Op dit blog hou ik me geregeld bezig met (niet) kopen. En alle redenen waarom ik niet zou kopen (zoals daar zijn: je hebt het niet nodig, je hebt het geld niet, het is niet goed voor het milieu, je kunt beter sparen) zijn hier al wel eens voorbijgekomen. 
Maar soms kan het verhelderend zijn de zaken eens om te draaien. 
Waarom koop ik dit?  Waarom WIL ik dit kopen?
Een interessante vraag die afgelopen week benoemd werd op het blog van Miss Minimalist. Zij ontdekte dat zij, superminimalist, grif geld neertelde voor een babyhangmat die gegarandeerd voor een gelukkig slapende baby zou zorgen. Helaas had haar baby die reclamepraatjes niet gelezen en werkte het niet.
En daardoor realiseerde ze zich wat ze feitelijk had gekocht - een belofte. Met de belofte van een zoet slapende baby had ze zichzelf overtuigd tot de aankoop. 
En daarna viel het kwartje: de meeste bezittingen die we hebben zijn niets anders dan beloften. Bakvormen beloven ons mooie taarten - áls we ooit gaan bakken. Jurken houden ons de belofte van een mooi figuur voor, wanneer we eenmaal afgevallen zijn. Kookboeken herbergen de mogelijkheid tot ontplooiing als kok. En die oude spullen van oma beloven ons dat we haar nooit zullen vergeten.
Daarom is het zo fijn om te kopen (want het biedt zoveel mogelijkheden voor de toekomst) en zo moeilijk om spullen weg te gooien (want daarmee werp je ook een boel beloftes weg).
Maar de meeste beloftes worden nooit ingelost. Want uiteindelijk zitten die ideeën vooral in je hoofd, de spullen op zich doen niets voor jou. En dus blijf je zitten met stapels verbroken beloftes, ook wel 'rommel' genoemd.
Wat kun je doen nu je dit weet?
Wat betreft spullen die je al hebt: 
*Vraag jezelf af welke 'belofte' ze voor jou inhouden, en vooral ook of die belofte werkelijk ingelost wordt. 
Heb je een kamer vol sportattributen die je nooit gebruikt? Heb je zoveel bureau-organizers dat ze een eigen bureau nodig hebben? Wat is het dan wat je werkelijk mist of zoekt? Welke belofte houden die spullen in voor jou? Welke onzekerheid ligt ten grondslag aan het bezit van die spullen? 
Als je veel bezittingen hebt die niet voldoen aan de beloftes die ze in jouw hoofd zijn, dan kun je ze wellicht beter wegdoen.
Spullen waarvan je denkt: 'daar ga ik (binnenkort) nog iets mee doen' zijn behoorlijk verdacht. Hoe lang heb je ze al zonder dat je er iets mee gedaan hebt? Als het klinkt als een belofte en eruitziet als een belofte is het er misschien wel eentje ... en niet meer dan dat.
Wat betreft aankopen die je overweegt te gaan doen: 
*Vraag jezelf af welke 'belofte' er voor jou aan het item zit.
*Vraag jezelf af welke onzekerheid er achter het verlangen naar die belofte zit. Zoals miss Minimalist schrijft: Roepen die mooie hoge hakken jouw naam omdat je je een beetje plomp voelt?
*Overweeg of je een andere (niet-materiële) oplossing voor dat verlangen of die onzekerheid kunt vinden. Als je wat meer zou wandelen en wat minder TV-kijken voel je je wellicht ook slanker en fitter.
Vaak is wat we echt willen niet een nieuw paar schoenen of een andere jurk of een mooie set tuinstoelen, maar een betere uitstraling, een slanker en gezonder lichaam, en tijd om uit te rusten. En die dingen kun je allemaal bereiken zonder meer bezittingen.

Wat zijn mijn belofte-bezittingen? Ik denk aan DVD's. Ergens beloven ze mij een heel lange vakantie met veel vrije tijd. Genoeg om de hele 'Kleine Huis'-serie nog eens te gaan bekijken. En 'Toen was geluk heel gewoon.' Ondertussen staan ze al jaren te verstoffen. En toch word ik soms in de winkel nog aangetrokken door nieuwe DVD's omdat ze de belofte van een gezellige avond op de bank inhouden. Maar ik trap er niet meer in, gelukkig.
Mijn kookboeken en gezondheidsboeken zijn echte gebruiksvoorwerpen en geen 'beloftes'. Mijn verzameling jeugdboeken daarentegen is als ik het zo bekijk een heuse belofterommel. Ze beloven mij dat ik altijd terug kan grijpen naar 'vroeger'. Ze beloven me dat ik ze nog zal 'hebben' en ze 'altijd kan lezen' wanneer ze bijvoorbeeld nooit meer gedrukt zouden worden. In die zin bieden ze dus 'veiligheid' en 'zekerheid' van een wereld en een tijd die allang voorbij is. Maar wegdoen? Hmmm, daar moet ik nog eens even over denken...
Heb jij ook veel 'beloftes' in huis?





3 reacties:

Roerend Goed zei

Ik had het blog van Miss Minimalist ook gelezen en vond het ook de spijker op z'n kop slaan. Ik heb zoveel belofte-spullen: stapels kleren waar ik niet in pas (maar ooit heus wel, maak ik mezelf wijs), ik heb een la vol teken- en schilderspullen omdat ik graag nog eens de nieuwe Rembrandt word, ik heb een tabla-set staan (alsof ik daar ooooit op zal kunnen spelen), wijze boeken over dingen die ik nog eens wil gaan leren (yeah right), Lonely Planets van landen waar ik toch niet naartoe ga binnenkort heb ik laatst al doorverkocht... Heel herkenbaar dus! En een grote stap om sommige van die spullen weg te doen, want dat staat voor mij gelijk aan die dromen opgeven.

LegeZakkenVrouw zei

Ik heb het nog nooit zo bekeken, maar ik ga zeker zelfonderzoek doen op dit gebied.

Roerend Goed zei

Leuk dat je mee wilt doen aan de kaartenactie, Meibloempje. Ik wil je het adres graag via email laten weten, maar kan geen contactgegevens vinden op je blog. Mail je mij even op kleuringsdienst at gmail.com?