Nou, feitelijk 1,7 kilo. Ik ben blij! Ik vind het Propoints systeem erg goed en het online programma heel handig. Had wel even een probleempje met het invullen van voedingsmiddelen die niet in de lijst staan en waarvan je ook geen gegevens hebt (een oubliehoorntje? ik heb er maar twee koekjes van gemaakt. Had trouwens de helft weggegooid.)

Ik heb deze week eens nagedacht over de mogelijke valkuilen op mijn pad. 
Een van de dingen waar ik wel snel tegenaanloop is dat ik zo enthousiast ben over de eenvoud van het afvallen, dat ik denk: Het is zo gemakkelijk, ik kan nu best even uit de band springen, en als ik weer wil afvallen ga ik rustig weer verder/opnieuw beginnen.

Da's dom, ik weet het. Want dat moment (van verdergaan met gezond eten) komt dan gewoon niet meer, en dat even uit de band springen resulteert in zwembandjes die uit je broek springen.

Dus ik heb mij er op ingesteld dat ik de rest van mijn leven punten moet bijhouden. 

Een andere eigenaardigheid is dat ik best een raar zelfbeeld heb. Ik zie in de spiegel nooit een dikke vrouw. Ik voel mij ook nog niet dik. Misschien omdat de laatste 10 kilo er relatief snel aangekomen zijn, maar ik ben tussen mijn oren nog steeds slank, en pak steevast te kleine kleren uit het rek, probeer mij in ruimtes te wurmen waar ik allang niet meer inpas ...heel vreemd is dat. De waarheid zie je pas als er een foto gemaakt wordt en je jezelf eens vanuit andermans ogen ziet.

Maar het probleem wat dan kan opduiken is dat ik - na een paar weekjes dieet, en een heerlijk gevoel van slankzijn - op een dag in de spiegel kijk, een nog slankere versie van mijn toch al slanke zelfbeeld zie, en zeg: wat is hier eigenlijk mis mee? En dan natuurlijk denk dat ik er ook best mee kan stoppen.
Wat geen goed idee is. Want mijn BMI is gewoon vet hoog.


Er zullen nog wel meer zelfsaboterende acties komen. De meeste komen van tussen mijn oren. "Wie zegt dat je slank moet zijn?" "Slanke mensen hebben meer rimpels." "Je moet wel een klein beetje reserve hebben." "Te dun is ook niet gezond." "Slank zijn is maar een mode, in andere werelddelen is dik zijn begeerlijk." 
Ik heb geen idee hoe al deze overtuigingen zich in mijn hoofd gezet hebben. Maar het is duidelijk dat ik beter op gezondheid kan focussen dan op slank zijn. :-)

Support kopen
Gisteren met dochter uit winkelen geweest. Ik zag bij Steps prachtige jurken, en heb er wel gepast maar NIET een gekocht. Onzinnig toch, wanneer ik binnenkort een maat (of twee, of drie) kleiner moet dragen? Ik heb nu afgesproken dat wanneer ik een hele maat kleiner heb, ik een jurk mag kopen als beloning. Toen wilde dochterlief er ook even wat uitslepen natuurlijk: 'Als ik je dieet nou al die tijd niet belachelijk maak, betaal je voor mij dan ook een halve jurk?'
Nou zeg! Maar een idee kwam in mij op. "Als je me ondersteunt en helpt om mij aan mijn punten te houden, dán wil ik daar wel over nadenken ja...."

Zo heb ik dus nu behalve de steun van mijn moeder, de onwrikbare overtuiging van echtgenoot dat dit gaat werken en dat ik dit KAN, nu ook de steun van dochter 'gekocht'. :-)

0 reacties: