Wakker

Dag 1. Het is zes uur en ik ben wakker. Echtgenoot is ook wakker. Gezellig! Ik ga koffie en thee zetten en we gaan tevreden samen wakker zijn, want het is vakantie!
Uren later komen de kinderen uit bed. Mopperend omdat wij zo vroeg wakker waren. En of we niet wat stiller konden zijn zodat zij tenminste kunnen uitslapen, anders is het geen vakantie.
Plotseling ben ik dertig jaar terug in de tijd. We logeren bij oma. Ik ben om zes uur wakker, maar van mijn moeder moeten we wachten tot half negen voordat we van bed mogen, zodat we oma niet wakker maken. Het zijn de langste uren van mijn leven (afgezien dan van de uren dat ik wakker lag voordat ik ooit kon slapen, 's avonds). Maar het leerde me kennelijk wel geduld en inlevingsvermogen en aanpassen en dat soort kwaliteiten. En regels zoals: Kinderen houden rekening met volwassenen.

Dag 2. Zes uur. Ik word wakker. Echtgenoot is ook wakker. Ik fluister: "Hoe laat is het? Mogen we er al af?"
De erfelijk bepaalde behoefte aan lang slapen heeft mij duidelijk overgeslagen.
Ik dacht dat het nu mijn tijd was. Dat anderen zich nu als vanzelf zouden aanpassen aan mij. Ik ben tenslotte volwassen, en zo. Bijna veertig zelfs. Ze zeggen al jaren "mevrouw" tegen mij bij de McDonalds.
Maar nee. Ik ben zelf te aangepast, en bovendien van het harmoniemodel. En mijn kinderen zijn best goed opgevoed, maar ook helemaal van deze tijd. Dus als ik de gordijnen dicht wil hebben tegen de hitte van de zon, doe ik moeilijk en raar. Dat mijn dochter ze per se open wil hebben is niet meer dan normaal, want in haar wereld is alles wat zij vindt vanzelfsprekend logisch. 

Dag 3. Zes uur. Ik word wakker. Ik denk aan hoeveel uur het nog duurt voor de kinderen wakker zijn. En aan de compromissen die we vandaag weer moeten sluiten; met een kind dat graag allerlei dingen wil organiseren en in alle omliggende steden en dorpjes wil winkelen, en een kind dat vakantie haat (en uitstapjes boven alles) en heeft besloten de hele week op haar slaapkamer door te brengen. Compromissen voor ouders die om zes uur wakker zijn en om tien uur graag naar bed willen (Wat? Om half tien!) terwijl de kinderen bij voorkeur leven van elf uur 's morgens tot twaalf uur 's avonds. En ik denk dat we voortaan maar gewoon gezellig met zijn tweetjes op vakantie gaan. Want werkelijk... dit lijkt veel te veel op hard werken!

0 reacties: