Gnothi seauton leerde ik tijdens de lessen Grieks. Ken uzelve. Zo makkelijk gezegd, zo waar, en zo moeilijk te bereiken. Want we willen onszelf liever niet kennen. Nee, geef nou toe, zou jij iemand willen kennen als jezelf? Niet als de zelf die je speelt, maar als de zelf die je bént? Die echte jij die wel boos is of beledigd, die wel onzeker is, die achteloos drie koekjes eet als de visite vertrokken is, gewoon uit opluchting omdat ze weg zijn. Zo'n onvoorbeeldige persoon is niet bepaald een aanwinst voor je vriendenkring. Dus. Die ken je liever niet. En dus kijk je bij voorkeur niet naar binnen maar in de spiegel; misschien letterlijk, op een door jou gekozen gunstig moment met een gunstige lichtval en je beste kleren aan en met je buik ingetrokken; of door naar anderen te kijken en daar zoveel meer fouten te ontdekken dan bij jouw echte zelf. En toch ontkom je ook dan niet aan zelfkennis die langzaam doorsijpelt. En ach, op zeker moment is dat onder ogen zien ook niet meer zo erg en kun je jezelf wel vergeven. Hoe langer je met jezelf leeft hoe beter het lukt.





5 reacties:

Firma Fluitekruid zei

In die spiegel kijken werkt alleen maar in combinatie met mildheid en zelfcompassie, anders is het ondraaglijk. Wanneer het lukt om jezelf met mildheid en humor te bekijken, lukt het je ook ineens beter om anderen hun fouten te vergeven. Pfff... Hier heb ik 45 jaar over gedaan, en het lukt nog steeds niet altijd. Maar toch!
(boekentip: 'Volgens Maria Magdalena', door M. Fredriksson, dat gaat hierover)

Novelle zei

echt leuk en lief geschreven nou zal ik het videootje ff luisteren

Novelle zei

mooi lied hoor.Klinkt zeer bekend in mijn oude oren.

Avalanche zei

Ja.... mooi!

Overigens kwam ik erachter dat jij wel een link naar mijn weblog hebt, maar ik niet een naar hier. En dat heb ik dus onmiddellijk aangepast. :-)

Anoniem zei

Hello. And Bye.