Ach, wat lief. Firma Fluitenkruid (ik durf nog steeds niet geloven dat ze echt zo heet) heeft mij genomineerd voor een Liebster Award. Wat dat dan ook mag zijn. Ik vind doorgeefblogawards soms een beetje awkward, het heeft zo'n hoog kettingbriefgehalte. Maar omdat het Firma Fluitenkruid is (of niet dus, *grijns*) zal ik mij onderwerpen aan dit 'diepte-interview'.

1. Waar ben je zoal mee bezig?
Momenteel (vanaf vanochtend kwart over zeven) wordt ons huis gerenoveerd. En daar word ik een beetje nerveus van, al die mensen die je huis in en uit lopen, en troep, en geen water, geen WC en geen badkamer. Het goede nieuws is waarschijnlijk dat ik - omdat schoonmaken geen zin heeft en ik de helft van mijn huis niet kan gebruiken - tijd heb om te bloggen. 

2. Wie of wat is je grootste inspiratie?
Iedereen van wie ik iets leer. Dat zijn (of waren) leraren op school, schrijvers, bloggers, mijn moeder, de hond... 

3. Met wie zou je wel een dagje willen ruilen? 
Met mijn dochter die wijsbegeerte studeert. Ik ben niet naar de universiteit geweest en ik zou wel eens een dagje student willen zijn!

4. Wat zit er in je handtas? 
In mijn kleine handtasje zit: geld, pasjes en kortingkaarten, een Zwitsers zakmes, een brillenpoetsdoekje, een pen, mijn sleutelbos, mijn telefoon, een haarspeldje en pijnstillers. Dit is het handtasje voor boodschappen doen, op visite gaan, ouderavonden en naar de kapper.

Voor winkelen of een dagje weg heb ik een grotere handtas.
In die grotere handtas zit: Libresse, twee brillendoekjes, blaarpleisters, een EHBO-setje, een mini rolmaat, twee pennen, lipstick, arnicazalf, een tekentang, nog een tekentang (what the heck?!), mijn zonnebril, nog een brillendoekje, een klein hartvormig doosje waar ik rozijntjes en noten in doe voor trek onderweg, zakdoekjes, pijnstillers, theezakjes, nog een brillendoekje (ik begin ineens in de gaten te krijgen waar al mijn brillendoekjes gebleven zijn), een nagelvijl, een vlekkenstift, lipbalsem, concealer. Hee, nog een rolmaat (ik wist niet eens dat ik er twee had!). Een vouwparaplu (maar die zit er normaal nooit in). En mijn Dopper waterfles. Als we op vakantie gaan komt daar nog de Dwarsligger 'SAS handboek' bij.
Er zijn mensen die aan taslezen doen. Maar volgens mij heb je weinig fantasie nodig om te bedenken dat ik het type 'altijd voorbereid' ben - gezien alle medische hulpmiddelen en voorzorgsmaatregelen voor elke situatie zoals: onverwacht bij de IKEA terechtkomen (rolmaat), een teek tegenkomen in de stad (twee tekentangen) en onverwacht lange nagels krijgen (waarvoor ik dan een nagelvijl nodig heb).

(Als je geen handtas hebt: wat zit er op dit moment in je vriesvak?) Geen brillendoekjes, gelukkig. Ik heb het gecheckt.

5. Wat vind jij echt onwijs irritant?
Mensen die zeggen dat 'ze zich irriteren aan' dingen. Of 'zich beseffen dat' ... eigenlijk schendingen van de taal in het algemeen. Aan de andere kant realiseer ik me dat taal altijd in ontwikkeling is, en wil ik ook niet zo zijn als mijn oma die dertig jaar na de spellingswijziging nog 'menschen' schreef. Dus het blijft tegenwoordig bij stilletjes ergeren in plaats van keihard corrigeren. 

6. Waarvan geniet jij het meest?
Lezen in bed. Gezond, lekker eten. Thee van Simon Lévelt (Earl Green, bijvoorbeeld). Mijn chihuahua als ze heel blij is. Mijn ipad. Lijstjes maken. Een heel schoon en opgeruimd huis, en dat dan de zon naar binnen schijnt. Terwijl de ramen dan toevallig ook net gewassen zijn.

7. Is er iets wat je al heel lang wil doen maar er nog altijd niet van is gekomen?
Een boek schrijven. 

8. Wat is je irritantste gewoonte?
Ik denk dat mijn kinderen zouden zeggen: niet goed luisteren. Ik ben meestal heel druk bezig in mijn hoofd en dan gaan de dingen in de realiteit wel eens aan mij voorbij. 

9. En waar ben je juist trots op?
Dat ik op mijn 30e mijn rijbewijs nog heb gehaald. Dat ik twee jaar geleden 17 kilo ben afgevallen en een stabiel gewicht heb. Dat ik niet stilsta, maar mezelf altijd doelen stel en dan iets bereik. Dat zijn niet per se dingen die door anderen waargenomen worden, maar ik weet dat ik iedere dag vooruitga en steeds een beetje beter ben dan gisteren.

10. Wat zou je doen met een half miljoen? 
Een nieuwe garderobe aanschaffen. Een weekje lekker in een hotel. Misschien wel een huisje in Drenthe kopen.

11. Waar kijk je straks op je sterfbed met tevredenheid op terug? 
Ja, dat vraag ik me ook geregeld af. Tot nu toe kan ik niets verzinnen. Dus dat is nog work in progress...

Plus twee bonusvragen voor de dames van mijn leeftijd:

Wie wilde jij vroeger altijd zijn: Agnetha of Annifrid?
Ik heb ABBA pas een paar jaar geleden ontdekt, dus de echte hype is aan mij voorbijgegaan ook al ben ik wel van jouw leeftijd. Wie ik wel altijd graag wilde zijn was George, het stoere meisje uit De Vijf. Zo'n meisje met een zakmes (maar zonder nagelvijl).

Welke Charlie’s Angel wilde jij altijd zijn? 
Sorry, heb ik ook niet meegekregen, opgevoed zonder TV. 
Ik ‘ben’ Monica uit Friends (die ken ik want die serie kijk ik nu online.)


P.S. het blog van Firma Fluitekruid staat rechts van deze post in de lijst met favoriete blogs.

Nou dacht ik toch wel ongeveer op het hoogtepunt van de ondergoed-evolutie te zijn beland: Na een jeugd met tweedehandsjes, een tienertijd met uitverkoopjes, en daarna de mama-heeft-geen-geld-voor-zichzelf-periode gevolgd door 'drie slips voor een tientje' van de HEMA afgewisseld met af en toe een leuke BH in de uitverkoop bij de Hunkemöller, heb ik eindelijk het punt bereikt dat ik bij de lingeriezaak complete setjes koop. Het mag misschien geen naam hebben, maar ik vind het toch een vooruitgang. Het zit lekker, het staat mooi en ik ben het waard. Bij de Hunkemöller kennen ze me inmiddels en wrijven ze in hun handen als ik de winkel binnenloop. Kassa!
Dus ik voel mij een hele mevrouw, zeg maar.
Maar dat is niet terecht. Ik blijk nog niet op de helft te zijn, ondergoedsgewijs.
Terwijl ik een mogelijke nieuwe aankoop paste, zei de verkoopster iets aardigs over de BH die ik aanhad. Ik zei dat die al oud was, en misschien zelfs niet meer de goede maat was. "Hoe kan dat nou?" vroeg ze, "Je hebt zoveel nieuwe en mooie BH's gekocht, waarom draag je dan een oude?" (Ja, dat ze dat weet verraadt mijn status in die winkel.)
Dat kan ik uitleggen, en dat deed ik ook. In de tijd dat ik goedkoop ondergoed droeg, had ik een of twee setjes voor het mooie. Maar ja, die waren wat duurder geweest en wilde ik mooi houden, dus die droeg ik eigenlijk niet (zinloos, nietwaar?). Inmiddels heb ik voor alle dagen mooie setjes, en hoef ik niks meer te 'bewaren', met als gevolg dat ik nu alle mooie ondergoed ook echt draag. Dus ook de voorheen zuinig bewaarde luxe BH.
"Echt vrouwenlogica, " lachte de verkoopster toen ik dat uitlegde.
Toen vertelde ik dat ik kort geleden onverwacht naar de dokter moest, en maar wát blij was dat ik niet langer versleten HEMA-boxers draag. Ik weet ook wel dat het zo'n dokter of assistente helemaal niets kan schelen, en dat die alle soorten en maten ondergoed gewend zijn, maar voor mezelf is het wel een prettig gevoel dat ik iets draag waar geen draden aan hangen of gaten in zitten.
Daarop had de verkoopster ook een verhaal: onlangs was er een wat oudere vrouw in de winkel geweest die een pyjama uitzocht, en daar nogal precies over deed. Er waren er meerdere die haar pasten en goed stonden, maar ze deed ingewikkeld over de kleur. Toen de verkoopster had gevraagd wat precies het probleem was, had de vrouw haar toevertrouwd: "Ik ben geregeld ziek, en dan komt de dokter langs; dan wil ik wel graag dat mijn pyjama matcht met mijn dekbedhoes." O. Dat is natuurlijk ook een idee... In een flits trok de toekomst aan me voorbij en naar adem happend begreep ik ineens dat ik er nog láng niet ben met bij elkaar passend ondergoed. Pyjama, ochtendjas, dekbedhoes, slaapkamer. Help!