Toen ik een klein meisje was vroeg ik mij op zekere dag af waarom er op een verpakking vaak een  vermeld stond voor het gewicht. Bijvoorbeeld: Inhoud 150 gram. Mijn vader (die best veel wist) legde toen uit dat het staat voor estimated, oftewel 'geschat'. Het produkt weegt ongeveer 150 gram, het kan een beetje meer of een beetje minder zijn. Ik was onder de indruk. Wikipedia bestond toen nog niet en dan is een vader met wat algemene kennis best een pré.

Ik moest er vandaag aan denken toen ik in de winkel een stuk voorverpakte kaas wilde kopen. Meestal staat de kiloprijs aangegeven, en is de gewicht en de prijs van het stuk kaas zelf afgedrukt op de verpakking. Maar hier kon ik geen prijs vinden op de verpakking. Na een beetje zoeken bleek dat al deze stukken kaas 450 gram 450 gram wogen, en dat de prijs voor al die stukken gelijk was.

Goed. In het geval van een pond druiven of aardbeien - als ik toch al op de groente-afdeling en in de buurt van de weegschaal sta - weeg ik zo'n bakje fruit wel eens na. Of eigenlijk pak ik twee bakjes die  er veelbelovend uitzien, ik weeg ze beide en dan koop ik het zwaarste. En vorige week toen ik zag dat verpakte biologische gember 1,49 per bakje kostte, en het ene bakje veel voller oogde dan het andere heb ik ook even gewogen. En terecht: het ene bakje bevatte de beloofde 125 gram, het andere bevatte 194 gram!

Daardoor was ik plotseling ook wel erg benieuwd naar het gewicht van deze stukken kaas. Want ze kunnen onmogelijk allemaal precies 450 gram wegen. Dus ik trok de stoute schoenen aan en ben twee stukken gaan wegen op de groenteweegschaal. En (tadaa!) het ene stuk kaas woog 461 gram in plaats van 450 gram, en het andere stuk woog maar liefst 489 gram! Drie keer raden welk stuk met mij mee naar huis mocht.

Denk nu niet te snel dat negenendertig gram geen zoden aan de dijk zet. Het lijkt een summier voordeel. Maar net zoals kleine uitgaven opgeteld aan het einde van het jaar een flinke kostenpost vormen, en braaf opgespaarde euro's die niet gemist worden na verloop van tijd een leuk spaarpotje zijn, is een heleboel keer negenendertig gram een behoorlijk stukje kaas. Stel dat ik wekelijks een stuk kaas van 450 gram koop, maar elke keer een stuk heb dat 39 gram meer weegt ... dat levert in 12 weken tijd 450 gram 'gratis' kaas op, oftewel een heel stuk. Dat is vier gratis stukken kaas per jaar. En zeg ik daar nee tegen? h... n. :-)
(Over)wegen? Ik zou het doen.

8 reacties:

consuminderenmetplezier zei

Ha, ha, ha, wat gek dat dat zoveel scheelt! En ook ik vind 39 gram kaas veel om zomaar te krijgen... Mocht ik dergelijke verpakkingen tegenkomen, dan zou ik ze ook nawegen!

Het gras van de buren zei

Nou dat vind ik nogal de moeite waard, ik heb nog nooit gezien dat ze het met kaas doen

Spaarmoeder! zei

Elke gram scheelt. Ik heb weinig boodschappen die E- hebben. Zowel in gewicht als op de ingrediëntenlijst. Maar ik zal er eens op letten.

Marianne zei

Ik geef je groot gelijk! Sinds je dat onlangs had aangegeven, ben ik ook voortaan gaan wegen en het loont!

Marianne
(Consuminderen met Marianne)

oma zei

Ik kocht laatst een verspakket voor tomatensoep bij de AH.
(daar zit alles in voor een lekker verse tomatensoep-dus vers hè, geen pakjes en zakjes - op de bouillonblokjes na)
Die was in de aanbieding van € 3,69
voor € 1,99
Op de verpakking stond: inhoud 1 kg

Mooi dat ze allemaal daarboven waren en 1 zelfs boven de 1,5 kg!

Wegen loont echt.

mamma

izerina zei

Ik koop bananen verpakt per vijf. En kies meestal grote exemplaren

Anoniem zei

Ik zie het vaak bij kip en gehakt in de bonus aanbieding. Overal zit exact hetzelfde gewicht in. Natuurlijk kan dat niet (of ze hebben het allemaal tot exact hetzelfde gewicht opgespoten met water).... Het was me dus al wel opgevallen, maar ik heb het nog niet gewogen. VOlgende keer ga ik dat doen!

gr CHris

Meibloempje zei

Bij Lidl wordt vlees ook per vaste hoeveelheid verkocht. Rundvlees gisteren gewogen: ipv 600 gram zat er 656 gram in! Biologisch gehakt: ene pakje was 505 gram, andere 560... da's toch bijna een hele extra gehaktbal! ;-)