Toen ik eergisteren naar de fysiotherapie liep (activepoints!) moest ik een lange rechte weg lopen. En hoewel ik stevig doorliep, leek het einde van die weg steeds even ver van mij vandaan te blijven. Ik voelde dat ik daardoor ontmoedigd raakte - ik liep toch best snel! Toen besloot ik niet langer naar dat punt in de verte te kijken, maar naast mij. De bloemen, de struiken... en ineens zag ik dat ik inderdaad heel snel liep, want al die dingen gingen met een rap tempo aan mijn oog voorbij. 
Ik zag hier meteen een mooi parallel met afvallen. Als je alleen maar het einddoel voor ogen hebt lijkt dat misschien zó ver weg en maar zo langzaam dichterbij te komen dat je gaat denken: dat bereik ik nooit.
Kijk je echter naar de stappen die je nu doet, de vooruitgang die je al gemaakt hebt, dan blijf je gemotiveerd. Zei ze wijs, na al een hele week Weightwatchers en nul ervaring met dipjes of plateaus.
En tegen de tijd dat ik hier helemaal lang en diep over doorgedacht had keek ik weer op en had ik zonder het te merken het einde van de weg bereikt. Yes!

Ik ga me dus focussen op het NU, de beslissingen die ik NU neem, de vooruitgang die ik NU boek. Het einddoel (een gezond BMI) zal dan vanzelf dichterbij komen!

0 reacties: