Gisteren - toen de boekhouder voor de tweede keer niet kon komen voor de jaarlijkse afsluiting boekjaar en belastingaangifte (wegens ernstige griep) - had ik zomaar een dag 'over'. En ik had al een tijdje lopen broeden op het veranderen van de woonkamer. 'Mama heeft verbouwingsogen', zei dochter A. vorige week al. Ja, het is weer zover. Voorjaar! Ik wil weer veranderen!

Deze keer ging ik voor meer rust en eenheid in de woonkamer. Dus heb ik geheel allenig (want geen enthousiaste gezinsleden) de hele boel omgegooid. En dat is inclusief een Grote Expedit boekenkast waar de boeken drie rijen dik instaan. En die moest uiteraard naar de tegenoverliggende muur. En van die kant moest dan de antieke kast - met een losstaand bovendeel - weer naar de overkant. En oja, ook de kast met alle apparatuur (Snoeren! Kabels! Elektra!) wilde ik ergens anders hebben.

Ik besloot om voordat ik ging beginnen eerst de rest van het huis op te ruimen en netjes te maken. Afwas weg, vloeren netjes, bedden opgemaakt. Want ik kon me zo voorstellen (nou goed dan, het is misschien zelfs wel eens voorgekomen) dat ik na het verplaatsen van de meubels geen energie meer had voor de onbeduidende dingetjes zoals koken en afwassen. Ken Uzelve, zeiden ze in het oude Griekenland, en daar houd ik mij aan.

Maar toen alles netjes was kon ik aan de slag. Ik besloot met de monsterlijke boekenkast te beginnen. Ik ben telkens weer verbaasd hoeveel boeken er in die kast staan. Toen de kast leeg was, was de hele kamer gevuld met boeken! (Bij dezen een bedankje aan Ikea voor de Expedit).

Eigenlijk verliep het allemaal zeer voorspoedig. Het uitruimen, verplaatsen en weer inruimen van de Expedit duurde zo'n anderhalf uur. En natuurlijk heb ik ook alle boeken afgestoft, spinraggen verwijderd en dergelijke. Gedurende dit soort verbouwinkjes hou ik meteen een voorjaarsschoonmaak, alles wordt gestoft en gesopt, en je wilt niet weten hoe de plinten achter die boekenkast eruitzagen.

De kast met apparatuur, de bank... ach, het is allemaal van Ikea, dus betrekkelijk licht in gewicht. Dat maakt verplaatsen wel eenvoudig.

Rond drie uur 's middags was ik klaar. Ik ging met de hond wandelen, en op dat moment kwam Echtgenoot juist thuis. Goed getimed, kon hij fijn even de eerste schok verwerken zonder mij. (Hij was wel op de hoogte van de plannen voor verplaatsing. Zo ben ik dan ook wel weer, tegenwoordig.)

Uiteraard vond Echtgenoot het de eerste tien minuten dat ik weer thuis was Helemaal Niks. Lelijk. Daarna, toen ik bereidwillig aanbood alles weer terug te schuiven - nou ja de tv-kast misschien - vond hij het toch wel leuk en kon het wel zo blijven staan. Waar ik eerlijk gezegd ook op gerekend had. Ken Uzelve is dan misschien een praktische handleiding, maar Ken Uw Echtgenoot zou het ook goed gedaan hebben bij het orakel van Delphi.

En nu het beste nieuws: Ik verwachtte enorme rugpijn te krijgen. Of spierpijn, waar dan ook. Maar de dagelijkse oefeningen werpen hun vruchten af; ik bemerkte tijdens het werk al dat mijn conditie verbeterd is, maar daarbij komt nog dat ik helemaal geen spierpijn heb gekregen! Mijn rug- en andere spieren zijn een stuk sterker geworden. Conclusie: verbouwing geslaagd, geen bijkomende schade. Ik kan mijzelf weer eens feliciteren.

En dan zal ik vandaag wat lekkere dingen gaan maken. Want ik heb mij (á la Julie&Julia) voorgenomen elke dag iets te koken uit De Dikke Vegetariër. Het schema voor de komende vier weken is al gemaakt. En de eerste salade ook. Maar ik loop nu (al) twee dagen achter, dus die zal ik maar eens inhalen. Iets van haverkoekjes staat er op het programma, en daar doe ik Echtgenoot in elk geval wél een plezier mee...

2 reacties:

verg(r)eetmenietje zei

Wow wat een werkje! en fijn dat je
geen spierpijn of last had achteraf :)
Ik wil je ook nog eens bedanken!
Las bij Teunie dat je zo een heerlijk snel muffinrecept op je blog hebt staan!
Ben het gelijk gaan opzoeken en terwijl jongste dochter en ik pizza
maakte stonden de muffins te bakken
in de oven. En wat een suc6! Ze zijn snel gemaakt en ze zijn heeeeeeeeeerlijk! We hebben eerst
de gewone variant gebakken...Achteraf kunnen we vanalles toevoegen...en ik mag het
zeggen: je recept wordt een blijver!
Dank je wel
liefs

Meibloempje zei

Hallo, verg(r)eetmenietje,

leuk dat je het muffinrecept meteen geprobeerd hebt.

En het is echt eindeloos...ook voor hartige muffins, hup handje van dit, handje van dat...zolang de substantie maar dikkig blijft (eigenlijk precies tussen beslag en deeg in) dan slaagt het altijd!

Veel bakplezier!