Gelukkig word ik in mijn WW-avontuur gesteund door mijn echtgenoot die het gevoel heeft dat dit gewoon gaat werken voor mij.

Want van je kinderen moet je het niet hebben. Keihard zijn ze. Zeventien jaar en denken de wereld te kennen. (Dat weet ik, want dat dacht ik ook toen ik zeventien was.)
Mijn dochter lag dus helemaal dubbel toen ze hoorde dat ik WW ben begonnen.
En het beste is natuurlijk - net als van die andere diĆ«ten - dat je alles mag eten, vroeg ze.
Uh....ja.
En wanneer je wilt?
Ook dat ja! (Ik kon er wel enthousiasme voor opbrengen, maar ik kreeg zo het gevoel dat dat niet wederzijds was.)
Flinke lachbui.
Dat klinkt net als die trainapparaten van Tell-sell - 'het mooiste is dat ze perfect onder je bed passen.' Waar ze dan dus ook belanden.
Nou, ik neem de uitdaging aan hoor. Pff! Er liggen trouwens geen Tell-sell apparaten onder mijnbed. (Nee zeg, bewijsmateriaal moet je zo snel mogelijk kwijt zien te raken!)
Ik heb een oefenmat en die gebruik ik ook nog echt.

Dus de grappen over punten, bonuspunten en strafpunten vliegen hier over de tafel. Maar dat is niet erg. Ik ben wel wat gewend. Ik heb een dikke huid.

Ha Ha Ha.

0 reacties: