Als je eens iets wilt opsteken en ook wilt lachen, kijk dan vooral een keer naar het programma Maestro. Bekende Nederlanders wedijveren hierin met elkaar wie het beste een orkest kan dirigeren. En dat valt niet bepaald mee. Wie dacht dat een dirigent niet zo heel veel 'doet' in een orkest, weet na het kijken van Maestro wel beter. Net als de kandidaten. Die krijgen elke week les in dirigeren, maar eenvoudig is dat niet. Ze moeten ritmegevoel hebben, en mimiek, en de goede bewegingen en iets snappen van tweekwartsmaten en driekwartsmaten, en in het ergste geval moeten ze ook nog overgangen tussen die twee maatsoorten maken; ze moeten kunnen versnellen en vertragen en groots kunnen eindigen. En als het goed is klinkt het muziekstuk dan zoals het hoort te klinken.

Maar je raadt het al: dat doet het zelden. De kandidaten zijn te langzaam, te snel, te enthousiast of te subtiel, ze dirigeren tegen de maat in, of ze zwaaien gewoon maar wat met die baton - maar wel vol overtuiging. En dan klinkt het thema uit Star Wars ineens heel raadselachtig... bekend maar toch ook weer niet. 
Mensen van wie je verwacht dat ze toch wel enig idee hebben van muziek en maatsoorten (zoals daar zijn: zangers en zangeressen) staan peentjes te zweten en zakken van pure opluchting haast in elkaar als hun opdracht voor die week erop zit. 
Alsof dat al niet leuk genoeg is, is er dan ook nog een jury die het dirigeren beoordeelt. Uiteraard zit in die jury een eloquente knuffel-Brit, want dat schijnt een vereiste te zijn voor elke zichzelf respecterende jury. De Brit in kwestie heet Dominic Seldis. Zijn cijfer is immer rechtvaardig en hij doet geen enkele moeite om aardig te zijn en toch is hij reuzegrappig.
En dan doen dit jaar ook nog een paar van mijn favoriete BN'ers mee: Aaf Brandt Corstius en Karin Bloemen. Dat is helemaal smullen. Wat zal ik zeggen: Aafs talenten liggen in aflevering 2 nog duidelijk op een ander gebied, maar aan haar gezicht te zien is het dirigeren van een orkest een hemelse ervaring en haar enthousiasme is aanstekelijk. Update: in aflevering 3 is Aaf op mijn lijst gestegen tot onbetwiste nummer 1. 
En Karin Bloemen buiten haar comfortzone te zien is ook iets nieuws. Dominic Seldis probeert haar zelfs zo ver te krijgen dat ze haar theatrale jurken verruilt voor degelijke dirigeerdracht. (Ik wilde hier eerst schrijven: "Dominic Seldis probeert Karin Bloemen uit haar jurk te praten" wat natuurlijk precies is wat hij doet, maar ik realiseerde me plotseling dat dat een beetje Telegraaf zou zijn.)
Dus hou je van muziek? Vind je Idols en X-factor net niet genoeg cachet hebben (geef het maar toe)? Dan is Maestro net iets voor jou. En anders kijk je maar voor Leona Philippo. Want die zou gerust een tweede carrière als dirigent kunnen beginnen. En als je haar het orkest ziet bespelen begin je vanzelf stilletjes mee te zwaaien.

1 reacties:

Firma Fluitekruid zei

Ik volg het ook, en vind het geweldig. Heb het vorig jaar ontdekt, wat een verademing dit programma! Ben ook groot fan van Aaf (het orkest ook, volgens mij). Minder van Karin Bloemen, maar het leuke van dit programma is dat je mensen die je eigenlijk niet zo trok ineens leuk gaat vinden. Vorig jaar had ik dat met Carlo Boshart en Marlies Dekkers, dit jaar met Karin Bloemen en René Froger. Leona Philippa en Marlou van Rhijn kende ik nog niet goed, maar ik vind het echt kanjers. En ook al is die Dominic Seldis af en toe wat bot, het is niet zo'n afzeikjury die mensen tot hun enkels afbrandt. En daar was de Nederlandse televisie hard aan toe. Meer van dit soort programma's!