Toen ik voor het eerst naar Obese keek en Radmilo zag dacht ik: wat een lelijke vent (sorry Radmilo) met een rare achternaam (nog een keer sorry). Na twee afleveringen begon ik hem best aardig te vinden. En nu moet ik bekennen dat ik alleen nog maar naar Obese kijk om Radmilo te zien.
Ik kijk naar Obese terwijl ik mijn Wii-balanceboard misbruik als steps-bankje. Ik jog het board op en af, en wacht op het moment dat Radmilo in beeld komt. Ik juich bij het zien van zijn duistere ik-zal-jou-eens-even-laten-zweten-blik. Hoe harder hij de kandidaten afbeult, hoe meer ik mij inspan. Kijk, Radmilo, ik doe óók heel erg mijn best! Als de kandidaten met zware gewichten moeten tillen, '… en nog een keertje, je doet het echt heel goed, doorgaan nu hè, doorgaan!' zwaai ik mijn armen enthousiast de lucht in. '...en vijf! Goed gedaan, meissie,' zegt hij tegen Angeli, Katelijn of Elly, maar stiekem verbeeld ik mij dat hij het tegen mij zegt. Dat hij met zijn scherpe blik recht door de televisie heen kijkt en mijn inspanningen waardeert.
Wat is er ineens zo aantrekkelijk aan Radmilo? Is het dat accent? Zijn het die ogen? Is het de ijzeren discipline? Of is het juist dat kleine hartje dat je onder al die discipline en hardheid voelt?
Is het toeval, of zit er meer achter dat hij voor de kandidaten trainers vindt van wie de namen doen vermoeden dat ze nog samen met Radmilo himself in een trainingskamp achter het IJzeren gordijn hebben gezeten? Bilal! Igor! Heidi! Kurt! (okee, die laatste heet Coert, maar you get the point…) 
Onder het wakend oog van Radmilo train ik zomaar drie kwartier. Ik wil geen bamibuik, ik wil net zo'n strak silhouet als Radmilo. En ik wil die trotse blik zien. Niet de pijn in zijn ogen zoals toen hij de taart ter ere van het gewichtsverlies van een kandidate zag. Die taart zorgde nog even voor een spanningsmomentje. Wat zou Radmilo zeggen? Ging hij door de mand vallen als mijn nieuwe held? Zou hij zeggen dat een stukje taart wel oké is? Maar met een streng "Nee, ze mag echt geen stukje taart omdat ze 27 kilo is afgevallen," stootte hij in een keer door van aanbiddelijk naar mr. Perfect. En Soda is trouwens ook best een leuke achternaam.
Echt, ik zou ook geen taart willen als ik mijn streefgewicht bereik. Ik weet iets beters. Doe mij Radmilo maar.

5 reacties:

Ariska zei

Leuk geschreven! Radmilo is natuurlijk leuk, maar lang niet zo knap als Dan :)

Meibloempje zei

That's correct...

oma zei

er gaat niets boven Dan!

oma

Anoniem zei

Haha, ik heb je verhaal ademloos gelezen, zo mooi onder woorden gebracht!
Marja

Eva - maarallerminstsaai zei

Wat een leuke blogstukjes schijf je! Ik heb me rot gelachen om dit stukje, leuk hoor!