Omdat ik twee weken ziek was, viel de herfstvakantie in het water. En zo had ik nog twee dagkaarten voor de trein over. Zonde om weg te gooien, maar wat doen we er mee? Ik besloot dat een dagje fotograferen wel leuk zou zijn, en zo tuften wij (echtgenoot en ik)  naar Deventer, volgens internetters een zeer fotogenieke stad. En inderdaad, Deventer is de moeite waard! Behalve een park in prachtige herfsttinten is er natuurlijk de IJssel. Daarbij nog een gezellige binnenstad met veel fotomateriaal én leuke winkeltjes (zoals een kookboekenwinkel! Walhalla!) en je begrijpt dat ons uitstapje een succes werd. O, en laten we vooral niet vergeten Tea Rose - de Schotse lunch- & tearoom, waar wij gezellig hebben getead. Voor herhaling vatbaar!
Op sommige dagen heb ik echt de pest aan elektrische apparaten. Zo'n dag als vandaag bijvoorbeeld. Zo'n dag waarop de koelvriescombinatie van 5,5 jaar oud het begeeft. Het lichtje werkt nog, maar hij slaat niet meer aan. Googelen leerde mij dat het dan misschien de thermostaat is, en dat je die misschien zelf kunt vervangen. Nou, we hebben de boel opengeschroeftd maar niets gevonden dat er uitzag als een thermostaat, laat staan dat we iets konden vervangen.
Daarom de hulpdienst gebeld om te vragen naar de kosten van een monteur. Nou, helaas, als er een monteur komt ben je al 75 euro ex BTW kwijt terwijl hij nog niets heeft gedaan. Dat stuit mij een beetje tegen de borst. En als er dan nog wat gerepareerd moet worden komt het op zo'n 70 euro per uur. Ik herinner mij de reparatie van de oven die ons al best duur kwam te staan, maar ja dat was een apparaat van 1200 euro, die wissel je niet zo even in. Met dit gevalletje lopen we al redelijk snel de kans dat repareren even duur is als een nieuwe koelkast.

Dus wat te doen? Echtgenoot gaat voor een nieuwe koelkast. Ik heb geen zin om er een uit te zoeken, dat kost me weer dagen van mijn leven, want een nieuwe koelkast moet wel perfect zijn. Bovendien voel ik me ziek (grieperig) dus staat mijn hoofd er echt niet naar. Ondertussen ontdooit mijn voorraadje vlees en brood en vis. De kaassoufflees zijn  vanmiddag voor de zekerheid maar vast opgegeten, zonde om te laten verpieteren nietwaar?

Kunnen we niet gewoon zonder koelkast? Het is koud genoeg. We hebben een trapkast waar altijd een kille wind waait, zelfs in de zomer. En dan kan de koelkast ook niet weer kapotgaan.
Volgens verschillende  mensen kan het best.  Greenpa doet het zelfs al 31 jaar zonder fridge... cool!
Deze week stond voor mij in het teken van verloren liedjes. Met een verrassende uitkomst.

Ten eerste deed ik weer eens een poging (voor de duizendste wanhopige keer) om een paar heel oude liedjes van Gérard Lenorman terug te vinden. Het ging om de liedjes 'Si les murs pouvaient parler", "Je partirai" en "J'ai besoin d'exil" Die liedjes zijn zoooo oud, dat ze nooit op een cd zijn terechtgekomen. Ik had ze vroeger (toen ik veertien was) op een bandje staan, dat ik gekopieerd had van een heel oud bandje van de bieb. Maar dat cassettebandje is helaas zoekgeraakt en hoe ik ook zocht... de nummers waren nergens terug te vinden. Zelfs in de Virgin Megastore in Parijs waar ik jaren terug kwam hadden ze niet zulke oude muziek van Gérard Lenorman. Ik heb al een advertentie op Marktplaats gehad, waar ik nooit een reactie op kreeg. Maar goed, ik probeerde het toch weer eens in de vaste overtuiging dat de aanhouder wint. En warempel, het is me duidelijk waarom een cliché een cliché wordt. Want: Ik heb ze!

Ik vond een uitgebreide fan-site over Gérard Lenorman, waarvan de beheerder uitnodigde om te mailen. Ik dacht dat zij misschien wist waar ik die liedjes nog kon vinden en dus mailde ik haar, en ze stuurde me per kerende mail de MP3's van al deze liedjes. Fantastisch! Een jarenlange zoektocht succesvol voltooid.

Raadsel
Het tweede zoekplaatje betrof een raadselachtig lied. Toen ik in de eerste klas van de lagere school zat deden we in de pauze op het schoolplein een soort kring-dans (met twee kringen om elkaar heen) en daar zongen we een liedje bij waarvan ik me later (logischerwijs) niet zoveel herinnerde. Maar ik wilde toch graag weten welk liedje dat was. Waarom? Gewoon. Omdat ik het wilde weten. Ik hou niet van onopgeloste raadsels. Daarom.
De flarden die ik mij herinnerde gingen ongeveer zo:

Wanne wazzigo,

en iets met Vlie (Vlie)! - Vla( Vla!) - Vlie- Vla-Vlo...

Tja, dan heb je niet veel om op te zoeken natuurlijk. En ik vond het ook nooit, hoe hard ik ook zocht op 'kinderliedjes' 'kringliedjes' en allerlei spelletjesliedjes.

Gisteren in de auto hoorde ik plotseling in een stuk muziek een flard tekst voorbij komen die wel erg veel leek op "wanne wazzigo".... Het was een liedje van een CD met meezingers (Echtgenoots keuze, uiteraard) uit de kringloopwinkel. Ik kende het hele nummer niet, maar begon toen eens goed te luisteren. Zou het verloren liedje geen spel-liedje in een fantasietaaltje zijn, maar een echt lied? Die gedachte was nog nooit in mij opgekomen.

"Wanne wazzigo"  bleek "...was awhile ago" te zijn. Logisch, ja! Ineens kreeg ik hoop...zou dit dan het liedje zijn waarnaar ik al jaren zocht?
Toen een  paar regels later "Vlie (vlie) - vlie -vla -vlo" ook voorbijkwam was het wel duidelijk. Alleen bleek de tekst  in werkelijkheid te bestaan uit: M! E! (E!)- X! (X)! -I !-C!-O!

Een paar zoekopdrachtjes op Google verder ben ik er helemaal uit: Het gaat om het liedje 'Mexico' van de Humphries Singers, dat in 1981 in een re-mix in de top 40 stond. Ja, toen zat ik in de eerste klas van de lagere school! Kennelijk hebben de zesdeklassers die het zang- en dansgebeuren organiseerden op het schoolplein de tekst al een beetje verbasterd overgebracht, waarna ik de onbegrijpelijke frasen in mijn zevenjarige brein ook nog eens verkeerd heb opgeslagen. Een raadsel was geboren. Toch fijn dat het na dertig jaar alsnog opgelost is. De aanhouder wint, ik zei het al.
De uitslag van de weggeef-actie is bekend. Bij mij althans. Nu ga ik hem ook aan jullie bekendmaken. :-)

Met een random number generator heb ik een nummer getrokken en dat is geworden nummer 10 - oftewel Tea. 
Gefeliciteerd! Ik ontvang graag binnen een week je naam en adres op brainiacs at home punt nl (even vervangen door tekentjes), dan komt het boek naar je toe. Als ik woensdag de 19e oktober nog geen bericht heb, gaat de prijs naar iemand anders. 



Het is weer de tijd van de nieuwe kookboeken! Altijd fijn in oktober - de maand van onze trouwdag; de cadeautjes liggen dan zo lekker voor de hand.

Zo is er helemaal nieuw het Vis&Veg-boek (ik las de eerste tien keer Vis&Vega, maar het heet toch echt Vis&Veg!) van uitgeverij Snor. Voor iedereen die wel eens een dagje geen vlees wil eten - of misschien zelfs vier dagen in de week. Het boek bevat maar liefst 192 recepten voor vleesloze maaltijden.

Het eerste wat opvalt aan Vis&Veg is de binding. Je kunt de katernen zien aan de rugzijde! Het stevige kartonnen kaft van het boek zit er niet omheen, maar vormt een soort inwendig skelet. Heel origineel (en heel interessant wanneer je zoals ik een cursus boekbinden hebt gedaan). Het boek blijft daardoor ook lekker openliggen.

De recepten zijn ingedeeld per seizoen. Voor de winter lekkere stoofschotels en warme hartige taart, voor de zomer tuinboontjessalade en frisse soep. Het boek ziet er heel fleurig uit met veel tekeningen, illustraties en kleur. Achterin zit een index met de recepten op alfabetische volgorde.

Na bestudering van het boek en de recepten heb ik hier een lijstje met plussen en minnen.
Plus: Uitgeverij SNOR maakt gewoon hele mooie boeken, echte feel-good items, net even anders dan andere boeken. De recepten in dit boek zijn 'van vrienden voor vrienden', oftewel ingezonden door lezers. (En ja: Op pagina 10 staat het recept dat ik heb ingezonden, een recept van mijn collega - die in de volgende druk ook vermeld gaat worden, aldus uitgeverij Snor.)
Ook plus: Het goede idee van vleesloze maaltijden. Behalve uit idealistisch oogpunt ook handig als je even geen vlees in huis hebt. Dat maakt mij fan van groentekookboeken (en inderdaad, dan moet je natuurlijk wel groente in huis hebben).
Nog een plus: De binding zorgt dat het boek opengeslagen goed blijft liggen...echt wel handig als je aan het koken bent!
Plus: De recepten zijn niet te hoog gegrepen. Het is lekker huis-, tuin- en keukenniveau. Geen haute cuisine voor een volle beurs, maar down-to-earth recepten voor mensen zoals jij en ik.

Min:
Een afwijking van mij misschien, maar door het afwisselende lettertype en de hele vrolijke illustraties vind ik het boek wel een beetje minder leesbaar. Het had overzichtelijker gemogen.

Maar daar moet ik aan toevoegen dat ik wel extreem lay-out-pietluttig ben. Zo moet een recept altijd in zijn geheel op één bladzijde staan (meerdere recepten op een bladzijde is oké, maar dan wel in hun geheel...geen verhalen die op de volgende pagina verdergaan a.u.b.), en er moet genoeg wit omheen zijn. Als er een foto bijhoort dan graag de foto naast het recept en niet drie bladzijden verder of eerder. De ingrediënten moeten van boven naar beneden staan en niet van links naar rechts want dan raak ik de draad kwijt. Dus hoewel ik kookboeken verzamel worden veel kookboeken al afgekeurd nadat ik slechts een blik op de lay-out heb geworpen.

Maar goed, terug naar Vis&Veg: voor wie graag wat variatie op tafel wil met recepten zonder vlees is Vis&Veg zonder meer een interessant boek. En dussssss.....heb je hier (met dank aan uitgeverij Snor!) de kans om het boek te winnen.  Eerste druk, gesigneerd en wel: met een handtekening van mij bij het recept op bladzijde 10!
Wat moet je doen? Laat een reactie achter op dit blog. Ik trek volgende week woensdag (12 oktober) een   winnaar!