Ik hou van eten en ik hou ook van dingen uitproberen in de keuken. Maar ik zou mezelf geen hobbykok of amateurkok durven noemen. Daarvoor ligt het niveau echt te laag, ondanks koken met Jamie Oliver of Mark Bittman. In dit huis wordt nooit gelardeerd of gebardeerd. En als er al eens gepikeerd wordt, dan ben ik het zelf.
En toch kocht ik het boek (klik-->)Smaakvrienden Groenten van Angélique Schmeinck. Angélique is een van de twee vrouwelijke meesterkoks in Nederland, dus dat is behoorlijk afschrikwekkend. Maar het boek is fantastisch. Smaakvrienden is namelijk geen receptenboek, het is een kookboek. En ik vraag me af hoe het mogelijk is dat ik dit boek een jaar lang over het hoofd gezien heb aangezien ik nogal eens kookboeken koop, en vooral wanneer ze over groente gaan.

Hoe zit Smaakvrienden in elkaar? Van tweeëntachtig groenten heeft de schrijfster de smaakvrienden genoteerd: kruiden, groenten, zuivel, meelspijzen, vlees, vis en smaakmakers die echte vrienden zijn van die groenten en van elkaar. Daar kun je dus heel hoogdravende dingen mee gaan koken in de vorm van mousses en cremeuses (?), maar je kunt ook je huis-tuin- en keukenstamppot een heel nieuwe draai geven. Of je doordeweekse soep naar een hoger niveau tillen.

En dat is wat ik heb geprobeerd. Zonder enige kennis heb ik bij andijvie smaakvrienden gezocht, en ik kwam tot een wonderlijk geheel van andijvie, aardappels, vijfkruidenpoeder (eindelijk kon ik die ergens kwijt!), peer (er lagen weer eens vijf overgeschoten peren uit de groentezak op hun einde te wachten) en spekjes. Dit werd een stamppot, met de peer en de krokante spekjes op het laatste moment toegevoegd. En was het lekker? Ja, het was fantastisch.

Het smaakte naar meer. En zo kookte ik de volgende dag soep van aardappel en prei. Dat doe ik wel vaker, maar nimmer combineerde ik dit met gember en citroenrasp die als smaakvrienden bij prei genoemd worden. Een beetje crème fraiche voor het mondgevoel, en een nieuwe favoriet was ontstaan. Daarna aten we witlof gestoofd in boter en sinaasappelsap met citroengras; en schnitzel met hollandaisesaus. Bij elke hap die ik in mijn mond stak werd het boek zijn geld meer waard. Gisteren aten we macaroni - hoe bijzonder kan dat zijn? Best wel bijzonder. Als je een saus maakt van aubergine met smaakvrienden rozemarijn en paprika en parmezaanse kaas. Ik had echt in geen jaren zulke lekkere macaroni gegeten.

Het fantastische van dit boek is dat er geen recepten instaan met produkten die je niet in huis hebt. Je zoekt namelijk gewoon smaakvrienden uit die je wel in huis hebt, en zo raak je eindelijk eens van je winkeldochters af. Hoewel ik zo het idee heb dat dit niet de insteek was van Angélique vind ik toch dat dit boek alleen daarom al in een zuinig huishouden niet mag ontbreken. Verdere redenen om dit boek een ereplaats te gunnen: dat groenten het belangrijkste onderdeel vormen inspireert je tot het eten van groentegerechten. Helemaal goed: ook 'onbekende' groenten (die je nogal eens in een biologisch groentenpakket aantreft) worden behandeld. Aardpeer, schorseneer, pompoen, raapsteeltjes, kom maar op: ik lust jullie nu rauw. Met een smaakvriendelijk sausje natuurlijk.

Afgezien van de besproken groenten staan achterin ook nog 'mindmaps' om je te helpen creatief te zijn. Heb je gekookt maar mis je een beetje...zoet? Er zijn vele mogelijkheden om een gerecht zoetigheid te geven. Idem voor zuur, zout, bitter en umami. Ook worden allerlei technieken uitgelegd, zoals pikeren, hoewel ik mij nog niet snel een worteltje zie pikeren met een in de lengte doorgesneden vanillestokje. In die technieken komt de meesterkok een beetje boven. Maar dat mag de pret niet drukken. Smaakvrienden Groenten is mijn nieuwe beste vriend.



Kijk vooral ook even naar het demofilmpje hier

2 reacties:

oma zei

Geweldig!

mamma

Anoniem zei

Oei, zo'n boekk is niet best voor mijn lijn. WW of niet, als dingen zó lekker zijn als jij omschrijft dan stop ik niet met eten

x chris