Ach, wat lief. Firma Fluitenkruid (ik durf nog steeds niet geloven dat ze echt zo heet) heeft mij genomineerd voor een Liebster Award. Wat dat dan ook mag zijn. Ik vind doorgeefblogawards soms een beetje awkward, het heeft zo'n hoog kettingbriefgehalte. Maar omdat het Firma Fluitenkruid is (of niet dus, *grijns*) zal ik mij onderwerpen aan dit 'diepte-interview'.

1. Waar ben je zoal mee bezig?
Momenteel (vanaf vanochtend kwart over zeven) wordt ons huis gerenoveerd. En daar word ik een beetje nerveus van, al die mensen die je huis in en uit lopen, en troep, en geen water, geen WC en geen badkamer. Het goede nieuws is waarschijnlijk dat ik - omdat schoonmaken geen zin heeft en ik de helft van mijn huis niet kan gebruiken - tijd heb om te bloggen. 

2. Wie of wat is je grootste inspiratie?
Iedereen van wie ik iets leer. Dat zijn (of waren) leraren op school, schrijvers, bloggers, mijn moeder, de hond... 

3. Met wie zou je wel een dagje willen ruilen? 
Met mijn dochter die wijsbegeerte studeert. Ik ben niet naar de universiteit geweest en ik zou wel eens een dagje student willen zijn!

4. Wat zit er in je handtas? 
In mijn kleine handtasje zit: geld, pasjes en kortingkaarten, een Zwitsers zakmes, een brillenpoetsdoekje, een pen, mijn sleutelbos, mijn telefoon, een haarspeldje en pijnstillers. Dit is het handtasje voor boodschappen doen, op visite gaan, ouderavonden en naar de kapper.

Voor winkelen of een dagje weg heb ik een grotere handtas.
In die grotere handtas zit: Libresse, twee brillendoekjes, blaarpleisters, een EHBO-setje, een mini rolmaat, twee pennen, lipstick, arnicazalf, een tekentang, nog een tekentang (what the heck?!), mijn zonnebril, nog een brillendoekje, een klein hartvormig doosje waar ik rozijntjes en noten in doe voor trek onderweg, zakdoekjes, pijnstillers, theezakjes, nog een brillendoekje (ik begin ineens in de gaten te krijgen waar al mijn brillendoekjes gebleven zijn), een nagelvijl, een vlekkenstift, lipbalsem, concealer. Hee, nog een rolmaat (ik wist niet eens dat ik er twee had!). Een vouwparaplu (maar die zit er normaal nooit in). En mijn Dopper waterfles. Als we op vakantie gaan komt daar nog de Dwarsligger 'SAS handboek' bij.
Er zijn mensen die aan taslezen doen. Maar volgens mij heb je weinig fantasie nodig om te bedenken dat ik het type 'altijd voorbereid' ben - gezien alle medische hulpmiddelen en voorzorgsmaatregelen voor elke situatie zoals: onverwacht bij de IKEA terechtkomen (rolmaat), een teek tegenkomen in de stad (twee tekentangen) en onverwacht lange nagels krijgen (waarvoor ik dan een nagelvijl nodig heb).

(Als je geen handtas hebt: wat zit er op dit moment in je vriesvak?) Geen brillendoekjes, gelukkig. Ik heb het gecheckt.

5. Wat vind jij echt onwijs irritant?
Mensen die zeggen dat 'ze zich irriteren aan' dingen. Of 'zich beseffen dat' ... eigenlijk schendingen van de taal in het algemeen. Aan de andere kant realiseer ik me dat taal altijd in ontwikkeling is, en wil ik ook niet zo zijn als mijn oma die dertig jaar na de spellingswijziging nog 'menschen' schreef. Dus het blijft tegenwoordig bij stilletjes ergeren in plaats van keihard corrigeren. 

6. Waarvan geniet jij het meest?
Lezen in bed. Gezond, lekker eten. Thee van Simon Lévelt (Earl Green, bijvoorbeeld). Mijn chihuahua als ze heel blij is. Mijn ipad. Lijstjes maken. Een heel schoon en opgeruimd huis, en dat dan de zon naar binnen schijnt. Terwijl de ramen dan toevallig ook net gewassen zijn.

7. Is er iets wat je al heel lang wil doen maar er nog altijd niet van is gekomen?
Een boek schrijven. 

8. Wat is je irritantste gewoonte?
Ik denk dat mijn kinderen zouden zeggen: niet goed luisteren. Ik ben meestal heel druk bezig in mijn hoofd en dan gaan de dingen in de realiteit wel eens aan mij voorbij. 

9. En waar ben je juist trots op?
Dat ik op mijn 30e mijn rijbewijs nog heb gehaald. Dat ik twee jaar geleden 17 kilo ben afgevallen en een stabiel gewicht heb. Dat ik niet stilsta, maar mezelf altijd doelen stel en dan iets bereik. Dat zijn niet per se dingen die door anderen waargenomen worden, maar ik weet dat ik iedere dag vooruitga en steeds een beetje beter ben dan gisteren.

10. Wat zou je doen met een half miljoen? 
Een nieuwe garderobe aanschaffen. Een weekje lekker in een hotel. Misschien wel een huisje in Drenthe kopen.

11. Waar kijk je straks op je sterfbed met tevredenheid op terug? 
Ja, dat vraag ik me ook geregeld af. Tot nu toe kan ik niets verzinnen. Dus dat is nog work in progress...

Plus twee bonusvragen voor de dames van mijn leeftijd:

Wie wilde jij vroeger altijd zijn: Agnetha of Annifrid?
Ik heb ABBA pas een paar jaar geleden ontdekt, dus de echte hype is aan mij voorbijgegaan ook al ben ik wel van jouw leeftijd. Wie ik wel altijd graag wilde zijn was George, het stoere meisje uit De Vijf. Zo'n meisje met een zakmes (maar zonder nagelvijl).

Welke Charlie’s Angel wilde jij altijd zijn? 
Sorry, heb ik ook niet meegekregen, opgevoed zonder TV. 
Ik ‘ben’ Monica uit Friends (die ken ik want die serie kijk ik nu online.)


P.S. het blog van Firma Fluitekruid staat rechts van deze post in de lijst met favoriete blogs.

4 reacties:

Nicole orriëns zei

Elders las ik ook al iemand die met haar kinderen zou willen ruilen! Grappig. Onze kinderen hebben blijkbaar leuke levens.

Persoonlijk wil ik met een kloosterling ruilen.

Huisvlijt

Firma Fluitekruid zei

Meibloempje, bedankt voor je openhartige antwoorden, ze zijn zeer verhelderend, lekker uitgebreid ook (haha, als ik rare vragen over handtassen ga stellen, kan ik het ook krijgen, hé?) Ja, ik vond dat Award-gebeuren eerst ook wat kettingbrief-achtig, maar toch wel geinig om er één keertje aan mee te doen. Voel me vereerd dat je voor mij een uitzondering wilde maken. :-)
Tja, ik kan er ook niks aan doen, ik werd er vroeger erg mee gepest dat ik Firma Fluitekruid heette. Liever wilde ik Sabrina van Charlie's Angels zijn, want die was het stoerst en had een pistool.
En ik was ook gek op de boeken van Enid Blyton!

Firma Fluitekruid zei

Overigens wilde mijn toenmalige vriendje - die reeds als 11-jarige al uit de kast was - altijd Jill (Farah Fawchett) zijn. Kelly speelden we allebei voor de helft, en dan gingen we voetsporen zoeken en mensen achtervolgen. Hierbij waren we ook erg geinspireerd door De Vijf Detectives en De Vijf! (Op de parkeerplaats lag dan een berg peuken waar iemand zijn asbak had geleegd, en dan gingen wij dat onderzoeken en kwamen tot de conclusie dat iemand daar urenlang had staan roken. Aha! De moordenaar was dus een kettingroker!)

De Verdubbeldame zei

Hilarisch, die handtas!