Gisteren vroeg dochter J. liefjes: "Zullen we morgen een moeder-dochterdag doen?"

Hm ... dat klinkt aardig, maar wie dochter J. kent weet dat zij niet van aandacht, gesprekken of knuffelen houdt, dus moest deze 'moeder-dochter-dag' iets anders behelzen. En dat bleek. De bedoeling was dat ik vooral veel lekkere dingen zou gaan bakken, en dat zij mocht helpen. En als je weet dat ik helpers in de keuken een crime vindt ...
Nu had ze mazzel, want ik was in een heel toeschietelijke bui. De hele vakantie hebben zij en ik hard gewerkt. Wat deden wij zoal?

- De zolder opruimen.
- Haar kamer opruimen (drie keer deed ze dat zelfs, en iedere keer weer konden er vuilniszakken vol spullen afgevoerd worden!)
- De meterkast opruimen, waar minstens vijftien bloempotten teveel stonden. En er staan er nog steeds een stuk of vijf.
- Het hok (wat in andere delen van het land waarschijnlijk 'het schuurtje' genoemd wordt) opruimen, waar  ook minstens vijftien bloempotten teveel stonden. Ik kan me niet herinneren ooit dertig bloempotten in gebruik te hebben gehad, laat staan van die grote.
- De inloopkast op de overloop opruimen, en dat leverde enkele nutteloze kledingstukken op.
- De achtertuin onkruidvrij maken.
- Overtollige spullen op marktplaats zetten én verkopen.

Ik word altijd heel gelukkig van opruimen en wegdoen. De vraag van dochter J. was dus uitermate goed getimed. En na al dat harde werk hadden we best zin in iets lekkers, daarom vond ik het wel een goed idee ook.
Vandaag maakten we dus banketbakkersroom (gewone gele room en citroenroom), en daarmee vulden we wafeltjes (een recept van Rudolph van Veen) en bouwden we een pannenkoekentaart met aardbeien die dochter A. onverwacht maar precies goed had meegenomen. Als avondeten maakten we een noedelsalade van Karin Luiten en alles was perfect geslaagd en lekker.

Doe mij altijd maar zo'n vakantie. Geen uitgaven, vermoeiende reizen, stress en jezelf achterna rennen, maar ruimte scheppen, uitrusten en lekkere dingen maken.
En dan afsluiten met pannenkoekentaart met een kop heerlijke groene thee met jasmijn. Dat is vakantie in je eigen huis.



Grrr... ik heb van die momenten dat ik mij best kwaad kan maken. 
Omdat er zoveel troep verkocht wordt in de supermarkten. Omdat we voor de gek gehouden worden. Allerlei suikervervangers, geur- en kleurstoffen...wat moet je met die rommel? 
Er zijn gelukkig steeds meer consumentenprogramma's die inlichtingen verstrekken over wat er nu eigenlijk echt in ons eten zit. Op de TV (10xbeter), op internet (Foodwatch) en in gedrukte vorm (Wat zit er in uw eten?) wordt ook de minder alerte consument duidelijk gemaakt dat een koek waar 8 soorten suikervervangers inzitten echt niet gezond genoemd kan worden.
Vorige week verloor Nutella in de VS een rechtszaak waarbij ze veroordeeld werden tot het betalen van 3 miljoen dollar wegens misleidende reclame. Want Nutella is ondanks de 'gezonde' melk en de 'gezonde hazelnoten' echt geen gezonde voeding, en zo werd het in zoete reclamespotjes toch wel voorgesteld.
Maar de fabrikanten zouden niet zo rijk zijn geworden als ze geen oog hadden voor wat de mens wil. En dus duiken ze nu in het gezondheidsgat. Stevia is nog maar amper goedgekeurd als zoetstof, en Natrena heeft al 'Stevia' op de markt. Tussen aanhalingstekens, want er zit wel 3% Stevia in, en de rest is maltodextrine. Hoeveel mensen geloven dat ze gezond bezig zijn door Natrena Stevia te gebruiken? 
Gisteren zag ik limonadesiroop staan met op de voorkant de wervende tekst: 'Zonder Aspartaam!' Geweldig natuurlijk dat er wordt geluisterd naar de klachten van de klant die beseft dat Aspartaam een neurotoxine is. 
Maar ik laat mij al lang niet meer door zo'n tekst voor de gek houden. Nieuwsgierig keek ik daarom op de ingrediëntenlijst. En terecht. In de betreffende limonade zit wél Acesulfaam-K (E950), dat zelfs ongunstiger is dan Aspartaam!
En dat zijn de momenten dat ik wel eens denk: Grrrr.... 
Het gaat de fabrikanten werkelijk alleen maar om geld. Ik ben benieuwd hoelang het nog duurt voor de eerste rechtszaken tegen 'levensmiddelen'-fabrikanten gevoerd gaan worden - net zoals tegen de tabaksindustrie - omdat we voorgelogen en bedonderd zijn.