Deze week stond voor mij in het teken van verloren liedjes. Met een verrassende uitkomst.

Ten eerste deed ik weer eens een poging (voor de duizendste wanhopige keer) om een paar heel oude liedjes van Gérard Lenorman terug te vinden. Het ging om de liedjes 'Si les murs pouvaient parler", "Je partirai" en "J'ai besoin d'exil" Die liedjes zijn zoooo oud, dat ze nooit op een cd zijn terechtgekomen. Ik had ze vroeger (toen ik veertien was) op een bandje staan, dat ik gekopieerd had van een heel oud bandje van de bieb. Maar dat cassettebandje is helaas zoekgeraakt en hoe ik ook zocht... de nummers waren nergens terug te vinden. Zelfs in de Virgin Megastore in Parijs waar ik jaren terug kwam hadden ze niet zulke oude muziek van Gérard Lenorman. Ik heb al een advertentie op Marktplaats gehad, waar ik nooit een reactie op kreeg. Maar goed, ik probeerde het toch weer eens in de vaste overtuiging dat de aanhouder wint. En warempel, het is me duidelijk waarom een cliché een cliché wordt. Want: Ik heb ze!

Ik vond een uitgebreide fan-site over Gérard Lenorman, waarvan de beheerder uitnodigde om te mailen. Ik dacht dat zij misschien wist waar ik die liedjes nog kon vinden en dus mailde ik haar, en ze stuurde me per kerende mail de MP3's van al deze liedjes. Fantastisch! Een jarenlange zoektocht succesvol voltooid.

Raadsel
Het tweede zoekplaatje betrof een raadselachtig lied. Toen ik in de eerste klas van de lagere school zat deden we in de pauze op het schoolplein een soort kring-dans (met twee kringen om elkaar heen) en daar zongen we een liedje bij waarvan ik me later (logischerwijs) niet zoveel herinnerde. Maar ik wilde toch graag weten welk liedje dat was. Waarom? Gewoon. Omdat ik het wilde weten. Ik hou niet van onopgeloste raadsels. Daarom.
De flarden die ik mij herinnerde gingen ongeveer zo:

Wanne wazzigo,

en iets met Vlie (Vlie)! - Vla( Vla!) - Vlie- Vla-Vlo...

Tja, dan heb je niet veel om op te zoeken natuurlijk. En ik vond het ook nooit, hoe hard ik ook zocht op 'kinderliedjes' 'kringliedjes' en allerlei spelletjesliedjes.

Gisteren in de auto hoorde ik plotseling in een stuk muziek een flard tekst voorbij komen die wel erg veel leek op "wanne wazzigo".... Het was een liedje van een CD met meezingers (Echtgenoots keuze, uiteraard) uit de kringloopwinkel. Ik kende het hele nummer niet, maar begon toen eens goed te luisteren. Zou het verloren liedje geen spel-liedje in een fantasietaaltje zijn, maar een echt lied? Die gedachte was nog nooit in mij opgekomen.

"Wanne wazzigo"  bleek "...was awhile ago" te zijn. Logisch, ja! Ineens kreeg ik hoop...zou dit dan het liedje zijn waarnaar ik al jaren zocht?
Toen een  paar regels later "Vlie (vlie) - vlie -vla -vlo" ook voorbijkwam was het wel duidelijk. Alleen bleek de tekst  in werkelijkheid te bestaan uit: M! E! (E!)- X! (X)! -I !-C!-O!

Een paar zoekopdrachtjes op Google verder ben ik er helemaal uit: Het gaat om het liedje 'Mexico' van de Humphries Singers, dat in 1981 in een re-mix in de top 40 stond. Ja, toen zat ik in de eerste klas van de lagere school! Kennelijk hebben de zesdeklassers die het zang- en dansgebeuren organiseerden op het schoolplein de tekst al een beetje verbasterd overgebracht, waarna ik de onbegrijpelijke frasen in mijn zevenjarige brein ook nog eens verkeerd heb opgeslagen. Een raadsel was geboren. Toch fijn dat het na dertig jaar alsnog opgelost is. De aanhouder wint, ik zei het al.

9 reacties:

Blogster zei

Wat leuk dat je er toch achter bent gekomen. Vooral met dat kringliedje vind ik heel herkenbaar.

Ik weet nog dat ik vroeger als kind allerlei (engelse) liedjes mee dacht te kunnen zingen, maar als ik nu de teksten hoor..... ze zingen iets heel anders dan ik altijd dacht.

Anoniem zei

Goed dat je het nu eindelijk weet. Het zijn trouwens "the Les Humphries Singers". Gr. LZV

Anoniem zei

Goed dat je het nu eindelijk weet. Het zijn trouwens "the Les Humphries Singers". Gr. LZV

Anoniem zei

Liedjes en raadsels, horen blijkbaar bij elkaar en moeten opgelost worden. Ik zoek nog steeds een EP-tje (dubbel single), waarvan ik laatst het tweede van de vier liedjes vond op internet. Jij had geen haast, maar ken je die TVreclame van de laatste weken, die jongeman die in een CD zaak een paar noten neuriet en het bijbehorende lied niet vindt voor een blijkbaar crematieplechtigheid? Van een heel zeldzaam lied dat nog nooit in het crem. gedraaid is heb ik drie! CD's (twee copie) liggen, mijn moeder is 105 en ik wil geen risico lopen dat ik er dan niet aan kan komen als eentje het "niet doet". Soms heb ik dat met titels van instrumentaal, ik hoor in gedachten het hele stuk muziek, maar de naam? Biscaja was er zo een, nu ga ik alle "golven van" af en dan weet ik het weer. De muziek zou eindeloos door kunnen gaan, geen begin en geen eind en ik hoor de golfslag van de zee, zo rustgevend en zomers en zonnig en dromerig en.. Luister zelf maar, even googlen.

Anoniem zei

Sorry, het moet Biscaya zijn Met Y-greck en is van James Last, ogen dicht en evt. vooroordeel tegen JL op zij zetten.

Meibloempje zei

@ LZV - bedankt, ik heb niet goed gelezen. ik zal het verbeteren!!

@ Anoniem....

kippenvel hier...
heb Biscaya net opgezocht en wat blijkt....het is een muziekstuk dat ik zelf fantastisch vind, maar waarvan ik nooit geweten heb van wie het was of hoe het heette...Dus je hebt voor mij nog een muziekraadsel opgelost!

(En ik heb gelukkig geen vooroordeel tegen James Last, ik vind de muziek echt prachtig!)

Anoniem zei

Fijn dat ik je van dienst kon zijn, wou eerst het hele Biscaya verhaal deleten. Hier ook geen vooroordeel tegen James Last, heb diverse LP's, ja, ik ben van de babyboom. Er zijn mensen die hun neus ophalen voor er ieux, JL, Horst Jankovsky, Malando, de oude en de jonge, Frankie Yankovic (what's in a name) en TaTa Mirando, zij waren wel degenen die tussen klassiek en de, door veel ouders verfoeide, beatmuziek inzaten en je kon er heerlijk op dansen, TTM was onze upbeatmuziek, als je in een behoudend dorp woonde was het beter je liefde voor stones en beatles en elvis voor je te houden. Radio Luxemburg was dan DE zender. Mijn voorkeur ligt bij Celtic, al jaren.

Meibloempje zei

Zelfde met André Rieu en Mantovani...
Vroeger (toen ik 15 was, dus) vond ik eerlijk gezegd ook wel dat mensen die niet hun eigen muziek speelden geen echte artiesten waren,- maar sommigen vertolken de bekende nummers op zo'n mooie wijze dat het echt wel wat toevoegt. Zoals James Last dus.

Wij zijn thuis ook grote fans van Celtic (woman...) en Enya... :-)

Anoniem zei

Zo is het maar net, ik vond laatst Celtic Thunder, tegenhangers van de Celtic Woman, vooral de gelijknamige DVD, daar lopen ze in prachtige zwarte pakken met kilt ipv broek, real men wear kilts, etc. de nieuwere DVDs zijn veel amerikaanser en de puppy van de mannen heeft de groep verlaten, als je kijkt zie je wel wie ik bedoel, google maar eens. Mijn all time favourite is toch wel de song Caledonia en Steal away. grappig dat vlie vla vlop op zo iets uitloopt. Twee week geleden in de Martinihal groningen de oude mannen nog eens gezien, de Dubliners, de oude charme is er nog steeds, de koppies willen nog steeds dansen, maar de benen werken niet meer zo mee. Barney McKenna had de hele zaal aan het oogjes wrijven met zijn I wish i had somebody to love me, de veelzeggende twee seconden stilte voor het applaus viel, die heeft de zaal dan nodig om even adem te halen, we hebben de DVD gekocht maar geen tijd gehad om te bekijken, gelukkig staat bovengenoemde er ook op.