naaien leuke motiefjes op mijn tas gestreken wat meester Jansen absoluut niet kon bekoren.

Eenmaal getrouwd wilde ik eigenlijk toch wel een naaimachine. Dus een leuke tweedehands naaimachine gezocht en gekocht, maar - zou ik het aantrekken? - ook die gaf met een knal de geest.

Later wilde ik het nog eens proberen. Drie maal is scheepsrecht, nietwaar? Dus wederom een naaimachine gezocht. Gelukkig was deze verkoper zo vriendelijk om de naaimachine nog even uit te proberen voordat hij die verkocht, en toen zei de naaimachine al KNAL en FLITS terwijl hij nog niet in mijn handen was geweest; dat gaf me enerzijds moed (lag het dus toch niet aan mij!), anderzijds kreeg ik een langzaam omhoogkruipend vermoeden dat ik geen naaimachine 'mocht' hebben. Wees eerlijk, zouden jullie ook niet huiverig worden als elke naaimachine spontane ontploffingsneigingen vertoont zodra je in de buurt komt?

Een tijdlang zag ik toen maar van het naaien af. Nou ja, totdat ik op allerlei blogs leuke dingen zag, en toen begon het toch weer te kriebelen. Dan maar geen tweedehandse. Een niet te dure nieuwe zou misschien beter voldoen. Bij Ikea had ik al tijden een naaimachine zien staan voor 50 euro, en die moest het toen maar worden. Ach en wee, toen ik dat eenmaal besloten had en het apparaat wilde kopen was de naaimachine (natuurlijk!) nét uit het assortiment gehaald.

Weet je wat? Laat maar zitten. Een paar jaar lang heb ik mezelf dat voorgehouden. Telkens als de kriebel opkwam (Leuke kussenhoesjes! Schattige rokjes voor de kinderen!) herinnerde ik mijzelf die mislukte pogingen en bedacht dan dat ik met een dure naaimachine waarschijnlijk ook helemaal niets zou kunnen beginnen. En dat zou pas echt zonde zijn en geld kosten en ruimte innemen.


Handig!
Maar....(tromgeroffel!) ik heb een naaimachine! Jawel! In de kringloopwinkel vond ik de oplossing. Een oude handnaaimachine (zo een die je nog zelf moet aanzwengelen) werd voor het lieve sommetje van maar liefst 8,50 euro mijn eigendom. Een aardige mevrouw die daar ook winkelde heeft me precies uitgelegd hoe het werkt en me geholpen de beste van de vier naaimachines uit te zoeken. (Deze is het beste want hij heeft een Achteruit! Echt waar!)

En nu kan ik dus naaien zonder vrees voor ontploffingen en andere nare elektrische problemen. Gewoon op handkracht. Het is zo leuk, ik heb al heel wat reclamefolders aan elkaar zitten naaien. Ik durfde nog niet direct op zo'n leuk stofje te beginnen natuurlijk. Het fijne van een handnaaimachine is: er zitten geen lelijke snoeren aan. En hij is mooi. Geen lelijk wit plastic ding, maar een prachtig kunstwerkje. Het lijkt gewoon al heel knus en authentiek als hij op tafel staat.
En voor 8,50 euro durfde ik nog wel een gokje wagen...mocht ik naaien toch niet leuk vinden dan kan het apparaat ook zo weer naar de kringloopwinkel of op marktplaats. Mocht ik het geweldig vinden, dan kan ik altijd nog een (nog) beter onderhouden/mooiere handnaaimachine kopen. En die mag dan ook best wel een tientje kosten, vind ik. Ja, zo ben ik dan ook wel weer. Zuinig zijn is leuk, maar voor een hobby mag je best wel iets overhebben. Toch?

2 reacties:

Peet's wereld zei

Dan hoop ik dat je heel veel verstelwerkjes en leuks mag naaien!
Heel veel succes bloempje

Vlijtig Liesje zei

Knap zeg! Dat lijkt mij supermoeilijk om tegelijkertijd met je hand dat wieltje te draaien. Ik heb vroeger wel op zo'n trapnaaimachine genaaid, en dat ging prima. Maar dan heb je wel beide handen vrij.