Nou, zoals jullie inmiddels allemaal wel in de gaten hebben ben ik bezig met een afvalrace. Haha, nee, ik doe het rustig aan maar het gaat prima. Ik heb 'gewoon' ergens in juni mijn gedachtenpatroon en eetpatroon aangepast, en that's it, kennelijk. Het is nog steeds simpel.

Het kan natuurlijk zijn dat ik een erg enthousiaste en gemotiveerde persoon ben (oké, eigenlijk weet ik dat wel zeker). Als ik ergens voor warmloop dan ga ik er ook helemaal voor. Geen halfslachtige maatregelen, geen zachte heelmeesters, hup... nieuwe gewoontes aanleren en toepassen. That's all. En ja, als ik over twee maanden ook helemaal van het padje af ben, mogen jullie me daar aan herinneren. Graag zelfs.

En ik snap wel dat iedereen anders is; niet iedereen is blij met veranderingen. Maar wat ik niet begrijp is dat sommige mensen zich aanmelden bij een afvalsite een nickname kiezen waar de demotivatie vanaf druipt. Een tijdje terug kwam bijvoorbeeld 'vretertje' zich melden. Het zal vast van zelfkennis getuigen, maar ik heb toch het gevoel dat daar de knop nog niet helemaal was omgezet. Van 'vretertje' is na de eerste week dan ook niets meer vernomen. Van "Hetluktniet" trouwens ook niet. En de mensen die hun 'hai, ik ben nieuw'- post beginnen met 'ik hoop maar dat het lukt want het moet nu echt' .... schoppen het over het algemeen ook niet zo heel ver. Dat zijn mensen die ervanuitgaan dat het dieet -onafhankelijk van henzelf - het werk doet, terwijl zijzelf ongeveer op de oude manier verder gaan.

Ik vind het interessant te zien dat uit de combinatie nickname en openingspost al vrij snel duidelijk wordt wie de blijvertjes zijn en wie niet. Degenen met de moed der wanhoop, degenen met een slecht zelfbeeld en een slechte motivatie pik je er zo uit. Áls ze al langer dan een week blijven, zijn ze ook nog ontevreden omdat ze in de eerste week 'maar een pond!' zijn afgevallen, waar ze dan nog een steigerend berichtje over schrijven. Die gaan het gewoon niet redden. In de tweede week beginnen ze te klagen over het feit dat witbrood meer punten kost dan volkorenbrood, en dat het toch wel zonde is om voor de glazen wijn in het weekend punten te moeten rekenen, en daarna zwijgen ze in alle talen. Wat meestal geen goed teken is.

Afvallen is iets wat net zo hard in je hoofd gebeurt als in je lichaam. Ja, je moet ervoor veranderen. Ja, je moet leren gezondere keuzes te maken. Het kost tijd en energie en optimistisch blijven en doorzetten. En aardig zijn voor jezelf. En als je hoofd daar niet aan toe is, wordt het heel lastig om je lichaam te laten afvallen.

Interessante boeken op dit gebied zijn:
Ruediger Dahlke, Gewichtsprobleme (Duits)
Judith Beck, Beck's dieetoplossing (bedankt, zus C. en vriendin K.!)
Meijke van Herwijnen, Weg met de weegschaal

2 reacties:

vlasje zei

Ja, het zit voor een groot deel tussen de oren, als je een positief zelfbeeld hebt en gaat voor verbeteringen ipv een enorm resultaat in korte tijd, heb je meer compassie met jezelf en kun je ook een terugval beter opvangen. Het dieet doet het niet, jij doet het.

Elvira zei

Ha Ulrike, goed bezig hoor! De motivatie is inderdaad vele malen belangrijker dan de keuze voor een bepaald dieet. Mijn (restant)zwangerschapskilo's vlógen eraf toen ik na zwangerschap nr. drie besefte dat ik moest zorgen nu écht fit te worden én blijven. Het goede voorbeeld willen geven door lekker te bewegen, dát was mijn motivatie. En dat hielp. Zet 'm op!

(www.elvirawerkman.nl)